Wiercińscy z przydomkiem Buzak h. Ślepowron. 1792 - Wybory municypalne na podstawie ustaw o miastach Sejmu W. odbyły się w Lublinie w pierwszej połowie kwietnia. "List okólny j. K. M. w Straży, poprzedzający obrady elekcyjne miast wolnych Rzplitej obojga narodów", datowany w Warszawie dn. 13 marca 1792. W dokumentach dotyczących ustawy o prawie miejskim Lublina zapisano. Ze szlachty obecni byli m. in. bracia Wiercińscy, Kazimierz vicesgerent żytomirski i Ignacy, oraz Feliks Rzewuski (I. c.), którzy z całą pewnością przyjęli prawo miejskie, źródło 'Lublin i Lubelskie w ostatnich latach Rzeczypospolitej 1788-1794'' Lublin 1939, J. Kermisz. Uwaga własna - Ignacy był synem Andrzeja Buzaka Wiercińskiego i Magdaleny Zaremby a Kazimierz Piotr synem Macieja Sobieszka Wiercińskiego i Petroneli Orzepowskiej. 15. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Brygida Pelagia, ur. Polichna gm. Szastarka, pow. Kraśnik, woj. lub. 1800, chrzest Modliborzyce, zm. 1843, ślub Matczyn 09.07.1816 Józef Pruszyński h. Rawicz [akt ślubu], kontroler generalny Dyrekcji Skarbu Departamentu Lubelskiego, ur. Warszawa 1784, zm. Lublin 06.11.1831, s. Wawrzyńca i Agnieszki Wadowskiej.
Linia lubelska po Andrzeju synu Józefa i Marianny Moczulskiej h. Ślepowron, wnuku Bazylego i Barbary Kłopotowskiej h. Pomian, prawnuku Kazimierza i Doroty Piotrowskiej h. Junosza.
1. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Andrzej, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice 15.07.1738, chrzest Siemiatycze, ks. Adam Ducki, chrzestni: Tomasz Wierciński i Katarzyna Miłkowska, zm. Wiercień Duży, par. Dziadkowice 27.04.1798, żona Magdalena Zaremba h. Zaremba, ur. ok. 1750, zm. ok. 1790.
Andrzej s. Józefa w drzewie genealogicznym Wiercińskich h. Rawicz., W. Wielądko.
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
1738 Siemiatycze, metryka urodzenia.
Andrzej s. Józefa i jego synowie w drzewie genealogicznym Wiercińskich h. Ślepowron, W. Wielądko.
Dzieci osoby nr. 1, Andrzeja Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Magdaleny Zaremby h. Zaremba.
2. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Ignacy, komornik graniczny drohicki, geometra królewski, ur. Wiercień Wielki [Duży] 1771, zm. Szczuczki, parafia Wojciechów, d. gmina Karczmiska, d. pow. nowoaleksandryjski, ob. gmina Wojciechów 1817, żona Marianna Wierzbicka h. Gryf c. Jacka, cześnikówna urzędowska.
1792 - podpis Ignacego.
1792 - przysięga Ignacego Wiercińskiego na urząd geometry. Ignacy został mianowany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego geometrą lubelskim. Po czym złożył przysięgę w dniu 1.06.1792 roku.
Wniosek i przysięga Ignacego Wiercińskiego, komornika granicznego drohickiego, źródło: Trybunał Królewski Lublin, Protokół dekretowy skan 133 NAC. 
Zapis intercyzy, 126 Protokoł 4-ty W którym Zapisy Kompromisów RoboracLiber 1mus Complanationum II.
1801.05.13 - zakup wsi Szczuczki od Kajetana Wronowskiego.
1807 - Ignacy jako świadek działu klucza Modliborzyckiego między Wiercińskimi i Dolińskimi.
1836.05.12 - dział spadku po Ignacym.
Dodatek do nr. 19 Dziennika Wojewódzkiego, Lublin z dnia 12.05.1830. roku - źródło NAC [link]
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
J. Kermisz, Lublin i Lubelskie w ostatnich latach Rzeczypospolitej (1788‒1794), t. I, Lublin 1939, s. 73.
Akta Trybunału Koronnego, Lublin: 1788- Teresa z Nahoreckich Skrzyńska i Kawencki, oblata.
Prothocolon inductarum Gałęzowski- Protokół 4ty w którym zapisy kompromisów Robora Liber 1mus Complanationum - Dokument dla Kaweckiego dzierżawcy.
Prothocolon inductarum, Gałęzowski, Acta Adalberti Wierciński (z Modliborzyc) c(ontra)(Ig. Wierciński ze Szczuczek cyr.lub.) i Wronowski (zakup majątku Szczuczki) [ link Szczuczki]
Liber 1mus Complanationum 1792 Przysięga Ignacego Wiercińskiego na urząd geometry.
Protokół Dekretowy s. 133.
1807 Józef, Ignacy, Benedykt, świadkowie działu klucza Modliborzyckiego, Liber Complanationum 2ndus.
Akta notariusza Antoniego Bielińskiego w Biłgoraju, 37/309/0, w: Dziennik Wojewódzki, dodatek do nr.19, Lublin,1836, dział spadku po Ignacym Wiercińskim.
Andrzej Kaproń, Wojciech Wiercieński i jego potomkowie, Rocznik Lubelskiego Towarzystwa Genealogicznego 2013 s. 175.
3. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Paweł, posesor Czechowa [dzisiaj dzielnica Lublina], nast. dziedzic części Babina, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice 1770, zm. Babin, par. Matczyn 11.10.1813 [akt zgonu], ślub Bychawa 27.04.1798 Tekla Koźmian h. Nałęcz, podczaszanka żytomierska, ur. Borzęcinek, par. Krzczonów 1775, zm. Babin 185, c. Marcina z Rzeczycy Koźmiana i Marianny Starżyńskiej.
