23
Jul

V

 Polska flaga Union Jackflaga rosjiTranslator


Genealogia rodu Snopkowskich h. Rawa.

Image result for herb rawicz


1.
 Snopek v. Snopkowski h. Rawicz, Jakub, s. Jakuba Snopka de Sythno i Anny Sitańskiej z Sitna i Sitańca h. Nałęcz, 
starosta niegorodowy w Babczyńcach k. Stryja, dziedzic Niedrzewicy, części Sitna i Snopkowa, ur. ok. 1469, zm. po 1515, ślub ok. 1480 Jadwiga Herburt z Fulsztynu h. wł., ur. ok. 1455, zm. ok. 1500, c. Jana Herburta.

1483.01.06 - Jacobus Snopek de Babyncze recognovit qua post noblem Heduigim consoris tem suam legittimam, filam olim nblis Joannis Herborthowski a fratribus eiusdem Hedvigis germanis videlicet Joanne et Nicolao. 
1487 - Jakub Snopkowski s. Jakuba, sprzedaje część Dolnej Niedrzewicy Janowi z Osmolic. 
1488 - sprzedaje dziedzictwo po matce w Niedrzewicy za 200 grzywien. 
1493.05.06 - Jacobo Snopek, tenutarium [tenutariusz, starosta niegrodowy] de Babincze.
1482.01.15. - Jadwiga, siostra Jana i Mikołaja Herburtów, 1 v. żona Macieja Kurosza, Jezierzany i Sarnek, rozliczenia z Piotrem Kurioszem, i Apolonią, żoną Jana Morawskiego.
1483.02.24 - Jadwiga, żona Jakuba Snopka, wdowa po Macieju Kuroszu, rozliczenie z Janem Morawskim dot. wsi Jezierzany i Sarnek.


źródła:
Tomasz Jurek red., Stanisław Prinke, opr. inf. edycja elektroniczna, s. 98, Słownik Historyczno- Geograficzny Ziem Polskich w Średniowieczu.
Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego tom 6-7, 1923 r.
Witold Taszycki, Słownik Staropolskich Nazw Osobowych, t. V z. I, Ossolineum, 1977.
Akta Grodzkie i Ziemskie z Arch. Bernard. we Lwowie. t. XIX, s. 190, 303, Lwów 1906.

Syn osoby nr. 1, Jakuba Snopka v. Snopkowskiego h. Rawicz i Jadwigi Herburt z Fulsztynu h. wł.

2. Snopkowski h. Rawicz, Stefan, ur. ok. 1495, zm. po 1531, ślub 1525 Anna Firlej h. Lewart, ur. ok. 1495, zm. po 1530, c. Adama i Anny Przeńskiej h. Sulima.

źródła:

Otto Forst de Battaglia, Ze studiów genealogicznych nad epoką Jana III Sobieskiego, "Miesięcznik Heraldyczny" nr 9 (wrzesień), Warszawa 1933, s. 132 – 140.

Synowie osoby nr. 2, Stefana Snopkowskiego i Anny Firlej.

3. Snopkowski h. Rawicz, Szczęsny 'Feliks', sędzia chełmski, ur. ok. 1510, zm. ok. 1590.

1536 - 1542, podsędek ziemi chełmskiej.
1532 - spłata 210 złotych polskich długu, której dokonał Feliks Snopkowski, dziedzic Snopkowa na ręce Żyda Jakuba z Podzamcza.
1542 - Feliks Snopkowski z Sitna, sędzia chełmski.
01.06. 1556 - Jakub Uchański, biskup chełmski, Feliks Snopkowski z Sitna, sędzia chełmski i inne osoby przeprowadzają w terenie rozgraniczenie dóbr Parypsy, biskupa chełmskiego od wsi królewskich Nowosiółki, Ochoża, Kołosin.
1552.02.16 - Kontumacja Feliksa Snopkowskiego, sędziego ziemskiego chełmskiego w sprawie z Elżbietą Sarnicką i synami jej: Janem, Mikołajemi i Stanisławem, o nieprawne postępowanie w procesie o Zakłodzie.
1557 ok. - razem z Gorzkowskim wstawił się za Andrzejem Wereszczyńskim, popierając jego kandydaturę na stanowisko komornika chełmskiego.

źródła:
Andrzej Rybak, Dzieje Ziemi Chełmskiej: kalendarium, s. 44, Chełm 1998.
Tadeusz Radzik, Żydzi w Lublinie: materiały do dziejów społeczności żydowskiej Lublina, t. 2, s. 15, UMCS, Lublin 1995.
Anna Sitkowa, O literackich wizerunkach ojców renesansowych pisarzy, s.29, 30, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2014.
Odrodzenie i reformacja w Polsce, s. 218, Panstwowe Wydawnictwo Naukowe, 1982.

4. Snopkowski h. Rawicz, Jakub, wojski chełmski w latach 1566-1605, dziedzic Gardzienic, ur. ok. 1530, zm. Gardzienice, gm Piaski, pow. Swidnik 18.11.1605, ślub 1, ok. 1553 Anna Herburt z Fulsztynu h. wł., ur. ok. 1535, zm. przed 1577, c. Jana, sędziego ziemskiego lwowskiego i Anny Fredro. Jej siostra również Anna, wdowa po Lipskim, za Stanisławem Zamoyskim zwanym Saryusz [Szary], ślub 2, 1578 Katarzyna Suchodolska h. Janina, chorążanka lubelska, ur. ok. 1530, zm. Gardzienice ok. 1580, c. chorążego lubelskiego Stanisława Suchodolskiego s. Jana Żegoty, wdowa po Stanisławie Strzeszkowskim herbu Bończa z Żuchowa, chorążym lubelskim zmarłym w 1577 roku. Strzeszkowski był pochowany w Lublinie w kościele bernardynów. Nagrobek nie zachował się do naszych czasów.
1576 - poseł województwa ruskiego na sejm koronacyjny
1578 - przejął główną część Gardzienic od Katarzyny, żony i jej siostry Zofii.
1578 - prowadził w imieniu syna swojego szwagra, kanclerza Jana Zamoyskiego, wraz z Maciejem Topornickim i Mikołajem Uhrowieckim wykup gruntów pod nowo zakładany Zamość.
1579 - Żdanów, pierwotnie planowana lokalizacja Zamościa, fragment listu do Jana Zamoyskiego - ,,Wlot chce [Bernardo Morando] począć murować po Wielkiej Nocy za dwie niedziele i już ma materiału niemało oprócz cegły, której nie masz. Otóż Mnie Miłościwy Panie, wyjeżdżałem tam z panem wojskim [Snopkowskim] i z panem Uhrowieckim na to miejsce, jako jest rozkazanie Waszej Wielmożności we Żdanowie; tedy się jemu to tam nie zdało, jeno przed Skokówką i miał tam pan Uhrowiecki i pan wojski o tem ku Waszej Wielmożności pisać. Trzeba, iżby Wasza Wielmożność rychło raczył o tem znać dać... Z Zamcha 2 Aprilis 1579. Waszej Wielmożności uniżony sługa M. Topornicki".
1588 - zapis sumy 4000 złotych przez Jana i Wojciecha Kamienieckich h. Pilawa na ich dobrach dziedzicznych, wsi Łęki w ziemi sandomierskiej, powiecie pilzneńskim, Jakubowi Snopkowskiemu, wojskiemu chełmskiemu. Jakub następnie zapisał tę sumę staroście krasnostawskiemu i jasielskiemu, Janowi Mniszchowi h. wł. s. Mikołaja.
1597 - występuje jako dziedzic Gardzienic przy okazji ugody jaką zawarł z Janem Dąbskim h. Godziemba, którego pola zalała woda ze stawu Snopkowskiego.
1578 - Katarzyna występuje w Księgach Grodzkich Lubelskich.

