Wiercińscy vel Wiercieńscy z przydomkiem Buzak h. Ślepowron na Grodzieńszczyźnie,
linia po Józefie synu Józefa i Marianny Moczulskiej, wnuku Bazylego i Barbary Kłopotowskiej, prawnuku Kazimierza i Doroty Piotrowskiej.





1. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Józef, ur. ok. 1755, zm. ok. 1800, żona N. Obniska


Dzieci osoby nr. 1, Józefa Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i N. N.

2. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Andrzej, ur. 1774, zm ok. 1820, żona Julianna Włodek h. Doliwa, ur. 1792.

3. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Mikołaj [Michał], sędzia grodzki grodzieński, ur. 1787, zm. Kulowszczyzna Dwór, par. Ejsmonty Wielkie 02.07.1832, ślub 1, N. N., ślub 2, Waleria de Wobbe, ur. 1805, c. Jakuba i Augustyny z Rodziewiczów. W dniu 09.06.1834 w kościele w Wielkich Eysmontach, wdowa po Michale oddała rękę Stanisławowi Osmólskiemu z Osmoli w par. Dziadkowice, s. Łukasza i Agaty z Osmólskich. Stanisław z Walerią de Wobbe 1.v. Wiercińską miał synów; Romualda (1835 -1846) i Tytusa (1844 -1845), zmarłych w dzieciństwie. Nie wiadomo czy  Jarosław, dziedzic Dworu Kulowszczyzna, żonaty z Aleksandrą L'Orion Bonnard, był synem Stanisława czy tylko jego kuzynem. 

1820 - Michał, regent ziemski powiatu grodzieńskiego.


Kurier Litewski, 1820, [link]


1822 - wpłacił 8 zł. na budowę pomnika Tadeusza Kościuszki.



 
1820- Kurier Litewski, 1820
1822 - Lista imienna osób składajacych ofiary na pomnik Tadeusza Kościuszki.
Metryki parafii Ejsmonty Wielkie.

4. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Ignacy, chorąży grodzieński, ur. ok. 1790, zm. ok. 1860, ślub Repla, ks. Michał Rajkiewicz 1817.11.15 Cyryla Elżbieta Pieńczykowska h. Jastrzębiec.
1817 - świadkami ślubu byli Andrzej Eysmontt i Józef Wiercieński. W tym czasie proboszczem w Repli był ks. Marcin Wiercieński.
1817-1828 - Ignacy mieszkł we dworze Kulowszczyzna.
1828-1830 - nadzorca folwarku Truńce, par. Międzyrzecz k. Wołkowyska.
1830 - nabył majątek Jurgowo k. Izabelina, par. Międzyrzecz, pow. Wołkowysk.
1840 - Międzyrzecz, Ignacy podawał do chrztu, wraz z Ur. Julią Wasiukiewiczówną w asyście Tadeusza Strumiłły i Emilii Wasiukiewiczówny, Walerię Wobb c. Feliksa i Karoliny z Wasiukiewiczów

5. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Józef, regent ziemski, ur. 1794, zm. dwór Kulowszczyzna, par Wielkie Eysmonty 02.05.1830, zmarł kawalerem. Józefa jako ojca chrzestnego, zanotowało kilka metryk z parafii Repla i Międzyrzecz .  

Córka osoby nr. 2, Andrzeja Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Julianny Włodek h. Doliwa.

6. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Joanna, ur. Kowala, par. Wąwolnica, pow. kazimierski 20.12.1812.
1812 - świadkowie aktu: Kasper Ostrowski i Tomasz Urlitowski.

Syn osoby nr. 3, Mikołaja [Michała] Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i N. N.

7. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Rudolf ur. ok. 1810. 

Dzieci osoby nr. 3, Mikołaja [Michała] Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Walerii de Wobbe.

8. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Zenobia, ur. dwór Kulowszczyzna, par Wielkie Eysmonty 1829, chrzest, par. Wielkie Eysmonty, ks. Michał Siezieniewski, proboszcz 08.06.1831, mąż Jan Onichimowski h. Jumosza [Kotwica ?], dziedzic działu w Rodziewiczach.