Podpis Pawła Wiercińskiego pod metryką urodzenia syna, Antoniego.
11.04.1798 - intercyza między Wielmożnym Panem Marcinem Koźmianem, podczaszym żytomierskim, Wielmożnej Imć Panny Tekli Koźmianówny z niegdy Wielmożną Imć Panią Marcjanną ze Stażyńskich spłodzoną Córki Ojcem z jednej a Wiel. Imć Panem Pawłem Wiercieńskim, Wiel. Imć Pana Jędrzeja y niegdy Magdaleny z Zarębów małżonków synem. Wielmożnego Imć Pana Wojciecha Wiercieńskiego, Woyskiego Ziemi Drohickiej synowcem z drugiej.
Fragment intercyzy źródło: Trybunał Koronny Lubelski, Liber 1mus Complenationum NAC [link]
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Dokumenty Trybunału Koronnego w Lublinie, 1798 -intercyza, Liber 1mus Complanationum.
1813 - akt zgonu.
4. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Damazy, wachmistrz, od 1809 podporucznik 6 pułku ułanów Księstwa Warszawskiego, 1812 w pułku szwoleżerów - lansjerów, ur. Wiercień Duży, par. Dziadkowice ok. 1776, poległ, Lipsk, Saksonia, Niemcy 1813.10 między 16 a 19.
1809.07.09 - wyróżniony w rozkazie dziennym za bitwę pod Pińczowem. Przed innym dystyngowali się, kapitan Konarski, dwaj bracia porucznicy Bardziccy, wachmistrz Wierciński i żołnierz Białkowski, wszyscy z pułku 6 jazdy.
1809 - awans na ppor.
Następnie w 6 pułku szwoleżerów - lansjerów.
Porucznik 6 pułku szwolożerów - lansjerów.
1812.09.07 - brał udział w bitwie pod Borodino, [6e Regiment de Chevau Legers Lanciers]
1813.04.22 - odkomenderowany do Saksonii.
1813.10.16–19 - poległ w bitwie pod Lipskiem.
1830 - wzm. pośm. Wierciński Damazy, podporucznik z pułku 6-go jazdy wojsk polskich Xięstwa Warszawskiego, odznaczony złotym krzyżem Virtuti Militari.
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, C. Dr 1745, AGAD.
Rys hist. kamp. odb. w r 1809 ks. Józefa Poniatowskiego, s. 266, 1905.
Lista odznaczonych, złoty krzyż Virtuti Militari, 1830.
Martinien Aristide, 6e Regiment de Chevau Legers Lanciers, tableaux parcorps.
5. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wojciech, ur. ok. 1777.
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
6. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Anna, ur. Wiercień Duży 1779, zm. Wiercień Duży 08.12.1836, ślub 1, Tomasz Lachowski h. Ślepowron, ur. 1763, zm. Wiercień Duży 08.05.1809, s. Mateusza, wnuk Grzegorza, ślub 2, Mikołaj Wierciński zwany Zygmunt lub Sobieszek h. Ślepowron, ur. Orzepy, parafia Siemiatycze 1797.
źródła:
metryka ślubu z Mikołajem Wiercińskim.
7. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Benedykt, ur. ok. 1780.
Jego losy nie są znane.
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
8. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Jakub, ur. 1781, zm. Wierzchowiska 29.12.1805.
Prawdopodobnie przyczyną zgonu był pożar, który wybuchł w Wierzchowiskach.
źródła:
Wojciech Wielądko, Drzewa genealogiczne Wiercińskich h. Rawicz i Ślepowron, AGAD.
Andrzej Kaproń, Wojciech Wiercieński i jego potomkowie, RLTG t.5,s.176, 2003 [2004].
Dzieci osoby nr. 2, Ignacego Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Marianny Wierzbickiej h. Gryf.
9. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Urszula, ur. 1798, zm. Warszawa 27.09.1843, pochowana Warszawa, cm. Powązkowski, Katakumby, rząd 18, miejsce 5, ślub Boby 1822 Franciszek Antoni Woelke h. Heleniec, filolog klasyczny, profesor UW, ur. Braniewo 13.07.1788, zm. Kielce 13.01.1862, syn Antoniego i Katarzyny z domu Frietz, bratanek kanonika warmińskiego ks. Michała Woelke.
1843 - w dniach 29 i 30 z. m. uroczyście odprawiane zostało przez Zakony i Kler świecki w dolnym Kościele Sgo Krzyża żałobne Nabożeństwo,przy zwłokach ś. p. Urszuli z Wiercieńskich Woelke, zmarłej dnia 27. Urodzona r. 1798 w Lubelskiem z szlacheckich i pobożnych rodziców Wiercieńskich, wcześnie, bo w 13-tej wiośnie życia, ich zgon opłakuiąc, uczuła sieroctwo swoje(...)Wyższe ukształcenie pobierała na pensji pp. Benedyktynek w Sandomierzu. W r. 1824 zaślubioną została W. Antoniemu Woelke, Profesorowi b. Uniwersytetu Królewsko Alexandryjskiego.
1843 - epitafium na cm. powązkowskim, D.O.M. Urszuli z Wiercieńskich Woelke w roku życia 44 zmarłey d: 27 września 1843. Mąż cnotliwej żonie, dzieci ukochanej matce pamięć i wdzięczność dozgonną.
Franciszek Antoni Woelke.
1806 - uczeń kolegium jezuickiego Liceum Hosianum w Braniewie.
1808 - student Collegium Nobilium Scholarum Piarum [szkoła posiadająca charakter uczelni wyższej] w Warszawie.
1814 - został profesorem w Szkole Departamentowej w Sejnach.