źródła:

Henryk Gmiterek, Ryszard Szczygieł, Urzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV-XVIII wieku. Spisy, s. 264, Kórnik 1992.
Adam Soćko, Od fortalicji do pałacu, Szlachecki dom w Gardzienicach na przestrzeni XVII w., Wschodni Rocznik Humanistyczny, t. 4, s. 68, Uniwersytet Adama Mickiewicza, Poznań 2007.
Irena Kaniewska [red.], Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, Warszawa 2013, s. 239.

Genealogia, studia i materiały historyczne t. 11, s. 54, 55, Wydawn. Historyczne, 2001.
J. Kowalczyk, Zamość w czasach staropolskich, Czterysta lat Zamościa, s. 97 i przypis 10, Wrocław-Warszawa-Kraków, 1983.
Otto Forst de Battaglia, Ze studiów genealogicznych nad epoką Jana III Sobieskiego, "Miesięcznik Heraldyczny" nr 9 (wrzesień), Warszawa 1933,s. 132 – 140.
Władysław Kornel Zieliński, Monografia Lublina: Dzieje Miasta Lublina, t. I, s. 83, 131 [w:] fragment genealogii Snopkowskich h. Rawicz, Lublin 1878.
Wiesław Bondyra, Słownik historyczny miejscowości wojewodztwa zamojskiego, [w:] Nabróż, Sitno, Żdanów - wyd. Lublin - Zamość 1993.
Wojciech Krawczuk, Sumariusz Metryki Koronnej: Księga wpisów podkanclerzego Wojciecha Baranowskiego MK 134 z Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie lata 1587-V 1588, s. 92, "Historia Iagellonica", 2004.

Syn osoby nr. 3, Szczęsnego'Feliksa' Snopkowskiego s. Stefana h. Rawicz i N.N. 


5. Snopkowski h. Rawicz, Andrzej, chorąży bełski, ur ok. 1540, zm. po 1606, żona N. N.
1597 - Andrzej Snopkowski, diariusz sejmowy.
1606 - wybudował kaplicę rodziny Snopkowskich w Bełzie, która ma formę niskiej, sześciobocznej wieży o grubych ścianach ceglanych, nieotynkowanych, i obszernych podziemiach ze sklepieniami beczkowymi. Błednie określana lokalnie jako ''baszta ariańska''. Jeszcze w początkach XX w. znajdowała się nad wejściem do niej tablica fundacyjna z inicjałami A. S i herbem Rawicz. Prawdopodobnie tam spoczywa Andrzej i jego żona.                 
  
  Kaplica nagrobna Snopkowskich w Bełzie, źródło, Wikipedia.

źródła:
Grzegorz Rąkowski, Ziemia lwowska, [W:] Bełz i okolice, s. 175, Lwów 2005.

Оксана Бойко, Василь Слободян. Загадка Аріянської вежі // Белз / Галицька брама, nr. 7-9 (127-129), s. 26. Lwów, 2005.
Scriptores rerum polonicarum, Dyaryusze i akta sejmowe r. 1591-1592, s. 83, Nakł. Akad. Umiejȩtności, 1911.


Dzieci osoby nr. 4, Jakuba Snopkowskiego s. Stefana h. Rawicz i Anny Herburt z Fulsztynu h. wł.


6. Snopkowska h. Rawicz, Krystyna, 'Eleonora', w zakonie Brygitek w Krakowie, ur. ok. 1555, zm. ok. 1600.

źródła:

Władysław Kornel Zieliński, Monografia Lublina: Dzieje Miasta Lublina, t. I, s. 83, 131 [w:] fragment genealogii Snopkowskich h. Rawicz, Lublin 1878.

7. Snopkowska h. Rawicz, Jadwiga, ur. 09.1556, zm. 1597.10.11, pochowana, Kościół Bernardynów pod wezwaniem Nawrócenia św. Pawła w Lublinie, ślub ok. 1589 Marek Sobieski h. Janina,  s. Jana i Katarzyny Gdeszyńskiej h. Mozgawa [Gozdawa odm.], kasztelan, wojewoda lubelski, ur. 01.01.1549, zm. 10.11.1605, Pilaszkowice, gm. Rybczewice, pow. świdnicki, woj. lubelskie. Drugą jego żoną była Katarzyna z Tęczyńskich, córka wojewody krakowskiego.

1576.07.17 - Marek Sobieski, dworzanin króla Stefana Batorego.
1577.04.17 - brał udział w bitwie nad jeziorem Lubieszowskim.
1580.09.19 - odznaczył się w bitwie pod Toropcem.
1581 - sejm zatwierdził Markowi Sobieskiemu posiadanie dziedziczne Pilaszkowic.
1582 - przebywał u boku króla Stefana Batorego w Rydze.
1587.08.15 - stronnik królewicza Zygmunta Wazy.
1595.03.12 - Zygmunt III udziela zgody Stanisławowi Włodkowi z Hermanowa, wojewodzie bełskiemu, staroście halickiemu i kołomyjskiemu, na odstąpienie dożywocia na dobrach Królewszczyzna ze źródłem słonej wody zwanej Wieleszczycza Markowi i Jadwidze Sobieskim.
1598.05.11 - kasztelan lubelski.
1598 - wojewoda lubelski.
1598- przeszedł konwersję z kalwinizmu na katolicyzm.
1600 - uczestniczył w wyprawie Zamoyskiego do Mołdawii.
1600.10.20 - walczył na czele prawego skrzydła polskiego w zwycięskiej bitwie z wojskami hospodara Michała Walecznego pod Bukowem.
1600 - darował 3500 zł. p. O.O. Bernardynom w Lublinie na remont kaplicy Wniebowstąpienia N. M. Panny, zaznaczajac, iż życzy po śmierci w grobach tego kościoła być pochowany.

IlustracjaIlustracja   

Marek Sobieski  
                              Kościół Bernardynów pod wezwaniem Nawrócenia św. Pawła w Lublinie.
źródło Wikipedia.                        


źródła: 

Otto Forst de Battaglia, Ze studiów genealogicznych nad epoką Jana III Sobieskiego, "Miesięcznik Heraldyczny" nr 9 (wrzesień), Warszawa 1933, s. 132 – 140
1595 - AGAD, Metryka Koronna 133, k.596v. - 597
Władysław Kornel Zieliński, Monografia Lublina: Dzieje Miasta Lublina, t. I, s. 83, 131 [w:] fragment genealogii Snopkowskich h. Rawicz, Lublin 1878.
Polski Słownik Biograficzny, [w:], Henryk Gmiterek, Sobieski Marek h. Janina, t. XXXIX, 1999 -2000.

8.
Snopkowska h. Rawicz, Elżbieta, ur. ok. 1557, ślub Jan 'Jerzy' Romanowski h. Szaława.

źródła:

Władysław Kornel Zieliński, Monografia Lublina: Dzieje Miasta Lublina, t. I, s. 83, 131 [w:] fragment genealogii Snopkowskich h. Rawicz, Lublin 1878.

