23
Jul

VI

Polska flaga Union Jackflaga rosjiTranslator





 




Gniazdo czyli Actis testantibus.

Genealogia rodu Wiercińskich h. Abdank i ich podział na linie h. Rawicz i Ślepowron.


J.Fałat Bocianie gniazdo

Julian Fałat, Bocianie gniazdo

                                       
        Powitanie. 

                              I znowu was witam, moje niziny, 
                              ziemie podlaskie, nadbużne; 
                              znów was podziwiam, ubrane w wikliny, 
                              krzewy i trawy przeróżne. 
                              Wzrok mój gdy rzucę daleko przed siebie— 
                              w głębie horyzont mój sięga: 
                              widzę, jak z broną, lub pługiem na glebie, 
                              pracuje chłopska siermięga; 
                              widzę, jak ziemia z błękitem się schodzi, 
                              dwie tworząc smugi omglone; 
                              widzę, jak jasne to słonko uchodzi 
                              pod ziemi czarną osłonę; 
                              nocą na bagnach i dzikich topielach, 
                              błędnego widzę ognika— 
                              tuła się w mokrych i zimnych pościelach, 
                              świeci się, żarzy i znika... 
                              A gdy się wiosną natura rozśpiewa— 
                              uroczo, pięknie tak w polu! 
                              duszę mi radość bezmierna zalewa— 
                              cierpień zapomnę i bólu.

 Władysław Topór-Zabiełło z ''Głosu Podlasia '' 30 kwietnia 1910 red. Zygmunt Michałowski


 
  

Leszek Moszczyński w ''Języku Kodeksu Zografskiego'' Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974, przytaczając wsie Wiercień w par. Dziadkowice napisał.

Wsie o nazwie Wiercień leżą przy potokach. Tu i w następnych wsiach do dziś mieszka ród drobnoszlachecki o nazwisku Wierciński. Wiercień Duży wieś,  pow siemiatycki, gr. Czartajew: Wiercień Wielki 1921, Skor 1924; SG XIII 385; Wiercienie Wielkie 1974,  z Wiercienia 1569, AU 290; Wirtensky 1528 Podl I 186; gw. Vercen duzy (- ńa-ego), przym. Verceński,- N. top człon wyróżn: Duży dawniej Wielki jest n. top. Wiercień Mały wieś. pow. siemiatycki,  gr. Czartajew: Wiercień Mały 1921, Skor 1924 SG XVIII 385; Wiercienie Małe 1794 Rkps.

Michał Kondratiuk w opracowaniu ''Nazwy miejscowe południowo – wschodniej Białostocczyzny'' wspomniał Wiercień w par. Boćki.

Wiercień, wś, pow. biel., gr. Boćki; Wiercień 1921, Skor 1924; W. Boćkowski SG XIII 385; Wiercienie 1790 Rkps. DA-11630; 1676 Rkps Cz-1099; AU 245; seło Werteń 1528, Podl I 189; gw. verceń (-ńa) przym. verceński. - N. top., pierwotnie zapewne potok lub źródło, w którym woda wiruje, kręci się. Nazwa utworzona od wiert - 'wiercić, kręcić się' + suf. -eń.


                     
Wy%u015Bwietl wi%u0119ksz%u0105 map%u0119

Ważnym jest umiejscowienie historyczno - geograficzne Wiercieni, a cóż może być dokładniejszym od przynależności parafialnej. 
Spis miejscowości należących do parafii Dziadkowickiej z roku 1673 wyliczał:
Adrianki, Biszewo, Brzeziny Chrościany, Brzeziny Janowięta, Dobrogoszcze, Dziadkowice, Jasionówka, Kąty, Kłopoty Bańki, Korzeniówka, Lipiny, Lubiejki, Malewicze, Malinowo, Osmola, Pokaniew, Piotrowo Krzywokoły, Piotrowo Trojany, Siekluki, Tołwin, Wałki, Wiercienie Małe Zabłocie, Wiercienie Wielkie, Wojence, Wólka, Wygonowo, Zaremby, Żołodzki.
Spis zawiera również informację o parafii Boćki:
Baranowszczyzna, Boćki, Dubno, Hawryłki, Jakubowicze, Jakubowicze Stare, Knorydy, Koszki, Krasna, Krzywiatycze, Nowosiółki, Nurzec, Olszewo, Paszkowczyzna, Romaszki, Skolimowo, Stara, Szeszyły, Szumki, Topczykały, Toporki, Wiercienie, Wierwieczki, Wólka, Wólka Wahanowska.

źródło:
Anna Laszuk,  Zaścianki i Królewszczyzny, struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, załącznik nr 2, Białostockie Towarzystwo Naukowe Wydawnictwo Instytutu Historii PAN Warszawa 1998.

1580 - na północ parafii drohickiej, właściwie siemiatyckiego działu, rozciąga się długim pasem, przy samej ścianie powiatu mielnickiego, aż do zetknięcia się z parafią ruska w ziemi już bielskiej ( nb.brańską właściwie) parafia Dziadkowsko-Dołobowska. Ogarnia ona wsi 22 ,uprawiających razem włok ziemskich 209 i osiadłych 80. W dziale onej południowym, mniejszym względnie widzimy 6 wsi ziemiańskich, gniazdowych nawet, jak Wiercienie, Malinowo, Lipiny, Zaręby etc mających włok ziemskich 80 W północnym zaś dziale -najprzód za Dziadkowicami zaraz jeszcze 6 wsi drobno szlacheckich i gniazdowych, jak Osmola, Piotrowo, Wygonowo etc. o 95 włókach po nad niemi zaś 2 drobne włoście Dołobowska - wsi 3 o 46 włókach osiadłych, nadto Siekluki mające 20 włók ziemskich.