1816 - studiował filologię klasyczną w Berlinie, następnie w Getyndze.
1820 - profesor literatury starożytnej w wojewódzkiej szkole w Lublinie.
1822 - ślub z Urszulą Wiercińską.
1823 - został mianowany profesorem nadzwyczajnym filologii klasycznej Uniwersytetu Warszawskiego.
1831 - wydał w Warszawie Słownik łacińsko-grecko-polski.
1837 - w Instytucie Agronomicznym na Marymoncie uczył języka niemieckiego.
1839 - nobilitacja dziedziczna z herbem Heleniec za ''posiadane kunszta''.
źródła:
Kurier Warszawski pod redakcją L A Dmuszewskiego nr 266 z 1843 roku.
Janusz Jasiński, Świadomość narodowa na Warmii w XIX w.
Franciszek Woelke - Encyklopedia Warmii i Mazur
Henryk Wiercieński, Pamiętniki.
10. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Marianna Zuzanna Józefa, ur. 1800.
11. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Rozalia Gertruda Justyna, ur. 1801, zmarła w stanie panieńskim w 1831.
1832 - głasza się otwarty spadek po Justynie Wiercińskiey Pannie zmarłej i termin na dzień 20 Grudnia 1832 r. do przepisania tytułu własności części spadkowej dóbr wsi Szczuczki, w Powiecie Kazimierskim Województwie Lubelskiem położonej.
źródła:
Gazeta Warszawska 1832 nr. 165 + dodatek.
12. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Aniela Rozalia, ur. 1802, zm. 1831, ślub Modliborzyce 1819 Antoni Czajkowski h. Dębno, oficer Wojsk Polakich, kontroler skarbowy w Kraśniku.
Termin prekłuzyjny na dzień 20 Grudnia 1832 r. w Lublinie w Kancellaryi Hypoteczney do wszystkich interesantów przeznacza się do spadku po zmarłej ś. p. Anieli z Wiercieńskich Czaykowskiey z części wsi Szczuczki, w Powiecie Kazimierskim Województwie Lubelskiem leżących.
źródła:
Gazeta Warszawska 1832 nr 165 + dodatek.
Dodatek do nr. 19 Dziennika Woj. Lub. z 12.05.1830, spadek po zm. Ignacym Wiercińskim, wieś Szczuczki.
13. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wawrzyniec Hipolit, ur. 1804, chrzest Modliborzyce, zm. przed 1836.
14. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Teofil Ambroży Wojciech, b. wojskowy WP, posesor Abramowa, par Radzięcin, ur. 1805, chrzest Modliborzyce 1806, zm. przed 1877, ślub Kraśnik 1834 Róża Jadwiga Julia Wolanowska h. Korab, ur. Janów Lubelski nr. domu 43. 1816, zm. Ostrów, par. Popkowice, gm. Urzędów, pow. Kraśnik 03.05.1877 c. Ignacego, komisarza obwodu zamojskiego, kawalera Orderu Św. Stanisława i Krzyża Wojskowego oraz Matyldy Marchockiej. Miała siostrę Józefę ur. w 1822 r.
Podpisy Teofila i Róży.
1805 - Modliborzyce, Wiercieński Ambroży Teofil, r. Ignacy i Marianna Wierzbicka, chrzest z wody.
07. 10.1822 - Wierciński Teofil ur. ok. 1805 ur. woj. lubelskie - wydz. Prawa i Administracji (sekcja Prawa i Admin.) od 7 X 1822 - rodzice w 1822: opiekun, Muniki [Moniaki], woj. lubelskie ojciec szlachcic, dziedzic.
1826 - uzyskał stopień mgr. prawa.
Wywód szlachecki 1844, Wiercieński h. Ślepowron, Teofil Ambroży s. Ignacego i Stanisław s. Pawła, źródło Deputacja Szlachecka Guberni Lubelskiej NAC .
Wywód szlachecki 1852, Wiercieński h. Ślepowron, Teofil Ambroży wraz z dziecmi, źródło Deputacja Szlachecka Guberni Lubelskiej NAC .
12/24.01.1839 - kontrakt dzierżawny na dobra Abramów między JW Zygmuntem Stryjeńskim dziedzicem i jego małżonką JW Marianną z Mikuliczów Stryjeńską w pomienionych dobrach zamieszkałych a Wielmożną Różą z Wolanowskich Wiercińską przy asystencji męża Teofila Wiercińskiego w dobrach Wierzchowiskach zamieszkałych.
26.07/07.08.1840 - plenipotencja specjalna przez Wielmożną Różę z Wolanowskich Wiercieńską przy asystencji męża Wielmożnego Teofila Wiercieńskiego we wsi Abramowie mieszkających udzielona Wielm. Antoniemu Hemplowi, dziedzicowi dóbr Skórczyc.
1877 - Róża zmarła będąc wdową.
źródła:
Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831.
Słownik biograficzny. s. 232, Ossolineum 1977.
Akta notariusza Antoniego Bielińskiego w Biłgoraju.
Akta Trybunału Koronnego w Lublinie, heroldia lubelska, teczki wywodowe, NAC.
Spis szlachty Królestwa Polskiego, Wykaz osób, którym szlachectwo dziedziczne pod koniec 1850, przyznanem zostało.
Wiercynskij Tieofil [Akta Wiercińskiego Teofila, b. wojskowego WP; wyjazdy do Rosji i za granicę], sygn. 1/428/0/-/1298, Kancelaria Własna Namiestnika. Wydział Paszportowy, AGAD.
Dzieci osoby nr. 3, Pawła Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Tekli Koźmian h. Nałęcz.
Po powrocie z zesłania w Wiatce, mieszkał u nich Jan Pruszyński [link], brat Józefa i Jakuba, powstaniec listopadowy, podpułkownik, dowódca 7 pułku strzelców pieszych od 05 czerwca 1831. Pułk objął w stopniu majora.