9. Snopkowskia h. Rawicz, Regina, ur. ok. 1558, ślub Jan Mikołaj Trylęski v. Trylęcki v. Przyłęcki h. Topór
, ur. ok. 1500, zm. przed 07.11.1626.
1604 - stolnik bełski.
1606 - był członkiem zjazdu pod Lublinem,który przygotował rokosz Mikołaja Zebrzydowskiego. 

źródła:
Władysław Kornel Zieliński, Monografia Lublina: Dzieje Miasta Lublina, t. I, s. 83, 131 [w:] fragment genealogii Snopkowskich h. Rawicz, Lublin 1878.

Henryk Gmiterek, Ryszard Szczygieł [oprac.].
Urzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV-XVIII wieku. Spisy, s. 271, Kórnik 1992.


10. Snopkowska h. Rawicz, Zofia, ur. ok. 1559, ślub 1588, Maciej 'Białoruk' Białyński h. Lubicz, chorąży sochaczewski, tenutariusz Kraśnika k. Lublina, ur. Białynin pow. Sochaczew ok. 1550, zm. ok. 1630.
1520 - 1630, dziedzic Białynina k. Sochaczewa.
1590, Kraśnik - nastąpiło oddanie do użytku wodociągów, które zaopatrywały w wodę miasto i zamek. Prace nad nimi trwały około 30 lat. Głównym wykonawcą w ostatniej fazie był rurmistrz Jerzy. Przedsięwzięcie zainicjował Maciej Białyński, chorąży sochaczewski, dzierżawca dóbr kraśnickich.
1592 - Maciej Białyński, chorąży sochaczewski, tenutariusz dóbr kraśnickich.
1592 - protokół wizytacji na zlecenie archidiakona zawichojskiego Marcina Szyszkowskiego, '' tenutariusz dóbr kraśnickich Maciej Białyński, chorąży sochaczewski, nie oddawał żadnych dziesięcin i czynszów''.
Maciej z Zofią mieli kilku synów: Marek, rotmistrz królewski, posesor dóbr Azwoki i Stodole na Podolu 1629 r., Franciszek podpisał elekcyę 1648 r., Michał, starosta kiszewski, poseł malborski na sejm 1662 r., Wojciech-Aleksander podpisał elekcyę 1697 r. i  konfederacyę sandomierską 1705 r., Wojciech, skarbnik drohicki, vicegerent nowomiejski 1723 r.
1631 - klucz białyński przechodzi w ręce podczaszego sochaczewskiego Stanisława Morskiego.

źródła:
Władysław Kornel Zieliński, Monografia Lublina: Dzieje Miasta Lublina, t. I, s. 83, 131 [w:] fragment genealogii Snopkowskich h. Rawicz, Lublin 1878. 
Seweryn Uruski, Adam Amilkar Kosiński, Rodzina: herbarz szlachty polskiej, t. I, [w:] Białyński h. Lubicz, s.165, Wydawn. Heroldium, 1994. 
Agnieszka Sławińska, Białynin i Mikołajew – walka o władzę, zjednoczenie w zagrożeniu. Historia parafii w Mikołajewie, VII Spotkania z historią Sochaczewa i Ziemi Sochaczewskiej, Sochaczew, 13 grudnia 2014 r.  
Kazimierz Łatak CRL, Prepozyci prepozytury kraśnickiej kanoników regularnych laterańskich od fundacji do reformy, s. 156, WNHiS UKSW, Warszawa.
Waldemar Gryta, Tomasza Grębski, Kraśnickie Towarzystwo Regionalne, publikacja online.


11.
Snopkowski h. Rawicz, Stefan, chorąży koronny, starosta krasnostawski, rohatynski, bohusławski i kaniowski, ur. 1560, zm. 22.03.1622.

1601 - pacholę na dworze królewskim, następnie dworzanin.
1605 - studia w Padwie.
1606 - w związku ze śmiercią ojca powraca do Polski.
1606 - dziedziczy po ojcu Gardzienice, gmina Piaski woj. lub.
1609-11 - rotmistrz chorągwi kopijników w kampanii moskiewskiej.
1609. 06.07 - 1609.10 - pobierał żołd na rotę 100 konną w wysokości 3000 tys. zł. wypłacanych z woj. lub.
1611-12 - bierze udział w wyprawie na Smoleńsk '' sto koni Snopkowskiego pod poruczeństwem Gałęzowskiego ''.
1613 - magnificum Stephanum Snopkowski a Snopków, vexiliferum regini, crasnostaviensiem capitaneum.

1614 - sprzedał Gardzienice za 14.5 tys. zł. p. arianinowi Krzysztofowi Spinkowi h. Prus.
1622 - Snopkowski Stefan, chorąży koronny zmarł bezpotomnie i na nim wygasła męska linia Snopków v. Snopkowskich h. Rawicz z lini po Jakubie, wojskim chełmskim.
1645 - spadek po nim przypada jego siostrzeńcom Sobieskim, Teka Glinki, 66, s. 13.
1645 - Sobieski Jakub, wojewoda ruski, ustanowiony przez swą siostrę Aleksandrę z Sobieskich Wiesiołowską jednym z egzekutorów jej testamentu, obdarowany przez nią majętnością sitnieńską i częścią spadku po ich wuju Stefanie Snopkowskim, . Teka 66, s. 15, 17, 18.
1677 - Gardzienice wykupił za 25300 zł p. kasztelan bracławski Wacław Wojutyński zwany Hulewicz.



Najstarsza część pałacu w Gardzienicach z początku XVII wieku, część dawnej fortalicji, źródło Wikipedia.


źródła:

Polski Słownik Biograficzny t. 39 s. 407, 
 [w:] Halina Kowalska, Snopkowski Stefan h. Rawicz (zm. 1622) chorąży koronny
Genealogia, studia i materiały historyczne t. 11, s. 54, 55, Wydawn. Historyczne, 2001.
Otto Forst de Battaglia, Ze studiów genealogicznych nad epoką Jana III Sobieskiego, "Miesięcznik Heraldyczny" nr 9 (wrzesień), Warszawa 1933, s. 132 – 140.
Adam Soćko, Od fortalicji do pałacu, Szlachecki dom w Gardzienicach na przestrzeni XVII w., Wschodni Rocznik Humanistyczny, T. 4, s. 68, Uniwersytet Adama Mickiewicza, Poznań 2007.
Adam Naruszewicz, Żywot J.K. Chodkiewicza, wojewody wileńskiego, hetmana... t. II, księga IV, s. 3, Kraków 1858.
Ośrodek dokumentacji zabytków, [W:] Teresa Zielińska, Katalog tek Jana Glinki, cz. I, s. 246, Ministerstwo Kultury, Warszawa 1969.
Vilenskaia komissia dlia razbora i izdania drevnikih aktov, t. XIII,  s. 33, 1896.

Córka osoby nr. 4, Jakuba Snopkowskiego s. Stefana h. Rawicz Katarzyny Suchodolskiej h. Janina.


12. Snopkowska h. Rawicz, Krystyna, ur ok. 1579 ,,Siostra tey Snopkowskiej żyła z Markiem Sobieskim'', mąż Jan Czerniejewski h. Korczak, podkomorzy lwowski, ur. ok. 1580.
1615 - Jan Czerniejewski v. Czerniejowski, podkomorzy lwowski, dziedzic Rozdołu, z żony Zofii Danikowskiej, primo voto Orzęckiej, miał syna Władysława, a z drugiej żony Katarzyny Snopkowskiej zostawił córkę Annę za Stanisławem Rzewuskim, sędzią ziemskim lwowskim.