źródło:
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe, t. XVII, część II, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI część II, Podlasie, Wiercień Wielki, s. 26, 157, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.


Parafie z którymi Wiercińscy od dawna byli związani. W czasach nam współczesnych skład parafii wygląda nieco odmiennie a część wsi już nie istnieje.


Parafia Dziadkowice 
W II połowie XV wieku nazwa miejscowości brzmiała: Dzathkowycze, później zaś: Dziadkowicze. Fundacji pierwszego kościoła pw. Boga Wszechmogącego, Chwalebnej Matki Dziewicy Maryi, Wszystkich Świętych, św. Jakuba Starszego Apostoła i św. Floriana Męczennika dokonali w niedzielę "Oculi Mei", czyli dniu 4 marca 1431 roku: Stefan z Oczyc (Kąty?) i Piotr z Dziadkowic, którzy uposażyli parafię w 3 włóki ziemi, plac, ogrody i budynki. Budowniczym pierwszej świątyni był przypuszczalnie Chwalisław z Osmoli. Pierwszym plebanem w Dziadkowicach w 1431 roku został ks. Jakub syn Mikołaja z Chodowa (w pobliżu leżały stare Oczyce/Ocice w ziemi łęczyckiej), kapłan diecezji łuckiej. W 1452 roku kapelanem w Dziadkowicach był ks. Jan. Dotychczasowe przywileje, nadania oraz dziesięciny - staraniem ks. Macieja Biszewskiego (prob. ok. 1526- ok. 1554) - potwierdził w dniu 15 czerwca 1526 roku ks. Paweł Algimunt książę Holszański (1485-1555), biskup łucki (1507-1536). W czasie odnowienia erekcji dokonał też zmiany wezwania kościoła na: Trójcy Przenajświętszej, Wniebowzięcia NMP, św. Jakuba Starszego i Wszystkich Świętych. [link]
źródło:
Z. Rostkowski.

Parafia Boćki 
Na początku XVI wieku istniały dwie osady o nazwie Boćki, leżące po obu stronach rzeki Nurzec. Część po lewej stronie (Zarzecze) należała - z nadania króla polskiego Aleksandra Jagiellończyka (1461-1506) - do ziemianina mielnickiego Stanisława Montewicza i Iwaszki Hlebowicza. Część prawobrzeżną w dniu 17 września 1509 roku nadał król Zygmunt I Stary Iwanowi (Iwaszce) Semenowiczowi Sapiesze (zm. 04.12.1517), sekretarzowi wielkiego księstwa litewskiego (1488) i marszałkowi hospodarskiemu (1504-1517). W akcie nadania król zezwolił na osadzenie nad Nurcem miasteczka na prawie magdeburskim, co oznaczało, że Boćki otrzymały wówczas prawa miejskie
W 1512 roku Stanisław Montewicz oraz Iwaszko Hlebowicz - na zasadzie zamiany za wieś Brzeźnica - oddali swoją część Sapiesze, który połączył obie osady w jedną. Wspomniany Jan (Iwaszko) Semenowicz Sapieha który był konwertytą z prawosławia, w dniu 30 kwietnia 1513 roku ufundował pierwszy, drewniany kościół pw. Ducha Świętego, Wniebowzięcia NMP, św. Jana Chrzciciela, św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy, św. Józefa Oblubieńca NMP i św. Antoniego Padewskiego, nadając mu dziesięcinę snopową z folwarków w Andryjankach, Knorydach i Dubnie oraz inne przywileje. [link]
źródło:
Z. Rostkowski.


Parafia Rusków
Wieś Rusków, dawniej zwana Ruskowo lub Ruszków, od 1431 roku należała do parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Hadynowie. W 1440 roku został ufundowany i uposażony kościół pw. Wniebowzięcia NMP i św. Izydora w Ruskowie. Zapis w aktach Konsystorza Janowskiego z 1473 roku wspomina o odnowieniu fundacji przez Rafała Raczko z Puczyc Puczyckiego h. Gozdawa, sędziego bielskiego (1470-1495) i starosty mielnickiego (1484-1495). W 1493 roku kościół został odnowiony staraniem wspomnianego Rafała Raczko Puczyckiego. On też w dniu 24 czerwca 1493 roku wystawił dokument fundacyjny dla odnowionego kościoła pw. Wniebowzięcia NMP, św. Leonarda i św. Bernarda razem ze swoją żoną Anastazją i czterema synami: Jerzym z Puczyc, sędzią ziemskim bielskim (1515-1533), Pawłem (zm. przed 1531), wojskim bielskim (1511-1524), Janem oraz Bartłomiejem, kanonikiem wileńskim. Wszyscy oni byli wówczas właścicielami Ruskowa, Puczyc i Czuchowa. [link]

źródło:
Z. Rostkowski.


kościół w Dziadkowicach

Kościół w Dziadkowicach.

Wiercińscy często pojawiali się również w sąsiednich parafiach; Siemiatycze  [link], Ostrożany [link], Drohiczyn [link] i Perlejewo [link].