Pruszyński Jan - W Wojsku Polskim Księstwa Warszawskiego 28.6.1809 ppor. 2 pp., 17.12.10 por., 1812 kpt. mianowany przez Napoleona, odbył kampanie 1809, 1812, otrzymał 14.7.13 LH nr 38497. W armii Królestwa Polskiego 4.2.15 kpt. 3 psp., 16.4.25 mjr, 24.5.30 otrzymał znak honorowy za 20 lat nieskazitelnej służby oficerskiej. W powstaniu mjr 3 psp., 5.6.31 dow. 7 psp., 11.3.31 otrzymał krzyż złoty nr 618, wzięty do niewoli pod Skalbmierzem. Zesłany do Wiatki, przybył 5.1.33 do Warszawy, stawił się przed KRW, ponowił przysięgę wierności carowi, wyjechał do Radomia.
źródła:
Henryk Wojciech Jakub Wiercieński, (1843-1923), Zajączkowski, Andrzej (1922-1994) [oprac.], Pamiętniki, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1973.
Akt ślubu, Matczyn.
Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925.
Robert Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, Warszawa 1995-98 .
Poczet skazańców na Sybir w gubernii tylko Wiatskiej: z powstania 1830, s.13, Kraków 1867
17. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Apolinary Jakub Ignacy, ur. Stara Wieś, par. Bychawa, woj. lub. 1802, zm. Stara Wieś, par. Bychawa, woj lub. 1804.
18. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Karol Antoni, ur. Stara Wieś, par. Bychawa, woj lub. 1803, zm. Stara Wieś, par. Bychawa, woj lub. 1805.
19. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wojciech Julian 'Albert', sekretarz Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchowych i Oświecenia Publicznego, właściciel drukarni w Radomiu, ur. Stara Wieś, pow. Bychawa, woj. lub. 17.04.1807, zm. Radostów, gm. Mircze, par. Nabróż, 20.11.1891, ślub 1, Radom 29.11.1832 Aniela Dziedzicka, ur. 1811, zm. Stara Wieś, pow. Bychawa, woj. lub. 03.1836, c. Macieja Dziedzickiego, właściciela drukarni w Krakowie a nast. w Radomiu, ślub 2, Chłaniów 05.02. 1842 Agata Głogowska h. Grzymała, c. Jana, dziedzica Bzowca [link] i Tekli Górskiej, zm. Stara Wieś, pow. Bychawa, woj. lub. 29.04.1843, [akt zgonu].
1842 - Podpis Wojciecha Wiercińskiego pod aktem ślubu z Agatą Głogowską.
1849 - podpis Wojciecha Wiercińskiego pod wnioskiem do heroldii w sprawie syna, Gustawa.
1807.04.17 - Bychawa, chrzest z wody.
1807.04.29 - Bychawa, uzupełnienie ceremonii.
1827- Wierciński [Wiercieński] Wojciech [Albert] ur. ok. 1808, [1807] Stara Wieś, obw. krasnostawski - wydz. Prawa i Administracji (sekcja Admin.) od 20 IX 1827 - rodzice w 1827: Babin, obw. lubelski, ojciec szlachcic, dziedzic. Wierciński [Wiercieński] Wojciech [Albert], Wydział Prawa i Administracji, sekcja Admin., wpis 20 IX 1827, syn Pawła i Tekli z Koźmianów. Brat Stanisława. Po ukończeniu Uniwersytetu pracował w kancelarii Kajetana Koźmiana. 1830/31 - służył pod pułk. Łempickim wraz z bratem Stanisławem. Po upadku powstania kilka lat pozostawał w służbie rządowej, po czym osiadł w swej majętności Stara Wieś pod Bychawą. Sprzedawszy Starą Wieś, kupił wieś Snopków pod Lublinem i stworzył tam ośrodek kulturalny dla okolicy. Żonaty z Dziedzicką, potem Głogowską.
Dziedzic Majdanu Starowiejskiego, Czółen, Piotrowic i części Starej Wsi, nast. Snopkowa k. Lublina.
Sprzedawszy Starąwieś okrytą podwójną żałobą, stryj nabył Snopków pod Lublinem. Wystawił niewielki ale gustowny dworek z dużą oficyną, założył ogród (...) Później Snopków ekscypował dla siebie, syn jego Gustaw.
28.07.1849 - złożył wniosek do Heroldii w sprawie wydania świadectwa dla syna Gustawa. Podpisał się jako Wojciech Wierciński [jego podpisy w metrykach Albert Wiercieński, Albert Wierciński].
1843 - Wszyscy mieszkańcy Bychawy znają rzeźbę dziecka klęczącego w modlitwnej pozie, która stała kilka lat na terenie przykościelnym, przeniesiona tu z cmentarza bychawskiego, na wniosek zarządu Bychawskiego Towarzystwa Regionalnego(...)Dziś zdobi przedpogrzebową kaplicę przykościelną, odnowiona staraniem ks. Proboszcza Andrzeja Kusia. Mimo częściowej nieczytelności inskrypcji wyraźnie jest jednak na niej nazwisko: Agata z Głogowskich Wiercieńska.
Zdjęcie oraz tekst pochodzą z Głosu Regionalistów, dodatku do Głosu Ziemi Bychawskiej 6/2009 , Maria Dębowczyk - ''Henryk Wiercieński''
Wywód szlachecki 1844, Wiercieński h. Ślepowron, Wojciech, źródło Deputacja Szlachecka Guberni Lubelskiej NAC .
źródła:
Henryk Wojciech Jakub Wiercieński, (1843-1923), Zajączkowski, Andrzej (1922-1994) [oprac.], Pamiętniki, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1973.
Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831, Słownik biograficzny, str. 232, Ossolineum 1977.
Zaświadczenie Heroldii o szlachectwie dziedzicznym h. Ślepowron z dnia16.28.07.1849 nr 16:35 na podstawie zaśw. z roku 1844.
Czesław Erber, Drukarstwo i księgarstwo Radomia w latach 1811–1865. Drukarnia Alberta Wiercińskiego 1832–1844, t. 14, z. 2, s. 24–30, Biuletyn Kwartalny Radomskiego Towarzystwa Naukowego, Radom 1977.
Stefan Witkowski, Anna Apanowicz (red.) Radom, dzieje miasta w XIX i XX w., s. 74, Radomskie Towarzystwo Naukowe, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1985, ISBN 83-01-03806-3
Historia pałacu w Snopkowie.
Dokumenty metrykalne.
20. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Stanisław Wojciech Józef, podporucznik w powstaniu listopadowym, wójt i dziedzic Niezabitowa, ur. Polichna, d. parafia Modliborzyce 1809, zm. 08.10.1870, ślub 1, Lublin, kolegiata, ks. wikary J. K. Wyszyński 02.02.1837 Eleonora Wybranowska h. Poraj, ur. Trzydnik, parafia Rzeczyca Ziemiańska 1808, zm. 08.1837. Świadkami ślubu byli, Hieronim Mikułowski, referent i Engelbert Kozłowski, rejent ziemiański woj. lubelskiego. Ślub 2, Lublin, par. św. Jana 15.05.1842 Julia Strus v. Struss h. Korczak, ur. 1822, zm. Błędów, pow. Grójec d. ziemia czerska 1890, c. Ignacego i Reginy Krzyckiej, wdowa po pułkowniku Janie Czernickim zm. 10.09.1840 r. Świadkowie ślubu z Wiercińskim: Modest Głogowski obywatel z Chyży i Franciszek Ulrych, patron Trybunału Lubelskiego.
Podpis Stanisława Wiercińskiego pod ugodą w Biłgoraju.
1809 - w akcie chrztu błędny zapis - Wojciech Stanisław Józef , powinno być Stanisław Wojciech Józef. Ten błąd został powtórzony przy okazji ślubu z Wybranowską.
1828- Wierciński [Wiercieński] Stanisław ur. ok. 1811 [1809] ur. Ponichna [Polichna], obw. lubelski - wydz. Prawa i Administracji [sekcja Prawa] od 19 IX 1828 - rodzice w 1828: Babin, obw. lubelski ojciec szlachcic, dziedzic.Wierciński [Wiercieński] Stanisław, Wydział Prawa i Administracji, sekcja Prawa, wpis 19 IX , Pawła i Tekli, córki Marcina Koźmiana. Brał udział w kampanii 1831 pod pułk. Łempickim. Właściciel nabytego w 1844 majątku Niezabitów; prowadził też gospodarstwo w dziedzicznym Babinie (36 włók), który odstąpił siostrze. W 1854-1864 radca Dyrekcji Szczegółowej Tow. Kredytowego Ziemskiego w Lublinie. Żonaty z Julią ze Strussów. Zmarł w Niezabitowie. Syn jego Henryk brał udział w powstaniu styczniowym (skazany na dożywotnie wygnanie na Syberię, był później znanym publicystą i działaczem Lubelszczyzny, autorem wielu prac).
Ułani Pułku Jazdy Lubelskiej źródło Wikipedia.
1836 - ugoda między Stanisławem Wiercińskim, dziedzicem ze Starej Wsi i Mikołąjem Fabiańskim, majstrem wyrobów włosiennych, Biłgoraj.
1837 - zmarła jego pierwsza żona Eleonora z Wybranowskich Wiercińska.
Nekrolog w „Kurierze Warszawskim” 21.03.1837
1839 - zaświadczenie wydane Stanisławowi Wiercińskiemu do celów paszportowych. AGAD
1864 - radca Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
Stanisław Wiercieński i Julia ze Strussów, zdjęcie z Pamiętników
źródła:Henryk Wojciech Jakub Wiercieński, (1843-1923), Zajączkowski, Andrzej (1922-1994) [oprac.], Pamiętniki, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1973.
Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny. s. 232, Ossolineum 1977.
Akta notariusza Antoniego Bielińskiego w Biłgoraju, 37/309/0, 02/14.12.1836, poz 125.
Wiercynskij Stanisław [Akta Wiercińskiego Stanisława, b. oficera WP; wyjazdy za granicę], Kancelaria Własna Namiestnika. Wydział Paszportowy, . Wydział Paszportowy, sygn. 1/428/0/-/1499, AGAD.
''Wiek'', red. J. Wasilewski, w: Stanisław Wiercieński Niezabitów, 1864.
Warschauer Zeitung nr. 111, 1860, w: Stanisław Wierciński z Niezabitowa.
Nekrolog w „Kurierze Warszawskim” 21.03.1837.
21. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Antoni, ur 24.05.1811, metryka Lublin, ks. Paweł Nestorowicz, kanonik senior kolegiaty lubelskiej, zmarł w oblężonej twierdzy Modlin 1831. [akt chrztu]
22. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Kunegunda, ur. 1812.
Syn osoby nr. 6, Anny Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Tomasza Lachowskiego h. Ślepowron.
23. Lachowski h. Ślepowron, Piotr, ur. 1797, zm. Wiercień Wielki 21.10.1840, pochowany Dziadkowice, ks. Karol Radziszewski, ślub Lachowskie, parafia Ostrożany 06.06.1810 Franciszka Borzym h. Paprzyca.
Kawaler z Wiercienia Parafi Dziadkowickiej z Franciszką Borzymówną, Panną z Parafi Ostrożańskiej. Świadkami zapisani Jan Borzym y Antoni Niewiarowski.