1604 - 1614, cześnik lwowski.
1615 -1619, podkomorzy lwowski.
1620 ok. - podczaszy lwowski.

źródła:

Kasper Niesiecki, Herby y familie rycerskie: tak w Koronie jako y Wielkim Xięstwie Litewskim... s. 378, 379. 
 
Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. Spisy, oprac. K. Przyboś, Wrocław 1987, s. 322.

Syn osoby nr. 5, Andrzeja 
Snopkowskiego s. Szczęsnego h. Rawicz i N. N.

13. Snopkowski h. Rawicz, Stanisław, rotmistrz Wojsk Koronnych, tenutariusz w Podliskach, ur. ok. 1570, zm. po 1649, żona 
N. N.
1602 - uczestnik wyprawy wołoskiej.
1612 - uczestnik wyprawy na Smoleńsk.
1613 - deputat wojskowy na sejm.
1648 - Stanisław Snopkowski, tenutariusz w Podliskach, kozacy zniszczyli stodoły i chałupy, konie zrabowane.
1648.09.28 - regestr szlachty przemyskiej pod Medyką.
1648.12.15, Przemyśl - protestacja sejmiku woj. ruskiego.

źródła:
Akta grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie, Lauda wisznieńskie, T. XXI, s. 29, 52, 102, Lwów 1911.
Rocznik Przemyski, t. XLV [W:] Andrzej Gliwa, Najazd tatarsko-kozacki na Ruś Czerwoną w 1648 r. Straty materialne i demograficzne na terenie ziemi przemyskiej, s. 50, Przemyśl 2009. 
Polski Słownik Biograficzny t. 39 s. 407, [w:] Halina Kowalska,  Snopkowski Stefan h. Rawicz (zm. 1622) chorąży koronny

Dzieci osoby nr. 7, Jadwigi Snopkowskiej c. Jakuba
 i Marka Sobieskiego h. Janina.

14. Sobieska h. Janina, Zofia, ur ok. 1590, ślub ok. 1610 Jan Wodyński h. Kościesza, wojewoda podlaski w latach 1613-1616, ur. ok. 1550, zm. 1616, s. Jana Mikołaja i Katarzyny Kosińskiej h. Rawicz.
1587-1589 - podczaszy podlaski.
1591-1596 - sędzia ziemski drohicki.
1596-1613 - kasztelan podlaski.

źródła: 

Urzędnicy podlascy XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Ewa Dubas-Urwanowicz, Włodzimierz Jarmolik, Michał Kulecki, Jerzy Urwanowicz. Kórnik 1994, s. 196. 
Stanislaw Józef Duńczewski, Herbarz wielu domow korony polskiej y W. X. Litewskiego, t. I s. 172, Kraków 1757.

15. Sobieski h. Janina, Jakub, pamiętnikarz, działacz polityczny, dowódca wojskowy, ur. Żółkiew k. Lwowa 05.05.1591, zm. Żółkiew k. Lwowa 13.06.1646, pochowany w kościele św. Wawrzyńca w Żółkwi, ślub 1, Olesko k. Buska, d. woj. bełskie [ob. Ukraina], ślub 1, 02.1620 Marianna Wiśniowiecka h. Korybut, księżniczka, wojewodzianka ruska, ur. ok. 1600, zm. Złoczów 02.1624, najstarsza córka Konstantego Wiśniowieckiego i Anny Zahorowskiej, ślub 2, Teofila Zofia Daniłowicz h. Sas, ur. Żurów k. Rohatyna, zm. Żółkiew k. Lwowa 27.11.1661, c. Jana Daniłowicza, podczaszego wielkiego koronnego i Zofii Żółkiewskiej, najstarszej córki hetmana Stanisława Żółkiewskiego i Reginy z Herburtów.

1606 - po śmierci ojca odziedziczył Pilaszkowice.
1617 - dworzanin królewski.
1620- 21 - komisarz sejmowym przy hetmanie Janie Karolu Chodkiewiczu [wojna polsko turecka].
1627.06.14 - Jakub Sobieski, starosta krasnostawski funduje kościół w Złoczowie.
1627.06.24 - Jakub Sobieski, starosta krasnostawski funduje kościół w Zborowie.
1628 - krajczy wielki koronny.
1632 - elektor Władysława IV Wazy z woj. rus.
1635.08.24 - Krasnystaw, Jakub Sobieski, krajczy koronny.
1636 - podczaszy bełski.
1638 - wojewoda bełski.
1641 - wojewoda ruski.

1645 - Sobieski Jakub, wojewoda ruski, ustanowiony przez swą siostrę Aleksandrę z Sobieskich Wiesiołowską jednym z egzekutorów jej testamentu, obdarowany przez nią majętnością sitnieńską i częścią spadku po ich wuju Stefanie Snopkowskim, Teka 66, s. 15, 17.
1645. Teka 66, s. 15, 17, 181642 - Jakub Sobieski, wojewoda ziem ruskich pozwala bractwu przy cerkwi św. Jura zawiadywać cerkwią.
1646 - kasztelan krakowski.
1646.06.13 - zmarł na atak serca.

Ilustracja

Jakub Sobieski, źródło Wikipedia.

źródła:

Jakub Sobieski, Diariusz sejmu koronacyjnego w Krakowie w 1633 roku, oprac. W. Kaczorowski, Opole 2008.
Akta Grodzkie i Ziemskie z Arch. Bernard. we Lwowie. t. X, s. 216, 218,223, 240, 248, 251, 253, 256, 268, 270, Lwów 1906.
J. Długosz, Sobieski Jakub, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 39, Warszawa 2002, s. 483-490.
L. Świetlicki, Dwory nad Giełczwią, Lublin 1999.
L. Świetlicki (red.), Dzieje gminy Rybczewice, Rybczewice-Piaski-Lublin, 1996.
Ośrodek dokumentacji zabytków, [W:] Teresa Zielińska, Katalog tek Jana Glinki, cz. I, s. 246, Ministerstwo Kultury, Warszawa 1969.
Leszek Podhorodecki, Sobiescy herbu Janina, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza,  Warszawa 1984.  

16. Sobieski h. Janina, Jan, ur. 10.1597, zm. Odolanów 1627, w niektórych źródłach ma być synem Tęczyńskiej.

17. Sobieska h. Janina, Aleksandra Marianna, ur 14.08.1645, ślub
 Krzysztof Wiesiołowski h. Ogończyk, starosta Tykocina, Supraśla, stolnik wielki litewski i ciwun Wilna, horodniczy grodzieński, ur. Lublin, ok. 1580, zm. Kamienna k. Dąbrowy Białostockiej 19.04.1637, s. Piotra, marszałka wielkiego litewskiego i Zofii Lubomirskiej h. Szreniawa, siostry Sebastiana, kasztelana wojnickiego.
1620 - Krzysztof Wiesiołowski, krajczy wielki litewski.
1626 -1629 - fundator prywatnej chorągwi husarskiej, która brała udział w wojnie polsko szwedzkiej.
1633 - fundator kościoła i klasztoru Brygidek w Grodnie, a także kościołów na Podlasiu: w Dąbrowie, Chodorówce, Łunie, Kwasowie, Zawadach oraz Dolistowie, dziedzic Tykocina.
1635 - marszałek wielki litewski.
1635 - wraz z żoną zamieszkał w Kamiennej pod Dąbrową Białostocką.
1637 - cały swój majątek zapisał na rzecz dobra publicznego, zmarł bezpotomnie.