1831.06.08 - w kościele Rzymsko-Katolickim parafialnym Eysymonttowskim dopełniono sakramentu chrztu z olejów świętych nad dwuletnim dziecięciem o imionach Zenobia Maria Kazimiera od WJX Michała Siezieniewskiego, proboszcza tego kościoła. Urodzonych Michała i Walerii z Wobbów Wiercińskich, ślubnych małżonków córka w roku 1829 miesiąca września 30 dnia w tej Parafii narodzone w dworze Kulowszczyzna. Asystowali przy dopełnieniu sakramentu urodzeni Wojciech Kobylański i Józefa Dworzecka, Antoni Kobylański i Eleonora Dworzecka –panna, Eustachy Kobylański i Katarzyna Gradkowska oraz Rudolf Wierciński i Anna Kobylańska – małżonka Wojciecha.
źródło:
rodygrodzienskie.pl

9. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Rudolf, ur. Folwark Zapolski, par. Mosty 15.04.1829, chrzest z wody, cerkiew Gudziewicze, ks. Józef Dawidowicz 15.04.1829, chrzestni: Urodzeni Józef Wierciński i Elżbieta Wiercińska, panna.

Dzieci osoby nr. 4,  Ignacego Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Cyryli Elżbiety Pieńczykowskiej h. Jastrzębiec.

10. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Wiktoria, ur. Trunce, par. Międzyrzecz 24.12.1824, chrzest Międzyrzecz 1832, chrzestni: Stanisław Osmólski z Joanną Wasikiewiczową, ślub 1, Międzyrzecz 1842 Tadeusz Kołupajło h. Bożawola, ur. folwark Hruszka 1814, zm. przed 1864.
1842 - [ślub] Urodzonych Tadeusza Kołłupajły, młodzianina lat dwudziestu ośmiu z folwarku Hruszka z Wiktorią Wiercińską panną. Świadkami byli, Ignacy Zwierowicz i Franciszek Pławski. Ślub 2, Międzyrzecz 1864 Leonard Kowalewski h. Dołęga, ur. 1818.
1864 -świadkowie ślubu: Szlachetni Teodor Maciesza, Bolesław Kowalewski, Kazimierz Wierciński.

11. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Julia Emilia, ur. Dwór Kulowszczyzna, par Wielkie Eysmonty 1828, zm. Jurgowo, gm. Izabelin 18.04.1833, pochowana Międzyrzecz, ks. Konstanty Karpowicz, wikary 20.04.1833.

12. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Kazimierz, dziedzic Jurgowa, gm. Izabelin, pow. Wołkowysk, ur. majątek Truńce, gm. Izabelin, pow. Wołkowysk 04.03.1832, chrzest, klasztor dominikanów Koniuchy, ks. Piotr Hrechorowicz, dominikanin, chrzestni: Urodzeni Aleksander Szczygielski z Teresą Jankowską, zm. Jurgowo ok. 1900, ślub Międzyrzecz 1861.09.04 Józefa Jadwiga Pietraszewska h. Radwan, ur. Żupliki, gm. Izabelin, pow. Wołkowysk 18.05.1833, córka sędziego granicznego wołkowyskiego Ottona Pietraszewskiego, dziedzica Żuplik k. Izabelina i Róży z Rabcewiczów h. Kos. Do chrztu Józefę Jadwigę podawali: Urodzony Kazimierz Dzierżoński z Urodzoną Anną Tułowską. Asystowali Urodzeni Bogumił Walter z Zuzanną Brantową, Dominik Helburton z Julią Pietraszewską, Bonifacy Koniuszewski z Julią Huszczynową, Józef Brant z Konstancją Frykową, Klemens Pietraszewski z Anną Pląskowską, Antoni Pląskowski z Anną Kiełczewską. Świadkami ślubu Kazimierza i Jadwigi byli Szlachetni Jan Onichimowski, Mieczysław Weiss i Leonard Wierciński.
Klasztor dominikanów w Koniuchach został zlikwidowany przez władze carskie w 1832 roku. Koniuchy (biał. Канюхі, ros. Конюхи) – ob. wieś na Białorusi, w rejonie wołkowyskim obwodu grodzieńskiego, około 21 km na południowy wschód od Wołkowyska.
1880 - Kazimierz Wierciński wzmiankowany jako Właściciel Jurgowa w rosyjskim ''Spisie większych właścicieli ziemskich''.
Rodzeństwo Józefy Jadwigi c. Ottona i Róży to Zofia, ur. 1834 dwór Żupliki, par. Międzyrzecz [akt chrztu], Waleria oraz Edmund, [ akt chrztu].
Źródła:
Spis większych właścicieli ziemskich z 1880 roku. [ros]
Metryki, dekanat wołkowyski, parafie Repla i Międzyrzecz, 17o5- 1864 [link]

13. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Władysław, ur. Jurgowo, gm. Izabelin 09.01.1836, chrzest Międzyrzecz, chrzestni: Ur. Otton Pietraszewski, sędzia sądów granicznych powiatu wołkowyskiego z Ur. Józefą Zyromską. Asystowali Jan Żyromski ze Scholastyką Pietraszewską.

14. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Leonard, pisarz sądowy wołkowyski, uczestnik powstania styczniowego, zesłaniec, ur. majątek Jurgowo, gmina Izabelin, par. Miedzyrzecz, pow. Wołkowysk 31.05.1837, chrzest Międzyrzecz, chrzestni: Urodzony Antoni Narbutt, sędzia powiatu lidzkiego z Różą z Rabcewiczów Pietraszewską, żoną Ottona. Asystowali Otton Pietraszewski,dziedzic folwarku Żupliki, sędzia powiatu wołkowyskiego z Józefą Żyromską [metryka chrztu].
1863 - konfiskata części majątku Jurgowo należącego do Leona Wiercińskiego; ten posiadał lasu włók dwie, ziemi ornej 5, oprócz tego pod sadybą, sianożęciami, wodami, wygonami i nieużytkami było około włóki.
źródła:
Jan Marek Antoni Giżycki ps. „Wołyniak”, Z przeszłości powiatu wołkowyskiego, spis posiadłości zlicytowanych po 1863 r., s. 3, poz. 11, Kraków 1905.
Spis politycznych przestępców, [uczestników powstania 1863-1864], СВОДНЫЙ СПИСОК УЧАСТНИКОВ ВОССТАНИЯ 1863–1864 ГОДОВ, Леопардъ ВИРЦИИСКШ

15. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Sabina Adelajda, ur. Jurgowo, gm Izabelin 06.11.1838, chrzest Międzyrzecz, ks. Maciej Zaremba, wikary 06.02.1839, chrzestni: Urodzony Tadeusz Strumiłło z Ur. Aleksandrą Olizarowiczową, małżonką Napoleona. Asysta Ur. Napoleon Olizarowicz z Ur. Teresą Jankowską oraz Ur. Franciszek Malinowski z Ur. Weroniką Wiercińską.

16. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Aleksandra, ur. Jurgowo, gm. Izabelin, 24.12. 1840, chrzest Międzyrzecz, ks. Aleksander Kojałłowicz 26.12.1840, chrzestni: Jednodworzec [szlachcic niewylegitymowany] Maciej Eysmont z Marianną Zienowiczową, żoną Ignacego, zm. Jurgowo, gm Izabelin 16.03.1841, pochowana Międzyrzecz, ks. Aleksander Kojałłowicz.

Dzieci osoby nr. 8, Zenobii Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Jana Onichimowskiego h. Jumosza [Kotwica ?].

17. Onichimowska h. Jumosza [Kotwica ?], Anna, ur. Rodziewicze, par Wielkie Eysymonty 1863.
18. Onichimowski h. Jumosza [Kotwica ?], Konstanty Julian, ur. Małe Jodkiewicze, par. Wielkie Eysmonty 1864.
19. Onichimowska h. Jumosza [Kotwica ?], Waleria, ur. Rodziewicze, par. Wielkie Eysymonty 1866.
20. Onichimowska h. Jumosza [Kotwica ?], Antonina, ur. Rodziewicze, par. Wielkie Eysymonty 1868.
21. Onichimowska h. Jumosza [Kotwica ?], Stefania, ur. Rodziewicze, par. Wielkie Eysymonty 1870.

Dzieci osoby nr. 12,  Kazimierza Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Józefy Jadwigi Pietraszewskiej h. Radwan.



1887 - Wiercińscy z Grodzieńszczyzny, Spis rodzin szlacheckich, których teczki wywodowe znajdują się w archiwum w Petersburgu, Trzeci dep. Senatu, Centralne 
Archiwum Historyczne ZSRR, font 1343, nr.18 z lat 1813-1894.

22. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Bolesław, ur. Jurgowo, gm. Izabelin 18.02.1863, chrzestni: Urodzeni [Dworianie] Mieczysław Weiss z Marią Roszkowicz, asysta Michał Eysmont z Zofią Pietraszewską, Leonard Wierciński z Walerią Pietraszewską i Ignacy Wierciński z Różą Pietraszewską.

23. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Ignacy, ur. Jurgowo, gm. Izabelin ok. 1870, zm. Syberia 1941, żona Maria Ejsmont h. Korab.
1838. 07.06 - Majątek Jurgowo, położony w gminie izabelińskiej, powiatu wołkowyskiego zawierający ogólnej powierzchni po częściowej parcelacji 95 hektarów 4200 metrów kwadratowych stanowiący własność Ignacego Wiercińskiego, hip. 2953 / Wołk.
źródła:
Białostocki dziennik wojewódzki z dnia 10 marca 1938 roku.

24. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Mieczysław, inżynier, ur. Jurgowo, gm. Izabelin ok. 1870, zm. Nowouzienka [Stary Oldżubaj], Kazachstan 1943 ślub Tomsk, Syberia 1891 Ernestyna Zieleniewska h. Zgraja, ur. Tomsk, Syberia ok. 1870.



Mieczysław Wierciński, źródło koresp. prywatna.

Tomsk [ros. Томск] – miasto w Rosji, położone na Nizinie Zachodniosyberyjskiej nad rzeką Tom [dopływ Obu]. Ojcem Ernestyny był Kazimierz Jakub Zieleniewski ur. w 1845 Gregorki, zm. w 1917 w Tomsku. Był zesłańcem po powstaniu styczniowym. Po więzieniu 1863-64 na Białorusi osiadł w Tomsku. Jej matką była Adelajda Juszkiewicz (1854-1927) c. Tomasza z Wilna i Ludwiki Kondratowicz h. Syrokomla, kuzynka Ludwika Władysława Franciszka Kondratowicza h. Syrokomla 1823-1862, poety]. Bratem Ernestyny był Kazimierz Zieleniewski, malarz, uczeń Pankiewicz i Weissa w Krakowie, potem jeden z przedstawicieli Szkoły Paryskiej. Siostra Halina (1896-1944) aktorka, potem nauczycielka muzyki. Występowała w Warszawie, w zespole Reduty Juliusza Osterwy w latach 1921-1926. Halina wyszła za mąż za Kazimierza Brodzikowskiego, aktora. 



Ernestyna z Zieleniewskich Wiercińska, źródło koresp. pryw.

1889 - przybywa do Tomska jako były student uniwersytetu w Kazaniu.
1890 - w mieście powstają tajne organizacje uczniowskie.



Aleksander Maciesza, źródło Wikipedia.

Członkami stowarzyszenia zostali uczniowie i studenci; Mieczysław Wierciński, Aleksander Maciesza [Aleksander Bolesław Maciesza, ur. 16 czerwca 1875 w Tomsku na Syberii, zm. 10 października 1945 w Płocku – w przyszłości lekarz, antropolog ].



Adolf Maciesza, źródło Wikipedia.

Adolf Maciesza [Adolf Maciesza, ps. „Gintowt” (ur. 17 czerwca 1878 w Tomsku, zm. 30 czerwca 1929 w Warszawie) – w przyszłości lekarz patolog, doktor nauk medycznych, antropolog, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego], bracia [Ernestyny] Zieleniewscy, Kazimierz [Kazimierz Zieleniewski ur. 1888 w Tomsku, zm. 1931 w Neapolu – w przyszłości polski malarz. Swoje prace sygnował monogramem "KZ".] i N, Romuald Gadomski, Władysław Orzeszko, Bronisław Orzeszko, Olgierd Gadomski, prowizor Świderski, urzędnik kolejowy Snarski, urzędnik banku Podwysocki, nauczyciel matematyki Józef Bystrzycki. Posiedzenia stowarzyszenia odbywały się w mieszkaniu Wiercińskiego i u Zieleniewskich.



Kazimierz Zieleniewski, źródło Wikipedia.