   

1. Snopek h. Abdank, Jan 'Romanowski v. Czelatycki v. Wierciński [Johanni de Vyerczani]', dziedzic Karszewa [1465-1467], założyciel Wiercienia Wielkiego, par. Dziadkowice, ur. ok. 1440, Romanów [forteca ''fortalicja''] k. Bóbrki, pow. lwowski , zm. ok. 1500, Wiercień Duży, par. Dziadkowice, żona Anna Dubkowska ? h. Ostoja, ur ok. 1460, zm ok. 1520.
Wierciński vel Wertyński (Vertinskas) herbu Janina, Ogończyk, Rawicz, Ślepowron, Wieniawa. Używali przydomku Snopek. Pochodzili z Polski środkowej, ale bardzo wcześnie odgałęzili się na wschodnie połacie Rzeczypospolitej. Snopkowie zaś - jak podaje Przemysław Dąbkowski ( Wędrówki rodzin szlacheckich, Lwów 1925, s 9 ) - ród swój wiedli z Małopolski. Pisali się ''z Mozgawy'', już w XV wieku posiadali liczne wsie na Rusi Halickiej.

1465 - przed tym rokiem Jan przejmuje Karszew od ojca.
1465 -1467 - dziedzic Karszewa, ob. gm. Łask, pow. łaski woj. łódzkie, - Jan Snopek - AGAD Księgi ziemskie szadkowskie.
1467 - odsprzedaje Karszew podsędkowi łęczyckiemu Pawłowi h. Poraj [Róża]. W 1478 roku Stanisław z Karszewa, syn Pawła pośłubił Brygidę c. stolnika łęczyckiego Klemensa z Bechcic, wdowę po Mikołaju z Mniszek. W 1468 Stanisław zapisał żonie 60 grzywien do jej dóbr oprawnych w Mniszkach. Prawdopodobnie to oni stali się przodkami Karszewskich h. Poraj.
1470.04.16 - Nobil. Andreas de Dubkowicze nobili Johanni de Vyerczani.
1471.11.19 - Item ipso die s. Elizabeth, Johanni Snopek nuncio domini Jaschyensky dedi florenum pro expensis. Johanni Snopek nuncius [przedstawiciel] d. Jaschyansky. Paweł Jasieński h. Gozdawa, starosta w Bełzie k. Lwowa, nast. hetman wojsk królewskich 1471, marszałek nadworny 1472-1474, podskarbi koronny 1474-1479, dowódca wojsk polskichw walkach o Puck, dziedzic na Uchaniach k. Hrubieszowa 1470. Zmarł w 1489, mając lat 56, pochowany został we Włocławku.
1471 - prawdopodobna data powstania Wiercienia Wielkiego.
1471 - przydomek Snopek, pk. XVII i XVIII s. Wiercieńskich lub Wiercińskich w podlas.(Nies.) i orsz. (Const. 1764).
1495 - Anna, żona Jana, ma 100 zł. węg. u Kmity, kasztelana przemyskiego. 

źródła:
Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczpospolitej Polskiej z arch. tzw. bernard. we Lwowie, t. XVII s. 29.
Maciej Wilamowski, Familia dworska Piotra i Andrzeja Odrowążów Sprowskich, wojewodów i starostów ruskich, s. 290.
Alicja Szymczakowa, O przezwiskach i przydomkach szlachty sieradzkiej wXV wieku, aneks, Przezwiska szlachty sieradzkiej w XV w / w:/Studia z Dziejów Państwa i Prawa Polskiego, tom 9 część 1, s. 193–216, 2006.1465, Karszew, Jan Snopek - AGAD Księgi ziemskie szadkowskie.
Tadeusz Dubiecki, Edward Wiśniewski [recenzenci], Rocznik Łódzki, s. 24, 30, 31, 32. 33, [W:] drzewo gen. Małachowskich z Małachowic, Archiwum Państwowe w Łodzi, PTH Łódź 2009.
Historia, t. 26, s. 137, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, 1992.
Polski Słownik Biograficzny t. 11 s. 32 Jasieński Paweł (1430/40-1485) kasztelan sandomierski.
Stanisław Gawęda, Rachunki królewskie z lat 1471-1472 i 1476-1478, Wrocław ; Kraków : Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1960.
Zbigniew Leszczyc, Wacław Gąsiorowski (przedm.), Herby szlachty polskiej, t. II, s. 299. Ślepowron: Wierciński, Podlasie, Wołyń, Litwa 1598, miejsce wydania Poznań, Warszawa, Lwów. Nakładem Antoniego Fiedlera, E. Wende i Ska (T. Hiż i A. Turkuł), H. Altenberg. Druk Antoni Fiedler w Poznaniu 1908.
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część I, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część I, Podlasie: b) Popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego – 1528, Wiercień Wielki, s. 186, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część III, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część III, Podlasie, s. 198, 203, 210, 214, 218, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910.
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe, t. XVII, część II, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI część II, Podlasie, Wiercień Wielki, s. 26, 157, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.
Michał Kondratiuk, Nazwy miejscowe południowo-wschodniej Białostoczyzny, s. 213, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974.
Zygmunt Gloger, Dawna ziemia bielska i jej cząstkowa szlachta, s. 10, 11, Warszawa 1873.
Hipolit Stupnicki, Herbarz polski i imiona. Spis zasłużonych w Polsce ludzi wszystkich stanów i czasów: ułożonym porządkiem alfabetycznym na podstawie Herbarza Niesieckiego i manuskryptów, t. 3, s. 178, Kornel Piller, Lwow 1862.
Aleksander Stekert, Przydomki polskie, litewskie i rusińskie, s. 113, poz. 2133, W. L. Anczyc, Kraków 1897.


Dzieci osoby nr. 1, Snopka h. Abdank, Jana 'Romanowskiego v. Czelatyckiego v. Wiercińskiego [Johanni de Vyerczani]' i Anny Dubkowskiej ?  h. Ostoja.