1645 - Sobieski Jakub, wojewoda ruski, ustanowiony przez swą siostrę Aleksandrę z Sobieskich Wiesiołowską jednym z egzekutorów jej testamentu, obdarowany przez nią majętnością sitnieńską i częścią spadku po ich wuju Stefanie Snopkowskim, Teka 66, s. 15.

Ilustracja

Aleksandra Marianna Wiesiołowska, źródło Wikipedia.


źródła:

Ośrodek dokumentacji zabytków, [W:] Teresa Zielińska, Katalog tek Jana Glinki, cz. I, s. 246, Ministerstwo Kultury, Warszawa 1969.
Biblioteka warszawska t. II, s. 131, Warszawa 1861. 
Leszek Podhorodecki, Sobiescy herbu Janina, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza,  Warszawa 1984.  


18. Sobieska h. Janina, Katarzyna, ślub Stanisław Radziejowski h. Junosza, wojewoda łęczycki w latach 1628-1637, wojewoda rawski w latach 1618-1628.
1628–1633,  wojewoda łęczycki. Drugą jego żoną została Krystyna Sapieha h. Lis.
Dziećmi Stanisława byli: Mikołaj Kazimierz, kasztelan łęczycki i Jan Szczęsny, kasztelan wieluński, Hieronim, podkanclerzy koronny, Eleonora Eulalia Niszczycka, kasztelonowa sierpecka i Katarzyna Brochowska, podkomorzyna zakroczymska.
źródła: 
Leszek Podhorodecki, Sobiescy herbu Janina, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza,  Warszawa 1984.
Polski Słownik Biograficzny, t. 30, s. 79.
Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej, t. 15, str. 133.

19. Sobieska h. Janina, Gryzelda, ślub 1, Teodor Dadźbog Karnkowski h. Junosza, ur. 1573, zm.bezpotomnie w 1617, s. Piotra i Anny Moszczeńskiej, rotmistrz, wojewoda derpski, ślub 2, Jan Rozdrażewski h. Doliwa.
1617 - Gryzelda Sobieska, wdowa po Karnkowskim przejęła tenutę Blizanów wraz z Grodziskiem i Zborowem k. Kalisza.
Nast. tenutariuszami  Blizanowa byli Wojciech i  Małgorzata z Masłowskich Jaczyńscy, od których dzierżawę bez Zborowa przejął  w 1627 roku Jan Rozdrażewski, drugi mąż Gryzeldy. Około 1632 ok. Jan Rozdrażewski przejął od Jaczyńskich również Zborów.

źródła: 
Leszek Podhorodecki, Sobiescy herbu Janina, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza,  Warszawa 1984. 
Polski Słownik Biograficzny, t. XII, 1966-1967 [W:]Stanisław Herbst, Dadźbog Karnkowski h. Junosza.
Stanisław Małyszko, Majątki wielkopolskie: Powiat kaliski. t. 6, s.9, Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego, 2000

 20. Sobieska h. Janina, Anna,  pierwsza ksieni brygidek w Grodnie.
1636 - ''Katalog albo porządek i pamięć od Fundacyiey począwszy zakonnych P. Sióstr tak tych które na Fundacyią nastąpiły jako y tych ktore do Zakonu tego Bryitty S. do klasztoru Grodzinskiego wstępują i panu Bogu się przez Śluby Zakonne oddają przes Wielebną w Bogu Panne Anne Sobieską Xienią tegoż pomieniąnego klasztoru sporządzony w Roku Pańskim Tysiącnym Szescsetnym Trzydziestym szóstym w Miesiącu Grudniu''.

źródła:

Dziedzictwo Kulturowe po Skasowanych Klasztorach, red. Marek Derwich, t. II, [W:] Maria Kałamajska-Saeed, Archiwum i biblioteka klasztoru brygidek w Grodnie. 
Inwentarz z 1925 r. i stan współczesny, , poz.,[1316] 63.

Córka osoby nr. 9, Reginy Snopkowskiej h. Rawicz i Jana Mikołaja Trylęskiego v. Trylęckiego v. Przyłęckiego h. Topór.

21. Trylęcka v. Trylęska h. Topór, Anna 'Eleonora od św. Bernarda', zakonnica, karmelitanka, chorystka, ur. 1587
Anna Trylęcka, pierworodna córka c. stolnika bełskiego Jana i Reginy Snopkowskiej.
1587 - uczennica brygidek lubelskich.
1616 - wstąpiła do klasztoru.
1617.11.21 - nowicjat, w wieku 30 lat profesja, śluby zakonne, 15 lat przed śmiercią straciła wzrok.

źródła:

Małgorzata Borkowska, Leksykon zakonnic polskich epoki przedrozbiorowej: Polska Centralna i Południowa, t II s. 258, Wydawn. "DiG", 2005.
Czesław Gil, Słownik polskich karmelitanek bosych, 1612-1914, s. 23, Wydawn. Karmelitów Bosych, Kraków 1999.

Dzieci osoby nr. 10, 
 Zofii Snopkowskiej h. Rawicz i Macieja 'Białoruka' Białyńskiego h. Lubicz.

22. Białyński h. Lubicz, Marek, starosta barski, rotmistrz królewski, ur ok.1580, zm. ok. 16501629, posesor dóbr Azwoki i Stodole na Podolu.


źródła:
Seweryn Uruski, Adam Amilkar Kosiński, Rodzina: Herbarz szlachty polskiej, t. I, s. 165, Heroldium, 1904.

23. Białyński h. Lubicz, Franciszek, elektor króla Jana Kazimierza Wazy, ur. ok. 1585, zm. po 1648.
1648 - podpisał elekcję Jana Kazimierza z woj. sandomierskim.


źródła:
Seweryn Uruski, Adam Amilkar Kosiński, Rodzina: herbarz szlachty polskiej, t. I, s. 165, Heroldium, 1904.
Oswald Zaprzaniec z Siemuszowej Pietruski, Elektorów Poczet..., s. 12, nakład Kajetana Jabłońskiego, Lwów 1845.

24. Białyński h. Lubicz, Michał, starosta kiszewski, ur. ok. 1585, zm. po 1662
1662 - poseł malborski na sejm.
źródła:
Seweryn Uruski, Adam Amilkar Kosiński, Rodzina: Herbarz szlachty polskiej, t. I, s. 165, Heroldium, 1904.

25. Białyński h. Lubicz, Wojciech, skarbnik drohicki, ur. ok. 1610, zm. ok. 1680, z pewnością nie był vicesgerentem nowomiejskim w 1723 roku jak podał Urski.

źródła:
Seweryn Uruski, Adam Amilkar Kosiński, Rodzina: Herbarz szlachty polskiej, t. I, s. 165, Heroldium, 1904.

Córka osoby nr. 12, 
 Krystyny  Snopkowskiej i Jana Czerniejewskiego h. Korczak.

26. Czerniejewska h. Korczak, Anna, ur. ok. 1605, zm. 04.09.1655, ślub Stanisław Rzewuski h. Krzywda zwany Beydo, sędzia ziemski lwowski , ur. ok. 1600, zm. przed 26.03.1668, s. Krzysztofa. Rodzina wyszła ze wsi Rzewuski na Podlasiu.
 Anna wniosła Rzewuskiemu w posagu Rozdół w powiecie żydaczowskim. Jego drugą żoną była Zofia Dunikowska h. Abdank. Wg. inn. źródeł Anna miała być z Zofii Dunikowskiej.