Dzieci osoby nr. 9, Urszuli Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Franciszka Antoniego Woelke h. Heleniec.
24. Woelke h. Heleniec, Marianna, ur. Warszawa 1825, ślub Matczyn 09.09.1857 Mikołaj Ignacy Antoni Reklewski h. Gozdawa, urzędnik górnictwa, ur. Leszczków, par. Malice [radomskie] 1821.
1857 - świadkowie ślubu: Jakub Pruszyński, dziedzic części dóbr Babin, były komisarz obwodu radomskiego i Jan Pruszyński, pułkownik byłych Wojsk Polskich, obydwaj bracia, sąsiedzi w Babinie zamieszkali.
źródła:
1857 - Matczyn, akt małż.
25. Woelke h. Heleniec, Edmund Martin Ignacy, ur. Warszawa, par. św. Krzyż 1826.
26. Woelke h. Heleniec, Aniela, ur. Warszawa 12.01.1830, chrzest Warszawa, par. św.Krzyż, chrzestni: Józef Piotrowski z Józefą Gruszczyńską.
27. Woelke h. Heleniec, Jan Kanty Antoni, ur. Warszawa, ul. Oboźna 20.11.1834, chrzest Warszawa, par. św. Krzyż 08.12.1834, chrzestni: Jan Kanty Krzyżanowski z Antoniną Radolińską. Jan Kanty Krzyżanowski h. Świnka, chrzestny Jana Kantego Woelke [ur. 1789 w Krakowie, zm. 2 grudnia 1854 w Warszawie], polski chemik, fizyk. Od 1829 roku generalny inspektor Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1831 członek Rady Wychowawczej.
źródła:
Polski Słownik Biograficzny, tom 15, str. 606.
Encyklopedia Powszechna Orgelbranda z Ilustracjami, 1898-1904, tom 9, str. 29
Adam Boniecki, Herbarz Polski, tom 13, str. 50 - Krzyżanowscy h. Świnka z Krzyżanowic.
28. Woelke h. Heleniec, Sabina Stanisława Filomena, ur. Warszawa, par. św. Krzyż 04.12.1840, chrzest Warszawa, par. św. Krzyż, chrzestni: Antoni Czajkowski z Apolonią Fleming, asysta: Edmund Tadeusz Woelke i Zuzanna Krzyżanowska, ślub Warszawa, par. św. Krzyż 1860 Hermann Teodor Müller, nadleśniczy leśnictwa Samsonów [radomskie], ur. Włocławek 1818. Herman mieszkał w Bartkowie, par. Zagnańsk.
29. Woelke h. Heleniec, Sabina Stanisława Urszula Kazimiera Filomena, ur. Warszawa, par. św. Krzyż 15.01.1843, chrzest Warszawa, par. św. Krzyż, chrzestni: Edmund Woelke i Marianna Woelke, asysta Józef Fleming i Konstancja Krzyżanowska.
Dzieci osoby nr. 14, Teofila Ambrożego Wojciecha Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Różay Jadwiga Julia Wolanowskiej h. Korab.
30. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Ignacy Wojciech Anzelm, kapitan artylerii armii carskiej, powstaniec styczniowy, ur. 21.04.1835, chrzest Wojciechów, poległ Małogoszcz 1863 ?
Wywód szlachecki 1853, Wiercieński h. Ślepowron, Ignacy Wojciech Anzelm, źródło Deputacja Szlachecka Guberni Lubelskiej NAC .
Na kilka lat przed wybuchem powstania styczniowego, bowiem w roku 1850 powstaje Spis Szlachty Królestwa Polskiego
Wierciński h. Ślepowron, Ignacy Wojciech Anzelm, syn Teofila Ambrożego, poz. 963.
Działa nasze celowane przez doświadczonych oficerów Dąbrowskiego z artyleryi pruskiej i Wiercieńskiego z artyleryi moskiewskiej dotkliwe szkody przynosiły Moskalom; za każdym strzałem widać było wielkie zamięszanie, mimo to pchano ich naprzód. Około godziny 4-tej zabrakło amunicyi, działa ucichły i tylko jedna śmigownica dała kilka strzałów. To ośmieliło Moskali, strzelcy finlandzcy poczeli skupiać się, aby pójść do ataku i zabrać nam działa. W owej chwili Dąbrowski ugodzony kulą w piersi padł zabity zostało nas tylko pięciu z Wiercieńskim, a koń tylko jeden inne powybijane zostały kartaczami. Chwila była krytyczna.
Kim był oficer artylerii rosyjskiej, walczący w oddziałach Langiewicza, wyjaśnia inny z powstańców styczniowych, Henryk Wiercieński.
W czasie tego marszu dostawiono do oddziału dwie spiżowe śmigownice około dwułokciowej długości a w wylocie średnicy 15 cala. Były to same odlewy – bez lawet. Trzeba je było przecież zużytkować. Do oddziału naszego przybył niemal równocześnie krewniak mój, Ignacy Wiercieński, dymisjonowany oficer artylerii rosyjskiej. Jemu powierzył Langiewicz sformowanie oddziału artylerii. Dano mu pod komendę kilku rzemieślników: stelmachów i kowali i pozwolono wybrać sobie artylerzystów spośród ludzi innej broni. Byłem w liczbie powołanych przezeń. Na każdym postoju podkomendni jego rzemieślnicy przygotowywali części składowe lawet, tak że gdy doszliśmy do Małogoszczy, można już było jedną z nich położyć na lawecie. Laweta była pojedyncza z 3-calowego bala dębowego, odpowiednio ukształtowanego. Druga była jeszcze w warsztatach. Rysunki każdej części składowej dawał Ignacy, według rysunków rzemieślnicy je wykonywali. Mianowany fajerwerkiem oczekiwanej armatki miałem obowiązek dawać na nią baczenie i nie odstępować, zarówno na postoju jak i w marszu. Rzemieślnicy tymczasem wyrabiali potrzebne do złożenia jej części.