2. Wierciński zwany Snopek h. Abdank, Hieronim, współdziedzic Wiercienia Wielkiego w par. Dziadkowice, ur. ok. 1473, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok.1545, żona N.N.
1473 - Hieronim, najstarszy z synów Jana, zachował przydomek Snopek. Linia po nim powróciła do herbu Rawicz.
1528 - Wirtenski 4 konie
1535 - Hieronim Wierciński C.Dr.

źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Aleksander Stekert, Przydomki polskie, litewskie i rusińskie, s. 113, poz. 2133, W. L. Anczyc, Kraków 1897.
Jan Ciechanowicz, Rody Rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego, t. 5, s. 344, FOSZE, Rzeszów 2001, ISBN 83-87602-88-4 .
Aleksander Jabłonowski, Źródła dziejowe tom XVII część II Polska XVI wieku pod względem geograficzno statystycznym tom VI część II Podlasie,popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego 1528. 

3. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Szymon Sędziwój 'Sędko', założyciel Wiercienia Borowego k. Bociek, par. Rusków, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice, ok. 1475, zm. Wiercień k. Bociek ok. 1510, żona N. Dziadkowska h. Korab.
Potomstwo po Macieju s. Sędziwoja przyjęło herb Ślepowron.
1528- Regestr Zemli Drohickoie, Wirtensky 4 konie.

4. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Jan, współdziedzic Wiercienia Wielkiego w par. Dziadkowice, ur. ok. 1480, zm. Wiercień Wielki [Duży] ok. 1560, żona N. N.
''Buzak'', słowo zapożyczone z grupy języków tureckich, dosł. cielak, młody byczek, tu w znaczeniu młodszy syn. Potomstwo po Janie w drugiej generacji przyjęło herb Ślepowron.
1527 C. Dr., wpis dot. Jana.
1528- Regestr Zemli Drohickoie, Wirtensky 4 konie.

źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, 1527 C. Dr, AGAD.
Aleksander Jabłonowski, Źródła dziejowe'' tom XVII część II Polska XVI wieku pod względem geograficzno statystycznym tom VI część II Podlasie - popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego 1528 ''Wirtensky 4 konie''.


5. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Grzegorz, współdziedzic Wiercienia Wielkiego w par. Dziadkowice, ur. Wiercień Wielki [Duży] ok. 1490, zm. ok. 1550, żona N. N.
Tak jak u brata ''Buzak'', słowo zapożyczone z grupy języków tureckich, dosł. cielak, młody byczek, tu w znaczeniu młodszy syn.
1528 - Wirtenski 4 konie.

źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Aleksander Jabłonowski, Źródła dziejowe tom XVII część II Polska XVI wieku pod względem geograficzno statystycznym tom VI część II Podlasie, popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego 1528.

6. Wiercińska zwana Buzak h. Abdank, N, mąż Jakub 'Wierciński [Viercensky]' Korzeniowski h. Powała, ur. Korzeniówka, par. Dziadkowice ok. 1480, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1540.
1524.02.22 - Drohiczyn roki ziemskie, zapiska o wywodzie szlacheckim Józefa Korzeniowskiego. Jakub świadczy wraz z Leonardem Korzeniowskim za współrodowca Józefa Korzeniowskiego s. Pawła, dziedzica z Korzeniówki.
Constituti ac venientes personaliter ad iudicium nobles Jacobus Viercensky, Leonardus Corzeniowsky de clenodio dicto vulgariter Povaly recognoverunt, quia noblis Joseph, filius Pauli, haeres de Corzeniowska, est noster frater unius et eiusdem clenodii praedicti ex avo patris. Tandem alii duo vanientes nobiles Joannes Sekluczky, Paulus Sekluczky dixerunt, quia praefatus Joseph est noster frather nobilis nostri clenodii dicti Kuczaby ex avo matris nostrae Demum nobiles Nicolaus Buyno, Thomas Buyno hoc idem recognowerunt, preafatum Joseph Corzeniowsky esse fratrem ex ava matris Buyny clenodii praefati unius et super hoc iurare volumus et iurabimus,si et in quantum erit necessarium. Terr Drohic.t.15.250 p 206.

Dzieci osoby nr. 2, Hieronima Wiercińskiego zwanego Snopek h. Abdank  i N.N.

7. Wierciński zwany Snopek h. Rawicz, Jan, ur. Wiercień Duży ok. 1525, zm. Wiercień Duży, ok. 1605, żona N. N.
1598 - Wierciński w Podlaskiem województwie, Jana wspomina w r. 1598 Nieszpork. fol.163.  [Genealogia Snopek Wiercińskich h. Rawicz]

źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz (opr.), Herbarz polski, t. 9, s. 308, na podst. wyd. z Lipska, WAiF, 1979.