1629 - pisarz grodzki żydaczowski.
1636 - fundator klasztoru karmelitów w Rozdole.

1638 - podstarosta żydaczowski.
1641 - podstoli bracławski.
1648 - elektor króla Jana Kazimierza.1653 - pisarz ziemski lwowski.
1655 -68, sędzia ziemski lwowski

źródła: 
 
Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. t. III, 
s. 369.Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda, 1900. 
Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś, 1987, s. 386.
Polski Słownik Biograficzny, t. XXXIV [w:], s. 151–152. Mirosław Nagielski: Rzewuski Stanisław (zm. 1668), sędzia ziemski lwowski, 1993.
Stefan Ciara, Rzewuscy -zarys dziejów rodu.


Dzieci osoby nr. 13, Stanisława Snopkowskiego h. Rawicz i N.N.

27.
Snopkowski h. Rawicz, Piotr, kasztelan [Lubaczów], woj podkarpackie, ur ok. 1619, zm. 1694, ślub ok. 1645 Joanna Łahodowska h. Korczak, posesorka Krzywego k. Sanoka, ur. ok. 1630, zm. po 1663, c. Andrzeja, starosty bobreckiego, nast. podkomorzego derpskiego [Dorpad, ob. Tartu, Estonia] i Anny Darowskiej, zm. w 1654 r. Jej rodzeństwo; siostra Teresa za Piotrem Janickim i brat Kazimierz, dziedzic Porudna i Porudenka.
1649.07.30, Medyka - rejestr szlachty przemyskiej i pow. przeworskiego na pospolite ruszenie, Imć p. Piotr Snopkowski, syn Imć p. Stanisława Snopkowskiego.
1680 ok. - 1694 - Snopkowski kasztelanię przejął po Mikołaju Stadnickim h. Śreniawa a przed Łukaszem Prusinowskim h. Topór.

źródła:
Akta Grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie, Lauda wisznieńskie, T XXI, s. 58, Lwów 1911.
Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, t. I, s. 331, Lipsk 1839-1846.

28. Snopkowski h. Rawicz, Wojciech, chorąży latyczowski, wojski latyczowski, dziedzic na Nowosiółkach i Rudułowicach, ur. ok. 1622, zm. po 1696, żona Joanna Fredro h. Bończa, kasztelanówna sanocka, ur. ok. 1630c. kasztelana sanockiego Zygmunta Fredry [ok. 1590 -1663] i N.N. Drugą żoną Zygmunta została Teresa Ślezanowska [ślub w 1650 r. w Jarosławiu]. Bratem Joanny był starosta krośnieński Jan Karol Fredro.
1644 - 1652 - Lubienie k. Krakowca w posesji Wojciecha Snopkowskiego (Rejestr 1628 s. 91), który przejął ją po swoim teściu Zygmuncie Fredrze, stolniku sandomierskim.
1648.12.15, Przemyśl - protestacja sejmiku woj. ruskiego.
1648 - doszło do napadu chłopów z Bykowa i Pleszowic na dwór Wojciecha Snopkowskiego w Nowosiółkach.
1651.02.20 - Alberti Snopkowski pozywa chłopów z Bykowa i Pleszowic za napad dnia 05.11. 1648 na jego dwór w Nowosiółkach.
1654.05.19 - 1655 - poborca skarbowy z ziemi przemyskiej.
1657.03.03 - ziemianie przemyscy dają asekurację Tęczyńskiemu.
1664-94 - chorąży latyczowski.
1668 - Wojciech Snopkowski, 28 X 1668 (AGZ XXI, nr 246) ok. 1670 (Nies.IV, s. 53 - wzm. jako Snopek; VIII, s. 426.
1669.07.07 - król Michał Korybut mianuje Wojciecha Snopkowskiego opiekunem dwóch sióstr zmarłego Karola Fredry, starosty krośnieńskiego.
1696.07.27 - podpisał akt konfederacji wiszeńskiej po zejściu króla Jana III.

źródła:
Rocznik Przemyski, t. XLV [W:] Andrzej Gliwa, Najazd tatarsko-kozacki na Ruś Czerwoną w 1648 r. Straty materialne idemograficzne na terenie ziemi przemyskiej, s. 50, Przemyśl 2009.
Michał Proksa, Studia nad zamkami i dworami ziemi przemyskiej: od połowy XIV do początków XVIII wieku, s. 295, Archiwum Państwowe w Przemyślu, 2001.
Akta grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie. t. XXII, s. 284.
Akta grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie, Lauda wisznieńskie, t. XXI, s. 52, 152, 153, 169, 219, 481, Lwów 1911.
Akta grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie. t. X, s. 306, poz.5106, Spis oblat lwowskich, Lwów 1884.
Krzysztof Chłapowski, Alicja Falniowska-Gradowska, Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku: spisy, s. 131, 231, Biblioteka Kórnicka, 1998.
Kazimierz Przyboś, Urzędnicy województwa podolskiego XV-XVIII wieku: powiaty czerwonogrodzki, kamieniecki, latyczowski: spisy, s. 202, nakł. Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1994.

Dzieci osoby nr. 15, Jakuba Sobieskiego i Teofili z Daniłowiczów.

29. Sobieski h. Janina, Marek, rotmistrz wojsk koronnych, starosta krasnostawski, ur. Złoczów 24.05.1628, zm. Batóg [ukr Batih] 03.06.1652.
1644 - obiął po ojcu starostwo krasnostawskie.
1648 - elektor Jana II Kazimierza Wazy.1650 - służył pod rozkazami Jeremiego Wiśniowieckiego.
1651. 05.12 - uczestniczył w bitwie z Kozakami pod Kopyczyńcami.
1651.06.28-30, wyróżnił się podczas bitwy pod Beresteczkiem.
1652 - na uroczysku Batoh k. wsi Czetwertyniwka [ob. obwód winnicki, Ukraina] doszło do masakry w trakcie której Kozacy wymordowali od 3500 do 5000 wziętych uprzednio do niewoli polskich żołnierzy i oficerów. Pośród nich z rozkazu Bohdana Chmielnickiego, został zamordowany Marek Sobieski, był bezpotomny.
1652, zwłoki zostały wykupione przez matkę i pochowane w kolegiacie w Żółkwi.

źródła:
Paweł Rusiecki, Marek – zapomniany brat króla Jana III Sobieskiego, „Rocznik Lubelski”, 2009, T. 35, s. 87-88.
Tomasz Ciesielski, Od Batohu do Żwańca. Wojna na Ukrainie i w księstwach naddunajskich 1652-1653. Warszawa: „Inforteditions”, 2008. ISBN 978-83-89943-23-1.