I dalej.
Z rodziny naszej samych imienników Wiercieńskich uczestniczyło w powstaniu pięciu: najstarszy z nich, daleki mój stryj Seweryn, podstarościc, zginął w czasie powstania bez wieści [poległ pod Doubą]; drugi krewny, również dalszy, Ignacy, dymisjonowany oficer artylerii, organizujący artylerję w oddziale Langiewicza, a którego widziałem raz ostatni wieczorem po bitwie pod Małogoszczą, zginął również bez wieści; trzeci krewny, rodzony brat Ignacego, były junkier rosyjski, posiekany pałaszem i z odmrożonymi nogami przewieziony szczęśliwie do Galicji. Dostał się później do Paryża, gdzie nauczywszy się wyrobu sztucznych kwiatów ożenił się z koleżanką po fachu i otworzył pracownię tych kwiatów pod firmą Mr. Severin; czwarty z kolei, rodzony brat dwóch ostatnich, Ksawery, uczeń czwartej klasy liceum lubelskiego, zginął w pierwszej zaraz bitwie [ranny w bitwie pod Panasówką zmarł w szpitalu w Zwierzyńcu], w jakiej się znalazł. Do powyższych czterech doliczyć muszę i siebie. Nie mogę tu pominąć jeszcze dwóch innych braci, którzy, acz nie brali udziału czynnego w powstaniu, złożyli swą dań sprawie walki z Rosją. Oto Władysław, rodzony brat Ignacego, znajdując się w akademii wojskowej w Petersburgu ściągnął na siebie zarzut nieprawomyślności, wskutek czego o mało nie dostał się pod sąd i jedynie za usilnymi staraniami rodziny jego narzeczonej wysłany został na służbę do Błagowieszczeńska na Syberii, chociaż w stopniu oficera. W czasie pobytu w Błagowieszczeńsku wyszedłszy na polowanie nie powrócił. W parę dni później znaleziono ciało jego jakby wyrzucone wodą na odmiale Amuru. Wreszcie najmłodszy mój brat rodzony Edward, 14- letni uczeń IV klasy, który w marcu 1863 roku po przejściu wpław Bystrzycy, ażeby się dostać za miasto i zdążyć do oddziału powstańczego, odpokutował tę wyprawę tyfusem. Całą chorobę odbył w domu krewnych naszych Pomianowskich pod Szczebrzeszynem. Przyszedłszy do zdrowia i powróciwszy do domu rodziców wybrał się na nowo do powstania, do oddziału Ćwieka (Cieszkowskiego) który stał wtedy w Łupkach. Ćwiek jednak odesłał go do rodziców, pocieszając, że kiedyś później go przyjmie.
Dodatek II do Spisu Szlachty Królestwa Polskiego [W roku 1851 wydanym był Spis Szlachty Królestwa Polskiego, z krótką informacyą o dowodach szlachectwa i dodatkiem I-szym wykazującym osoby, którym po koniec 1850 roku szlachectwo dziedziczne przyznanem zostało. Obecnie w dalszym ciągu ogłasza się Dodatek II, obejmujący osoby, które mają sobie przyznanem szlachectwo dziedziczne, w ciągu czasu od początku roku 1851, aż po koniec 1853 roku.]
Rzecz o roku 1863 w czterdziestą rocznice wybuchu powstania styczniowego Lwów 1903, Relacja z udziału w powstaniu Aleksandra Zdanowicza.
Henryk Wojciech Jakub Wiercieński, (1843-1923), Zajączkowski, Andrzej (1922-1994) [oprac.], Pamiętniki, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1973.
31. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Marianna Gertruda, ur. Szczuczki, par. Wojciechów, d. gmina Karczmiska, d. pow. nowoaleksandryjski, ob. gmina Wojciechów 31.07.1836.
32. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Justyna Zofia, ur. Szczuczki, par. Wojciechów, d. gmina Karczmiska, d. pow. nowoaleksandryjski, ob. gmina Wojciechów 20.01.1838.
33. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Władysław Antoni, oficer armii carskiej, ur. Abramów, par. Radzięcin, gm Goraj, pow. Biłgoraj 23.07.1840, zm. 1863.
Wywód szlachecki 1859, Wiercieński h. Ślepowron, Władysław Antoni, źródło Deputacja Szlachecka Guberni Lubelskiej NAC .
1863 - odkomenderowany na Syberię za sprzyjanie polskim ruchom wolnościowym w Rosji. Zginął w tajemniczych okolicznościach.
34. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Seweryn Teofil Gwidon, ur. Abramów, par. Radzięcin, gm. Goraj, pow. Biłgoraj 12.09.1841, ~ Radzięcin, zm. Paryż 9 EME 23.01.1887, ślub Paryż, Francja 02.09.1869 Clemence Albertine Jousse, powstaniec styczniowy.
1858.06.25 / 1858.07.07 - Seweryn Teofil Gwidon s. Teofila Ambrożego i Róży Wolanowskiej, wywód nr. 8486 z h. Ślepowron.
Podpis Seweryna pod metryką narodzin syna.
1863 - Wciągnął się tamże na listę bojowników junkier wojska rosyjskiego, wedle wszelkich danych Seweryn Wierciński, który uwięziony poprzednio przez Moskali za udział w organizacyi narodowej, uciekł przez okno po prześcieradłach z twierdzy Zamościa i stanął do szeregu. Odważny, śmiały, przedsiębiorczy, energiczny, pretendował o komendę kompanii w oddziałach powstańczych. Komendę oddano tymczasem Janowi Lamowi. Zarządzenie to wzburzyło do najwyższego stopnia młodzieńca, rozgoryczonego przebyłymi już w więzieniu cierpieniami. W sprzeczce, chwycił za pistolet i skierował go na szefa sztabu, majora Zborowskiego.