1890 - 1891- Mieczysław był nauczycielem domowym rodziny Zieleniewskich, zamożnych właścicieli browaru. Córki Zieleniewskich przy pomocy miejscowych studentów prowadziły tę bibliotekę. Wierciński założył też tajne kółko samokształceniowe, mające na celu podtrzymanie świadomości narodowej z biblioteką w jego mieszkaniu.
1891 - M. Wierciński, po zawarciu związku małżeńskiego z Ernestyną Zieleniewską i otrzymaniu posady przy budowie telegrafu na linii kolejowej, opuszcza Tomsk. Mieszkanie jego zajmuje w skutek uchwały stowarzyszenia Olgierd Grzegorzewski, aby kontynuować dalej rozpoczętą pracę oświatową.
1834 - Aleksander Maciesza, jeden z członków założonej przez Wiercińskiego organizacji, w referacie z dnia 20.05.1834 o rozpoczęciu działalności napisał  Jest to zasługą młodego akademika Mieczysława Wiercińskiego, który z Kazania przybył do Tomska, aby tu dostać się na uniwersytet.
1940. 04 - aresztowano : m.in. Mieczysław ur. ok 1870 r. z żoną i Ignacy, ur. ok 1870 r. Wiercińscy, współwłaściciele majątków Żupki [popr. Żupliki] i Jurgowo w pow. Wołkowysk, woj białostockiego, obaj członkowie Kresowego Związku Ziemian, zostali w kwietniu 1940 r. wywiezieni w głąb ZSRR.
1940 -1943 Nowouzienka nazywała się po kazachsku Stary Oldżubaj a położona półtora kilometra dalej malutka wioseczka Nowo-Cherzonka nosiła nazwę Nowy Oldżubaj. We wsi Stary Oldżubaj osiedlono z okolic Wołkowyska: Maria Bzowska herbu Jenota i jej niezamężna siostra Anna Steckiewicz, obie w podeszłym wieku, Mieczysław Wierciński - za cara, budował linię kolejową z pobliskiego Pietropawłowska do Kokczetawu oraz jego bratowa Maria [Eysmont, żona Ignacego Wiercińskiego, zmarłego na Syberii w 1941 r].
1943 - Mieczysław zmarł również na nieludzkiej ziemi w dwa lata po śmierci swojego brata, na początku 1943 roku i tamże został pochowany.
źródła:
Aleksander Maciesza, Dzieje koloni polskiej w Tomsku, referat zdnia 20.05.1834.
Barbara Grochulska, Jerzy Skowronek, Maria Skowronek, Losy Polaków wXIX–XX w.; studia ofiarowane profesorowi Stefanowi Kieniewiczowi w osiemdziesiątą rocznicę jego urodzin, s. 506, PWN 1987.
Krzysztof Jasiewicz, Zagłada polskich Kresów: ziemiaństwo polskie na Kresach Północno-Wschodnich Rzeczypospolitej pod okupacją sowiecką 1939–1941: studium z dziejów zagłady dawnego narodu politycznego, s. 281, Instytut Studiów Politycznych PAN, Wydawnictwo „Volumen”, Warszawa 1997.
Grażyna Jonkajtys–Luba, Was na to zdzieś priwiezli, sztob wy padochli, s. 64, pierwsze wyd. pod nazwiskiem Maria Januszkiewicz Kazachstan 1940–1946, Instytut Literacki, Paryż 1981.
Wiktoria Malinowska, Zapamiętane. Opowieść sybiraczki.

25. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron Maria, mąż Florian Tołłoczko h. Pobóg.

26. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron Helena, mąż Edward Klimowicz h. Pierzchała ?

Synowie osoby nr. 24, Mieczysława Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Ernestyny Zieleniewskiej h. Zgraja.

27. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Henryk, podpułkownik, oficer obsługi naziemnej lotnictwa, ur. ok. 1898, zm. Brighton, East Sussex, Wielka Brytania 1983, żona Jadwiga N.
1941 -1943 - wśród tych Polaków [w Nowouzience] mieszkał stary, szczupły pan, inżynier [Mieczysław] Wierciński, wywieziony z Wołynia [wł. z Wołkowyska]. Budował on kiedyś kolej transsyberyjską. Jego syn, oficer lotnictwa, przebywał w jednym z obozów na terenie Związku Sowieckiego. W roku 1941 zdobył adres ojca, ale zanim po niego przyjechał z Armii Andersa – stary pan zmarł.
1945 - obóz relokacyjny w Szkocji, Wiercinski Leut. Col. Polish Ressetlement Corps 14 Officers Holding Unit. Carronbridge, Dumfries.


1983 - zmarł bezdzietny.

źródła:
Procedings, Institution of Mechanical Engineers, t. 155/156 Londyn 1945.
Grażyna Jonkajtys–Luba, Was na to zdzieś priwiezli, sztob wy padochli, s. 64, pierwsze wyd. pod nazwiskiem Maria Januszkiewicz Kazachstan 1940–1946, Instytut Literacki, Paryż 1981.


28. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Edmund, ur. Jurgowo, gm. Izabelin, pow. Wołkowysk 19.02.1899, zm. Warszawa 13.09 1955, pochowany, Warszawa, Cmentarz Wojskowy - Powązki, kwatera B/2.,  żona Maria Serkowska h. Lubicz, aktorka, reżyser, pedagog, ur. 27.02.1902, zm. 11.12.1976. Jej ojcem był znany bakteriolog, analityk i serolog Stanisław Ferdynand Serkowski ( 7 XI 1871- 1 IX 1936 ) herbu Lubicz. Stanisław urodził się w Warszawie jako syn Jana, właściciela Fabryki Lamp i Brązów w Lesznie koło Warszawy oraz Ludgardy z d. Strukow. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim kw. 257A rz. 4, grób 15. Matką Marii była Władysława Frankowska. Jedna z sióstr Marii Zofia, zamężna z Jerzym Woyzbunem. Druga z sióstr Jadwiga Janina, ur 29 kwietnia 1897, zm. 15 października 1970, była pisarką, autorka studiów teatrologicznych, m.in. '' Scena i widownia teatru Wyspiańskiego''. Zwróciła uwagę dramatem '' Sobowtór'' wystawionym w Warszawie w 1932 r. Zamężna za architektem Franciszkiem Morawskim. Franciszek Morawski, budowniczy wielu kościołów oraz dworów w Wielkopolsce, projektował m.in. Kościół w Ostrowiu Wielkopolskim. Morawski stracił w trakcie niemieckiego bombardowania Warszawy we wrześniu 1939 córkę Janinę, ur, 1917, studentka Akad. Sztuk Pięknych i brata Józefa, profesora Uniwersytetu Poznańskiego. 

   


Edmund Wierciński, źródło koresp. pryw.

1916 - Edmund rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie. Był współkierownikiem, reżyserem i aktorem teatru studenckiego towarzystwa „Ognisko” w Tomsku.
1917 - w Tomsku wystawił m.in. Dziady i Marię Stuart J. Słowackiego.
1918.08.18 - pracował w tomskiej delegaturze Polskiego Komitetu Wojennego.
1819 - przydzielono go do instruktorskiej szkoły artyleryjskiej. Po kapitulacji oddziałów pol. przebywał kilka miesięcy w obozie jeńców w Krasnojarsku.
1921 - studiował na Uniwersytecie Warszawskim prawo i filozofię.
1921.11.06 - debiutował w Reducie rolą Rafaela w sztuce Balwierz zakochany.
1925 przeniósł się z zespołem do Wilna.
1927.03.17 - w Wilnie debiutował jako reżyser inscenizacją Snu.
1928–30, grał i reżyserował w Teatrach Miejskich w Łodzi.
1930–39 - związał się z Leonem Schillerem i teatrem we Lwowie.
1939 - 41 - prowadził bazar książek w Café Bar uczestnicząc w wielu przedsięwzięciach.
1941 - zachorował na płuca.
1943 - leczył się w Otwocku.
1945-46 prowadził z Bohdanem Korzeniewskim przy Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi eksperymentalną Scenę Poetycką.
1949–52 - reżyser w Teatrze Dramatycznym we Wrocławiu.
1952–54 był dziekanem Wydziału Reżyserskiego PWST w Warszawie.
1952 - 1955 - był reżyserem Teatru Polskiego w Warszawie. 
Imię Edmunda Wiercińskiego nosi Wrocławski Teatr Współczesny.


źródła:
Słownik biograficzny teatru polskiego 1765–1965, PWN, Warszawa 1973.
Edward Krasiński, Edmund Wierciński, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1960.
Internetowy Polski Słownik Biograficzny, Stanisław Ferdynand Serkowski.
Wrocławskie studia wschodnie, t. 4, s. 74, 94, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2000.
Śródka Andrzej, Uczeni Polscy XIX-XX stulecia, 1998.
Piotr Szarejko, Słownik lekarzy polskich XIX w., 1995.
Koresp. prywatna.
Encyklopediateatru.pl
Culture.pl
Premiera Korespondencji Wiercińskich, film, YouTube
Edmund i Maria Wiercińscy, Korespondencje, YouTube

Córka osoby nr. 28, Edmunda Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i  Marii Serkowskiej h. Lubicz.

29. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Ewa, historyk sztuki, ur. 26.06.1926, zm. 09 09 2007, pochowana Laski k. Warszawy, mąż Władysław Smołka, ur. 12.05.1911, zm. 11 03 1994.

źródła:
Ewa Wiercińska-Smołkowa, Julian Klaczko (zespół wizerunków), Biuletyn Historii Sztuki, Tom 31, Numer 3 (1969) s. 282-290.
Rocznik Historii Sztuki, t. XII, PAN, 1981 s. 284, poz. 522.
Koresp. pryw. z synem Ewy Smołkowej.