30. Sobieski h. Janina, Jan 'Jan III', król Polski , ur. Olesko k. Buska, d. woj. bełskie [ob. Ukraina] 17.08.1629, zm. Wilanów [ob. dzielnica Warszawy] 1696.06.17. Pochowany jest na Wawelu w Krakowie a jego serce spoczywa w kościele kapucynów w Warszawie, ślub 1665 Maria Kazimiera d' Arquien, wdowa po Janie Zamoyskim zw. Sobiepan.
1644–1668, starosta jaworowski , krasnostawski, kałuski, stryjski.
1658.03.26 - Jaworów, Jan Sobieski, chorązy koronny, starosta jaworowski, dziedzic na Złoczowie i Pomorzanach.
1658.07.26 - Jaworów, Jan z Sobieszyna Sobieski, chorąży koronny.
1665 - marszałek wielki koronny
1666 - hetman polny koronny.
1667–1696, starosta gniewski, barski, międzyłęski, pucki.
1669.12.09, Warszawa, Jan Sobieski , marszałek i hetman wielki koronny spisuje towarzyszy wziętych w niewolę tatarską.
1668 - hetman wielki koronny.
1674 – król Polski. 

Schultz John III Sobieski.jpg

Daniel Szultz, Jan III Sobieski, źródło Wikipedia

źródła:
Akta Grodzkie i Ziemskie z Arch. Bernard. we Lwowie. T. X, s. 261, 263, 268, 273, 282,286, 288 -324, Lwów 1906.
Zbigniew Wójcik, Jan III Sobieski, Warszawa 1991.
Józef Ignacy Kraszewski: Adama Polanowskiego, dworzanina króla Jegomości Jana III, notatki. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1991.
Leszek Podhorodecki, Sobiescy herbu Janina, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1984.


31. Sobieska h. Janina, Katarzyna, starościna człuchowska, ur. 07.01.1634, zm. 29.09.1694, [] Nieśwież [ob. obwód Miński, Białoruś].
ślub 1, Władysław Dominik Zasławski-Ostrogski h. wł., książę, ordynat ostrogski, ur. 1618, zm. 05.05.1656, s. wojewody brasławskiego i kijowskiego Aleksandra, ślub 2, Michał Kazimierz Radziwiłł h. Trąby, książę, stolnik wielki litewski, ur. 26.10.1635, zm. Bolonia 14.11.1680s. Aleksandra Ludwika i Tekli Wołłowicz.1674 - elektor Jana III Sobieskiego z powiatu lidzkiego.

źródła:
Arkadiusz Kamiński, Starostowie człuchowscy (1454-1772), s. 2.

32. Sobieska h. Janina, Anna, ur. 05.08.1636, zm. 1655.
1653 - wstąpiła do zakonu Świętego Benedykta przy kościele Wszystkich Świętych na Przedmieściu Krakowskim we Lwowie. 20.05.1653 - złożyła śluby zakonne, przyjmując imię zakonne Rozalia.


źródła:
M. Borkowska, Leksykon zakonnic polskich epoki przedrozbiorowej. Tom III. Wielkie Księstwo Litewskie i Ziemie Ruskie Korony Polskiej, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2008, ISBN 978-83-7181-451-8 , s. 230–231.

Syn osoby nr. 19, Gryzeldy 
Sobieskiej h. Janina i Jana Rozdrażewskiego.


33. Rozdrażewski h. Doliwa, Jakub Hieronim, wojewoda inowrocławski, dziedzic Krotoszyna, ur. 1621, zm. 
04.04.1662, pochowany w
Koźminie, ślub 1, 1644, Koźmin, Anna Beata Opalińska h. Łodzia, zm.  1648, wdowa po marszałku nadwornym Stanisławie Przyjemskim, ślub 2, 1649, Katarzyna Opalińska h. Łodzia, c. marszałka wielkiego koronnego, Łukasza. 

1632- 1635, student Akademii Krakowskiej.
1652 - otrzymał urząd wojewody w Inowrocławiu.
1653 - 4016 (Nr. 14), Jakub Rozdrażewski wojewoda inowrocławski, starosta odolanowski i kolski i Katarzyna z Bnina Opalińska, c. Łukasza Opalińskiego, wojewody rawskiego, małż. dożyw. (f. 292v).
 1656.11.08 zdobył , w walkach ze Szwedami Leszno. 
1657 4102 (Nr. 14), Jakub Rozdrażewski, wojewoda inowrocławski, starosta odolanowski, całą wś. Bułaków i część Kaczej Górki os. p. pyzdr. sprzed. za 80. 000 zł. Piotrowi z Bnina Opaleńskiemu wojewodzie podlaskiemu (f. 438). Jakub Hieronim z pierwszego małżeństwa miał syna Jana Franciszka, kasztelana międzyrzeckiego zm. 1685. Z drugiego synowie: Stanisław, starosta odolanowski, Michał, syarosta średzki i odolanowski i Adam oraz córki Ludwika Teresa i Anna Zofia.


źródła:
Polski Słownik Biograficzny, t. XXXII, [w:] Witold Kłaczewski, Jakub Hieronim Rozdrażewski h. Doliwa, str. 368–370, 1991

Dzieci osoby nr. 26,  Anny Czerniejewskiej h. Korczak i Stanisława
 Rzewuskiego h. Krzywda. 

34. Rzewuski h. Krzywda zwany Beydo, Jan, podczaszy lwowski, ur. ok. 1625, zm. ok. 1680
35. Rzewuski h. Krzywda zwany Beydo, Franciszek Kazimierz, stolnik podolski, ur. ok. 1625, zm. 1683.
1662 - podstarości grodzki kamieniecki.
1670 - stolnik podolski.
1672 - brał udział w obronie Kamieńca Podolskiego.
36. Rzewuski h. Krzywda zwany Beydo, Michał Florian, ur. ok. 1625, zm. Lwów 04.10.1687.
1651 - żołnierz w chorągwi kozackiej Adama Wojny, [bitwa pod Beresteczkiem].
1653 - dowódca 100 konnej chorągwi w bitwie pod Żwańcem w pułku Jana Kłodzińskiego.
1661 - skarbnik lwowski.
1661 - dostał od ojca Krupsko w pow. żydaczowskim oraz Zawady i Rzewuski Stare na Podlasiu.
1665 - dowódca pułku krajczego koronnego Wacława Leszczyńskiego [4 chorągwie].
1674 - był elektorem Jana III Sobieskiego z województwa ruskiego.
1677 - brał udział w poselstwie do Stambułu.1683 - dowódca chorągwi husarskiej koronnej Stanisława Jana Jabłonowskiego.1687 - towarzyszył królewiczowi Jakubowi Sobieskiemu w wyprawie na Kamieniec Podolski.


źródła:
Polski Słownik Biograficzny,t. XXXIV [W:] Mirosław Nagielski, Michał Florian Rzewuski h. Krzywda, 1992-1993.

Dzieci osoby nr. 28,Wojciecha 
Snopkowskiego h. Rawicz i Joanny Fredro h. Bończa.

37. Snopkowska h. Rawicz, Marianna, ur. ok. 1640.
1651.02.20 - Stanislao, Marinae et Annae - filio et filiabus, mandamus etc. ad instantiam gnosi Alberti Snopkowski.


źródła:
Źródła do historii Ukrainy -Rusi, t. V, [W:] Stefan Tomaszewski, Materiały do historii Galicji t. II, s. 151, 152, NakłademTowarzystwa Naukowego im. Szewczenki, Lwów 1901.


38. Snopkowska h. Rawicz, Anna, ur. ok. 1640.
1651.02.20 - Stanislao, Marinae et Annae - filio et filiabus, mandamus etc. ad instantiam gnosi Alberti Snopkowski.


źródła:
Źródła do historii Ukrainy -Rusi, t. V, [W:] Stefan Tomaszewski, Materiały do historii Galicji t. II, s. 151, 152, NakłademTowarzystwa Naukowego im. Szewczenki, Lwów 1901.

