ierwsza myśl, która przyczyniła się do jej powstania, to chęć odtworzenia zapomnianej historii rodu. Zapomnianej tak dalece, że nawet jego członkowie, nic o niej nie wiedzą. Ta niepamięć była również moim udziałem. Zdecydował przypadek. Zainteresowanie historią rodu spowodował artykuł pana Łukasza Lubicz Łapińskiego na temat szlachty podlaskiej. Odżyła opowiadana wiele lat temu historia o czarnym ptaku ze złotym sygnetem w dziobie, którą snuł dziadek Wierciński. 

      Nie jest to praca naukowa, nie ma aspiracji do pozostania jedynym kompendium wiedzy o rodzie z Wiercieni.  Ma być za to przyczynkiem do dyskusji nad przeszłością. W tym miejscu pozwolę sobie zacytować słowa polskiego filozofa i eseisty Leszka Kołakowskiego

''Wydaje się nam, że przeszłość jest naszą własnością. Otóż przeciwnie, to my jesteśmy jej własnością, ponieważ nie jesteśmy w stanie dokonać w niej zmian, ona natomiast wypełnia całość naszego istnienia'' 

 Dariusz Witold Wierciński z Rodziną

 
Maksymilian Gierymski  Patrol powstańczy, 1872-73

Znaszli ten kraj, gdzie kwitną

Nad grobami piołuny?

Gdzie niebo twarz błękitną

W szare kryje całuny?

                            Gdzie pola kośćmi siane.

                            Las szumi pieśń cmentarną.

                            Rzeki łzami wezbrane.

                           Przez ziemię płyną czarną? 

Kraj ten, smutny, ubogi 

Ciągnie serce tułacze.

On nad wszystko nam drogi:

My z nim, on z nami płacze.

Józef Ignacy Kraszewski 1862 r