8. Wierciński zwany Snopek h. Rawicz, Szymon, założyciel Wiercienia Małego, ur. Wiercień Wielki [Duży], par. Dziadkowice, ok. 1535, zm. Wiercień Mały, par. Dziadkowice ok. 1600, ślub 1 z N.N., ślub 2, ok. 1559, Małgorzata Niemojewska h. Rola, ur. ok. 1570, c. Jana Niemojewskiego (ok. 1531 - 1618) s. Mateusza, dziedzica Łowienka, kasztelana chełmińskiego i Katarzyny (1538-1604) c. wojewody chełmińskiego Stanisława Kostki h. Dąbrowa, wdowa po kasztelanie śremskim Kacprze Rozdrażewskim (ok.1538-1611).
1598-1610 - Kasper Rozdrażewski, kasztelan śremski.
Małgorzata to  druga żona Kaspra. Jej braćmi byli: starosta starogardzki  w latach 1625-1635 Maciej Feliks Niemojewski, kasztelan chełmiński [1611-1615] Jerzy żonaty z Karnkowską oraz starosta rogoziński i kasztelan elbląski [1615 - 1619] Stanisław. Małgorzata miała kilka sióstr. Z nich Zofia była za kasztelanem ciechanowskim Franciszkiem Krasińskim, (zm. 1603). N za Kaczkowskim, N. za Piotrem Grabskim, w latach 1603 – 1606, chorążym brzeskim, następnie starostą kruszwickim i N. za Kliczewskim. Magorzata była spokrewniona z Janem Niemojewskim s. Mikołaja i N. Kaczkowskiej, arianinem, zmarłym w Lublinie dnia 08. 03. 1598 roku.
źródła:  
Wojciech Wielądko Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD. 
Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej, t. 12, str. 105-107, Niemojewscy herbu Rola.
Jerzy Antoni Kostka, Kostkowie herbu Dąbrowa,  s. 83, 258, 259, 280, 281, 282, Wyd. Z.P. Polimer, Koszalin 2010.
Polski Słownik Biograficzny, t. XXIII  [w:] Lech Szucki, Janusz Tazbir, Jan Niemojewski h. Szeliga,  1978 r. 
Józefat Płokarz, Jan Niemojewski : studium z dziejów arjan polskich, Kraków 1922.
Tomasz Jurek red., Stanisław Prinke, opr. inf. edycja elektroniczna, s. 81, Słownik Historyczno- Geograficzny Ziem Polskich w Średniowieczu.
Stanisław Niemojewski,  Diariusz drogi spisanej i różnych przypadków pociesznych i żałosnych prowadząc córkę Jerzego Mniszka, Marynę, Dymitrowi Iwanowiczowi w roku 1606, Warszawa 2006. 



Syn osoby nr. 3,  Szymona Sędziwoja 'Sędka' Wiercińskiego zwanego Buzak h. Abdank, i  N. Dziadkowskiej h. Korab.

9. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Maciej, współdziedzic Wiercienia Borowego k. Bociek, ur. ok. 1493, zm. Wiercień Borowy k. Bociek ok. 1570, żona N. N.
1528 - popis wojenny ziemian woj. podlaskiego, ziemia bielska, Matej Sentkowicz.
1551- świadczy wraz z Mikołajem s. Grzegorza za Stanisława, syna Wojciecha z Wiercienia dziadkowickiego.

źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część I, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część I, Podlasie: b) Popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego – 1528, Wiercień, Zemla Belskaia, s. 183, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.
Władysław Semkowicz, Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie, tom III, dodatek II, s. 250, rok 1911-1912, Lwów 1913.


Dzieci osoby nr. 4, Jana Wiercińskiego zwanego Buzak h. Abdank i N. N.

10. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Jakub, ur. Wiercień Wielki [Duży] ok.1505, zm. Wiercień Duży ok. 1579.
1550- C. Dr. wpis dot. Jakuba [przyjął herb Ślepowron],  żona N. N.
1569.05.14, Drohiczyn - szl. Jakub s. Janów, przysięga na wierność Koronie.

źródła:

Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, C. Dr. 1550, AGAD.
Stanisław Kutrzeba, Władysław Semkowicz, Akta Unii Polski z Litwą 1385-1791, s. 290, Kraków 1931.

11. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Paweł, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice, ok.1510, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok.1560, żona Anna Wiercińska zwana Snopek h. Rawicz, ur. ok.1510, zm. ok. 1560.

Syn osoby nr. 5,  Grzegorza Wiercińskiego zwanego Buzak h. Abdank i N.N.

12. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Mikołaj, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice, ok. 1495, zm. Wiercień Borowy par. Rusków [ob. Wiercień par. Boćki] ok. 1560.
Mikołaj Wierciński, syn Grzegorza, jego syn Zygmunt.
1551.02.16 - Drohiczyn, roki ziemskie, Sąd ziemski drohiczyński przyznaje szlachectwo Stanisławowi Wiercieńskiemu na podstawie przeprowadzonego wywodu.
Venientes personaliter ad iudicium nobiles Nicolaus et Mathias in Viercenie haeredes, ad requisitionem Stanislai olim Alberti filii, haeredis de Viercenie, publice et per expresse recognovit, quia nobilis Stanislaus filius olim Alberti, haeres legitimus in Viercenie, est corum frater patruelis, ex armis paternis vocatis Jawdanicyczy orginem ducens. Deinde nobiles Stanislaus olim Nicolai et Andreas olim Alberti in Moczydla haeredes testificati sunt, quia nobilis Stanislaus olim Alberti filius, in Viercenie haeres, districtus Drohiciensis, est eorumfrater, ex eorum avia paterna et clenodio illorum vocato vulgariter Ślepowron procedens. Tandem nobilis Laurentius et Joannes in Klopoty seu Baniky haeres, testimonium fidele praebuerunt et testificati sunt, quia nobilis Stanislaus olim Alberti filius, in Viercenie haeredes, estcorum frater ex illorum avia materna et Ślepowron orginem suam ducens et procedens et super eorum veram praeexpressam recognitionem et praefatae nobilitatis genelogiae declarationem ad imaginem Crucifxi, corporale iuramentum praestiterunt. Et iudicium praemissa declaratione.


1551 - Wiercińscy herbu Abdank, Odpisy i regestry dokumentów z ksiąg sądowych ziemskich drohickich (wieczystych).
 29/678/0 Zbiór Zygmunta Glogera, NAC.

źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Władysław Semkowicz, Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie, tom III, dodatek II, s. 250, rok 1911-1912, Lwów 1913.
Władysław Semkowicz, Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie, tom III rok 1911-1912, Lwów 1913 r.
Emilian v. Żernicki Szeliga, Der polnische Adel und die demselben hinzugetretenenandersländischen Adelsfamilien: General-Verzeichniss, t.II, s. 505,  Wierciński h. Ślepowron – Podlasie 1598, Wołyń, Litwa, około 1825 w Polsce jako Wiercieński, Henri Grand Hamburg 1900.

 

 Widok na Drohiczyn

Syn osoby nr. 6, Wiercińskiej zwanej Buzak h. Abdank, N i Jakuba 'Wiercińskiego [Viercensky]' Korzeniowskiego h. Powała.

13. Wierciński h. Powała, Szymon, służebnik Zielinskiego, starosty stężyckiego, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1540, zm. Stężyca ? ok. 1573 r.
1565-1573 - Wiercieński h. Ogonczyk Szymon, służebnik Zielinskiego, starosty stężyckiego, prawdopodobnie bezpotomny.

źródła:
Wiktor Wittig, Stanisław Dziadulewicz, Nieznana szlachta polskai jej herby s. 346.


Syn osoby nr. 7, Jana Wiercińskiego zwanego Snopek h. Rawicz i N. N.


14. Wierciński zwany Snopek h. Rawicz, Adam, żołnierz, rycerz, ur. Wiercień Mały, ok. 1565, zm. Wiercień Duży ok. 1650, żona Zofia Lubowicka h. Korab.
1641 - Adam olim Joannis Wiercienski de Wiercienie Magna, Alberto filio Simoni de Wiercienie Parva, Joannis olim Christopheri Moczulski, obligo.

źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Księga ziemska drohicka (sumariusz), 1641.

Dzieci osoby nr. 8, Szymona Wiercińskiego zwanego Snopek h. Rawicz i N. N.

15. Wierciński zwany Snopek h. Rawicz, Jakub, ur. Wiercień Mały, par. Dziadkowice ok. 1560, zm. Wiercień Mały, par. Dziadkowice ok.1620, żona N. N.
16. Wierciński zwany Snopek h. Rawicz, Wojciech, ur. Wiercień Mały ok. 1565, zm. Wiercień Mały po 1641.
1641 - Adam olim Joannis Wiercienski de Wiercienie Magna, Alberto filio Simoni de Wiercienie Parva, Joannis olim Christopheri Moczulski, obligo.

źródła:

1641, księga ziemska drohicka (sumariusz).

Syn osoby nr. 8, Szymona Wiercińskiego zwanego Snopek h. Rawicz i Małgorzaty Niemojewskiej h. Rola.

17. Wierciński zwany Snopek h. Rawicz, Maciej, ur. Wiercień Mały, par. Dziadkowice ok. 1613, zm. ok. 1680, żona N. N.
1630 - Maciej Wierciński, syn Szymona Wiercińskiego, brat i spadkob., pw. Adamowi Rozrażewskiemu, dziedzicowi działów w Nowym Mieście.

źródła:
Teki Dworzaczka (f. 61).

Dzieci osoby nr. 9, Macieja Wiercińskiego zwanego Buzak h. Abdank i N. N.

18. Wierciński zwany Maciejuk h. Ślepowron, Andrzej, dziedzic Płonowa k. Bociek, ur. Wiercień Borowy k. Bociek ok. 1510, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1590, żona N. Wygonowska h. Kuczaba [Paprzyca].
1580 - mieszkał w Wiercieniu Wielkim, Parohia Dziathkowska Dolobowska, Wierczenie i Płonowo, Ślachetny Jędrzej niegdy Maciejów, dał z Płonowa z cześnikami swemi z włók ziemskich 10 po gr. 15.
źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła dziejowe, t. XVII część II, Polska XVI wieku pod względem geograficzno statystycznym t. VI część II Podlasie, ''Regestr poboru Króla jegomości na obronę Rzeczypospolitej wedle uchwały sejmu warszawskiego w 1580 r uczyniony przez Jana Grota sędziego drohickiego''

19. Wierciński zwany Maciejuk h. Ślepowron, Jan, ur. Wiercień Borowy k. Bociek ok. 1510, zm. Wiercień, par. Rusków [ob. par. Boćki] ok. 1565.
1528 - popis wojenny ziemian woj. podlaskiego, ziemia bielska, Jan Matejewicz.
źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część I, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część I, Podlasie: b) Popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego – 1528, Wiercień, Zemla Belskaia, s. 183, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.


Dzieci osoby nr. 10, Jakuba Wiercińskiego zwanego Buzak h. Abdank i N.N.

20. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Piotr, ur. ok. 1535, zm. ok. 1565, żona Zofia Malinowska h. Ślepowron, ur. ok. 1535, zm. ok. 1560.

21. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Łukasz, ur. Wiercień Duży ok. 1545.
1569.05.14 - Drohiczyn, szl. Łukasz s. Jakubów, przysięga na wierność Koronie.
źródła:
Stanisław Kutrzeba, Władysław Semkowicz, Akta Unii Polski z Litwą 1385-1791, s. 290, Kraków 1931.

22. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wawrzyniec, ur. ok. 1548, zm. ok. 1570.
1569.05.14 - Drohiczyn, szl. Wawrzyniec s. Jakubów, przysięga na wierność Koronie.
źródła:
Stanisław Kutrzeba, Władysław Semkowicz, Akta Unii Polski z Litwą 1385-1791, s. 290, Kraków 1931.

23. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Stanisław, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1550, zm. ok. 1643.
1642 - Stanisław syn Jakuba Wierciński daruje część w Wiercieniu Dużym tzw. Jukowizna Adamowi s. Piotra i Zofii Malinowskiej.
1569.05.14 - Drohiczyn, szl. Stanisław s. Jakubów, przysięga na wierność Koronie.
Zmarł bezpotomnie.
źródła:
Księga ziemska drohicka [sumariusz], 1642.
Stanisław Kutrzeba, Władysław Semkowicz, Akta Unii Polski z Litwą 1385-1791, s. 290, Kraków 1931.


24. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Michał, ur. ok. 1550, zm. ok. 1585, żona Barbara Piotrowska h. Junosza, ur. ok. 1560, zm. ok. 1645.
1580 - Ślachetny Michał Wierczeński, dał z cześnikami swemi z WielkiegoWierczenia, z włók ziemskich 10, po gr. 15.
1644 - Barbara c. Stanisława Puotrowskiego, wdowa po Michale Wiercińskim - donacja na Wiercieniu Dużym dla Jana Wiercińskiego.
źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła dziejowe, Polska XVI wieku pod względem geograficzno statystycznym tom VI część I Podlasie, ''Regestr poboru Króla jegomości na obronę Rzeczypospolitej wedle uchwały sejmuwarszawskiego w 1580 r uczyniony przez Jana Grota sędziego drohickiego'' s. 51, Geberthner i Wolf, Warszawa 1908.
Księga ziemska drohicka [sumariusz], 1644.

25. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Adam, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1550, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1642, żona N. Lubowicka h. Korab c. Wojciecha.
1569.05.14 - Drohiczyn, szl. Adam s. Jakubów, przysięga na wierność Koronie.
1602 - C.Dr. zapis dot. Adama.
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, 1602 C,Dr, AGAD.
Stanisław Kutrzeba, Władysław Semkowicz, Akta Unii Polski z Litwą 1385-1791, s. 290, Kraków 1931.
Emilian v. Żernicki Szeliga, Der polnische Adel und die demselben hinzugetretenenandersländischen Adelsfamilien: General-Verzeichniss, t.II, s. 505, Wierciński h. Ślepowron – Podlasie 1598, Wołyń, Litwa, około 1825 w Polsce jako Wiercieński, Henri Grand Hamburg 1900.

26. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wojciech, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1565, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok.1650.
1648 - Nobilis Albertus, filus olim Jacobi Wiercienski.
źródła:
1648 Inhibitio Wiercienie Magna, Wyszomirscy h. Rawicz. Akta prawno-majątkowe. Sprawy z Błońskimi i Wiercińskimi o Błonie i Wyszomierze (łomżyńskie). 29/678/0/2/434, Zbiór Zygmunta Glogera 2 Fragmenty archiwów prywatnych (genealogiczno-gospodarcze) rodzin szlacheckich z pogranicza Podlasia, Litwy i Lubelszczyzny NAC.

Syn osoby nr. 11, Pawła Wiercińskiego zwanego Buzak h. Abdank i Anny Wiercińskiej zwanej Snopek h. Rawicz.

27. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Adam, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1540, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1580, żona Dorota Krakówka h. Rawicz, ur. ok. 1530, zm. ok. 1570.

Dzieci osoby nr. 12, Mikołaja Wiercińskiego zwanego Buzak h. Abdank i N.N. 

28. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Jan, ur. Wiercień Borowy k. Bociek ok. 1505, zm. Wiercień Borowy k. Bociek ok. 1580, żona N. N.
1528 - popis wojenny ziemian woj. podlaskiego, ziemia bielska, Jan Mikołajewicz.
1551 - przyjął herb Ślepowron.
źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część I, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część I, Podlasie: b) Popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego – 1528, Wiercień, Zemla Belskaja, s. 183, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.

29. Wierciński zwany Buzak h. Snopek [herb własny], Jakub, ur. Wiercień k. Bociek ok. 1510, zm. Wiercień k. Bociek ok. 1565, żona N. N.
1528 - popis wojenny ziemian woj. podlaskiego, ziemia bielska, Jakub Mikołajewicz. 
źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część I, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część I, Podlasie: b) Popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego – 1528, Wiercień, Zemla Belskaia, s. 183, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.

30. Wierciński zwany Buzak h. Abdank, Leonard 'Lenard', pastor protestancki w Mieruniszkach [Mierunsken], do 1945 w Prusach, nast. w woj. podlaskim, ur. Wiercień Borowy k. Bociek ok. 1510, zm. Żabin 1590, żona N. N.
1528 - popis wojenny ziemian woj. podlaskiego, ziemia bielska, Lenart Mikołajewicz.
1560 ok. - przeszedł na protestantyzm.
1564.11.10 - z nadania księcia Albrechta otrzymał dwa łany ziemi w Żabinie.
1564-1590 - pastor w Żabinie [Szabienen], [patrz: Wiercińscy h. Abdank, linia luterańska.]
źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część I, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część I, Podlasie: b) Popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego – 1528, Wiercień, Zemla Belskaia, s. 183, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski Warszawa 1908.

31. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wojciech, ur. Wiercień Borowy k. Bociek ok. 1510, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1560, żona N. N.
1528 - popis wojenny ziemian woj. podlaskiego, ziemia bielska, Woytko Mikołajewicz, sam.
1551 - przyjął herb Ślepowron.
źródła:
Aleksander Jabłonowski, Źródła Dziejowe t. XVII, część I, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. VI, część I, Podlasie: b) Popis wojenny ziemian województwa Podlaskiego mocą uchwały sejmu Wileńskiego – 1528, Wiercień, Zemla Belskaia, s. 183, Gebethner i Wolff, druk Wł. Łazarski, Warszawa 1908.
Emilian v. Żernicki Szeliga, Der polnische Adel und die demselben hinzugetretenenandersländischen Adelsfamilien: General-Verzeichniss, t.II, s. 505, Wierciński h. Ślepowron – Podlasie 1598, Wołyń, Litwa, około 1825 w Polsce jako Wiercieński, Henri Grand Hamburg 1900.

32. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Zygmunt, ur. ok. 1555, zm. ok.1630, żona Anna Kącka h. Brochwicz.
1554 - Zygmunt wraz z braćmi nabywają działy w Wiercieniu Wielkim.
1580- Ślachetny Zygmunt niegdy Mikołajów, dał z cześnikami swemi z Wielkiego Wierczenia, z włók ziemskich 10, po gr. 15.
1589 - zakupił dział w Wiercieniu od Łukasza Wiercińskiego, syna Wojciecha.
Zygmunt, najmłodszy z synów Mikołaja z Anną Kącką miał syna Stanisława. [patrz: Wiercińscy h. Ślepowron z przydomkiem Zygmunt.]

źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Korespondencja prywatna.

Aleksander Jabłonowski, Źródła dziejowe, Polska XVI wieku pod względem geograficzno statystycznym tom VI część I Podlasie, ''Regestr poboru Króla jegomości na obronę Rzeczypospolitej wedle uchwały sejmu warszawskiego w 1580 r uczyniony przez Jana Grota sędziego drohickiego'' s. 51, Geberthner i Wolf, Warszawa 1908.
Wyszomirscy h. Rawicz. Akta prawno-majątkowe. Sprawy z Błońskimi i Wiercińskimi o Błonie i Wyszomierze (łomżyńskie), 29/678/0/2/434, NAC.


Jan s. Mikołaja

1554  - Wiercień Duży, synowie Mikołaja- źródło: Wyszomirscy h. Rawicz. Akta prawno - majątkowe.  NAC  [link]

Łukasz s. Wojciecha

1589  - akt cesji , Łukasz s. Wojciecha sprzedał Zygmuntowi swoje części w Wiercieniu Wielkim, źródło: koresp. pryw.



Wszystko zmieniło się na sejmie lubelskim w 1569 roku. Jeden z posłów z Podlasia powiedział wtedy: 

„Bądźcie Wmć nas pewni, żeśmy są Wmci bracią. Nie wątpiemy też w tem, iż Wmć pomożecie do tego iż to niewolnictwo litewskie będzie z nas złożone, gdyż my dla wolności polskich jesteśmy przystali”.
   Na tym sejmie uchwalono słynną unię polsko-litewską i zadecydowano o włączeniu do Korony Królestwa Polskiego: Podlasia oraz Ukrainy. Szlachta podlaska złożyła przysięgę na wierność królowi polskiemu (...) [link]

W wyniku Unii Lubelskiej [link] w 1569 roku w liczbie szlacheckiej braci przysięgę składają. 


[Wiercień Duży / Wielki]  Wiercienie w pow. Drohiczyn: szl. Piotr s Wojciechów, szl. Erazmy s. Maciejów, szl. Szyman s Lenartów, szl. Piotr s. Łukaszów,  szl. Maciej s. Bartoszów Kosiński, szl Walenty s...., szl. Łukasz, szl. Michał, szl. Jadam, szl. Wawrzyniec, szl. Stanisław s. Jakubów, szl. Jakub s. Janów, szl. Sobestjan s. Wojciechów, szl. Lenart s. Maciejów, szl. Łukasz s. Dominików, szl. Wit s. Janów, szl. Jerzy s. Jakubów, szl. Tomasz s. Szymonów, szl. Jakub Bucz...Wojciechów, szl. Stanisław s. Jakubów, szl. Jan s. Mikołajów, szl. Marcin s. Jakubów, szl. Jerzy s. Jakubów, dziedzicowie z Wiercienia
[Wiercień Mały] Wiercienie Zabłotne, wsie, pow Drohiczyn: szl. Jerzy s. Stanisławów, szl. Jakub s. Stanisławów i za Wawrzyńca niemocnego brata swego, szl. Piotr s. Michałów, szl. Stanisław s. Wojciechów, szl. Jan s. Wojciechów, szl. Wojciech s. Pawłów, dziedzicowie z Wiercienia Zabłotnego

Wiercieński (Wierczieński) Andrzej ob. Wygonowo:- Stanisław ob. Truski

Poniżej widzimy przedstawicieli Wiercińskich z Wiercienia w ziemi bielskiej. No proszę … poszli przysięgać jako obywatele Wielkiego Księstwa a na obiad wrócili jako koroniarze. Lacka krew dała znać o sobie...

Wiercienie (Wierczienie) w, z. Bielska: szl. Adam s. Jakuba, Adam s. Wawrzyńca, Adam s. Wojciecha, Grzegorz s. Szafrana, Jakub s. Jakuba, Jan s. Feliksa, Jan s. Szymona 245 Jan s. Tomasza 244, Mikołaj s. Jana (dwóch), Paweł s. Jana, Rafał synowiec Jana, Sebestjan s. Leonarda, Stanisław s. Jakuba brat Adama 245, Szymon s. Jana 244, Tomasz s. Macieja, Tomasza matka, Wawrzyniec s. Feliksa suo et nomine matris suae de Wierczienie

 

                     
Drohiczyn, Widok z Góry Zamkowej