39. Snopkowski h. Rawicz, Antoni, ks. katolicki, kanonik przemyski [1700], ur. ok. 1640, zm. Przemyśl po 1710.
do 1700 - proboszcz w Krakowcu [Krakowiec należał do rodu Fredrów z przydomkiem Krakowiecki]
1710, Przemyśl - zapisał 3000 zł. za duszę własną i brata Stanisława. [fundationem snopkovianam]

źródła:
Jan Dąb, Seminarium diecezjalne w Przemyślu pod kierownictwem księży misjonarzy 1687 -1783, s. 281.
Bogumił Szady, Prawo patronatu w Rzeczypospolitej w czasach nowożytnych. Podstawy i struktura, s. 167, Lublin 2003.

40. Snopkowski h. Rawicz, Stanisław, cześnik żydaczowski, chorąży latyczowski , ur. ok. 1640, zm. ok. 1708, ślub
 ok. 1690, Sylwestra Wojakowska h. Brochwicz, ur. ok. 1670, zm. przed 1700, c. Kaspra Wojakowskiego po Remigianie i Zofii Jelec h. Leliwa, sędziego ziemi przemyskiej, zmarłego w 1669 r., dziedzica Janikowic, Rudłowic, Rzeplina, Rozbierzy, Więckowic, Pełniatycz [ob. Pełnatycze], i Cudowic,wsi leżących w okolicach Jarosławia. Matka Sylwestry, Zofia Jelec była chorążanką kijowską. Anna Sobieska, rodzona siostra Marka i kasztelan lubaczowski Remigian Wojakowski, byli dziadkami Sylwestry.
1651.02.20 - Stanislao, Marinae et Annae - filio et filiabus, mandamus etc. ad instantiam gnosi Alberti Snopkowski.
1652.06.14, Przemyśl - protestacja ziemian przemyskich.
1696.07.27 - podpisał akt konfederacji wiszeńskiej po zejściu króla Jana III.
1699 -1702 - cześnik żydaczowski.
1700 - poniedziałek przed św. Walentym, Przemyśl - Stanisław zapisał 3000 zł. na dwie msze tygodniowo za swoją duszę. Msze należy odprawiać w Kaplicy Domu Przemyskiego. Sumę ulokowano na wsi Rudułowice.
1700 - 1710 - Kanonia zostala ufundowana w 1700 roku suma 12 tys. złotych przez braci Stanisława, cześnika żydaczowskiego i Antoniego, plebana w Krakowcu Snopkowskich. Patronat został zarezerwowany dla najstarszego członka rodziny (patronat osobowy), zawsze po wygaśnięciu domu Snopkowskich, wybór kanonika miał należeć do kapituły katedralnej. Sytuacja taka nastąpiła jeszcze w XVIII wieku, jako że w 1757 roku kanonika fundi Snopkowskich wybierała.
1704.05.08 - podpisał postanowienie po zerwanym sejmiku w Wiszni.
1704 - transakcje między Wapowskimi: matką, Teresą ze Stawskich, synem Karolem i córką Teofilą względem dóbr Tuligłowy, Więckowice, Rudołowice, Roźwienica i ze Stanisławem Snopkowskim (lata 1704-1751), sygn. 132.
1702 - 07, chorąży latyczowski.
1707.08.11 - Stanisław Snopkowski, chorąży latyczowski, uchwałą zjazdu lubelskiego został wybrany komisarzem skarbowym z ziemi chełmskiej, kapituła, AAPrz. AV163, k. 104–105; AAPrz. AE 76, k. 6v.
Nie pozostawił męskiego potomka.


źródła:
Jan Dąb, Seminarium diecezjalne w Przemyślu pod kierownictwem księży misjonarzy 1687 -1783, s. 281.
Rocznik Przemyski, t. XLV [W:] Andrzej Gliwa, Najazd tatarsko-kozacki na Ruś Czerwoną w 1648 r. Straty materialne i demograficzne na terenie ziemi przemyskiej, s. 80, Przemyśl 2009.
Bogumił Szady, Prawo patronatu w Rzeczypospolitej w czasach nowożytnych. Podstawy i struktura, s. 167, Lublin 2003.
Wierny swemu dziedzictwu: księga jubileuszowa dedykowana profesorowi Józefowi Półćwiartkowi, s. 123 Wydawn. Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2010.
Akta grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie. T. XXII, s. 347, 308.
Akta grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie, Lauda wisznieńskie, T. XXI, s. 29, 52, 102, Lwów 1911.
Akta grodzkie i ziemskie z arch. bernard. we Lwowie. T. I, s. 135, Lwów 1868.
Krzysztof Chłapowski, Alicja Falniowska-Gradowska, Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku: spisy, s. 231, Biblioteka Kórnicka, 1998.
Kazimierz Przyboś, Urzędnicy województwa podolskiego XV-XVIII wieku: powiaty czerwonogrodzki, kamieniecki, latyczowski : spisy, s. 202, nakł. Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1994.
Źródła do historii Ukrainy -Rusi, t. V, [W:] Stefan Tomaszewski, Materiały do historii Galicji t. II, s. 151, 152, Nakładem Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki, Lwów 1901.

Córka osoby nr. 33, Jakuba Hieronima Rozdrażewskiego h. Doliwa i Katarzyny Opalińskiej h. Łodzia.

41. Rozdrażewska h. Doliwa, Ludwika, ur. ok. 1640, ślub 1685, Marcin Oborski h. Roch [Pierzchała], wojewoda podlaski, ur. ok. 1630, zm. po 1697.
1637 - student Uniwersytetu Krakowskiego.
1649 - dworzanin pokojowy króla Jana Kazimierza.
1665 - podczas rokoszu Lubomirskiego propaganda rokoszowa określała go złośliwie „comes de Obory”.
1657 - marszałek sejmiku generalnego mazowieckiego.
1658 - podkomorzy liwski.
1666 - starosta liwski.
1669 - zwolennik Michała Korybuta Wiśniowieckiego.
1672 - jako marszałek starej laski i wzywał do niezrywania sejmu. Jego zasługi dla stronnictwa królewskiego zostały wynagrodzone nadaniem w dzierżawę dóbr gołąbskich, zwolnionych na 4 lata od wszelkich ciężarów.
1676 - pisarz pokojowy Jana III Sobieskiego.
1679 - został sekretarzem poselstwa kanclerza litewskiego Michała Kazimierza Radziwiłła, dla rozmów o koalicji antytureckiej do Wiednia.
1683. 09.12 - uczestniczył w bitwie pod Wiedniem między wojskami polsko-cesarskimi pod dowództwem króla Jana III Sobieskiego a armią Imperium Osmańskiego pod wodzą wezyra Kara Mustafy.
1688 - wojewoda podlaski.1690 - deputat na Trybunał Skarbowy Koronny we Lwowie i Radomiu. 1693 - marszałek Trybunału Głównego Koronnego.1697 - podpisał na sejmie elekcyjnym oznajmienie wyboru Augusta II Mocnego.

źródła:
Polski Słownik Biograficzny, t. XXIV, s. 445-447, [w:] Antonina Keckowa, Marcin Oborski.
Teodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, t. II, s. 294 - 267, Rozdrażewscy herbu Doliwa , gałąź na Nowym Mieście, Leitgerber, Poznań 1880.