Złożono sąd wojenny, a ten skazał popędliwego młodzieńca na karę śmierci przez rozstrzelanie.
Czachowski kazał wystąpić szeregom pod broń i uformować czworobok, poczem odczytano junkrowi wyrok sądu wojennego.
Chwila głuchej ciszy......
Zabrał głos pułkownik Czachowski i z mocy przywileju wodza, zmienił wyrok śmierci na wydalenie winnego z szeregów walczących o wolność rodaków.
Lekki szmer przeleciał po czworoboku...
- Przyjmiemy go jako szeregowca do naszego oddziału - zameldowała jedna z kompanii dowódcy, a ten zgodził się na jej prośbę.
Wierciński walczył później dzielnie, przeszedł następnie pod komendę Jeziorańskiego a aczkolwiek nie dosłużył się wyższej rangi, stwierdził licznemi ranami - na samej głowie siedem cięć pałasza - iż podkładem niemiłej afery, niebyła chęć dogodzenia własnej ambicji, lecz wewnętrzne poczucie, iż zdoła jako oficer i komendant, spełnić lepiej, aniżeli podkomendny, swoje zadanie.
1865 - z emigracyjnych wspomnień Henryka Schmitta, Seweryn Wierciński widuje się także ze mną. Jest w dość niemiłym położeniu ponieważ nie wypłacają mu przyrzeczoną z początku pensją.
źródła:
Księga szlachty dziedzicznej przed ogłoszeniem prawa Guberni Lubelskiej, oddziału lubelskiego.
Józef Białynia Chołodecki, Dąb-Dąbczańscy i Jan Żalplachta-Zapałowicz, drukarnia Ossolińskich, Lwów.
Metryki Paryż.
Henryka Schmitta listy do żony : 1845-1880, Stefan Kieniewicz (Oprac.), s. 465, 467, 469, 473, Wrocław : Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1961.
35. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Stanisław Gustaw, ur. Abramów, par. Radzięcin, gm Goraj, pow. Biłgoraj 1843, zm. Turcja ?
Michał Czajkowski (Mehmed Sadyk), utworzył w Turcji I pułk kozaków sułtańskich, który miał zostać użyty w wojnie przeciwko Rosji. Dowodzony był przez gen. Władysława Zamoyskiego. W wydanej w 1998 roku książce ''Mickiewicz 1798-1998'' Marek Prokop przytoczył tekst rozkazu dowódcy jednej z brygad tego pułku.
Pan Wierciński Stanisław, puszkarz, liczyć się ma w sztabie niższym pułku 1 piechoty i pobierać płacę wyrównującą płacy podporucznika, a to na mocy rozkazu JW Generała dowódcy Dywizji. Dowódca brygady. Feliks Breański.
Feliks Klemens Breański herbu Łabędź urodził się 29 listopada 1794 roku. Polski generał w powstaniu styczniowym. Wcześniej kapitan w powstaniu listopadowym. Następnie generał w armii tureckiej pod nazwiskiem Szachin-Pasza. Zm. 15 stycznia 1884 roku.
Żołnierze I pułku kozaków sułtańskich, źródło: Wikipedia
37. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Ksawery Jan, uczeń czwartej klasy liceum, powstaniec styczniowy, ur. Abramów, par. Radzięcin, gm. Goraj, pow. Biłgoraj 20.12.1847, ranny w bitwie pod Panasówką, zm. Zwierzyniec 05.09.1863, pochowany Zwierzyniec, akt zgonu nr. 217 wystawił ks. Apolinary Łopuski, link do aktu zgonu.
1863 - Całą noc zbierano rannych, wywożono ich do Zwierzyńca gdzie zorganizowano kilka punktów opatrunkowych: w szkole, we młynie, w oberży i prywatnych domach. Prowizoryczny szpital powstał w oberży, zarządzała nim Rozalia Sierakowska, pomocy lekarskiej udzielali chirurdzy Ludwik Goldstein i Jan Krowicki. Ze względu na grożące rannym niebezpieczeństwo, starano się jak najszybciej odesłać ich do Galicji, w Zwierzyńcu pozostali tylko umierający i ci, których nie można było przewieźć. Poległych i zmarłych z ran pochowano we wspólnej mogile, na skraju lasu, y stóp Piasecznej Góry. Było ich 52, 35 poległych pod Panasówką i 17 zmarłych już w Zwierzyńcu. W zwierzynieckiej mogile pochowano też wielu oficerów, w tym mjr Nyarego, najmłodszy poległy w tej bitwie Ksawery Wierciński miał 15 lat.
Zwierzyniec, pomnik powstańców poległych pod Panasówką.
Fragment inskrypcji na tablicach pomnika powstańców 1963 w Zwierzyńcu.
Z Piaseczną Górą związana jest pewna legenda z czasów powstania styczniowego w 1863 r. Legenda głosi, o północy zboczem Piasecznej Góry pędzą jeźdźcy na białych koniach, słychać dudnienie ziemi, a osoby, które odważą się spojrzeć w ich stronę przeszywa silny podmuch powietrza.
źródła:
Halina Matławska, Lasy – nasze fortece, Zwierzyniec 1993.
38. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Stefania Joanna, ur. Abramów, par. Radzięcin, gm Goraj, pow. Biłgoraj 1849.
Dzieci osoby nr. 15, Brygidy Pelagii Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Józefa Pruszyńskiego h. Rawicz.
39. Pruszyński h. Rawicz, Franciszek Wojciech, ur. Lublin 09.10.1817, poprawiony błędny wpis w metryce z Antoni Wojciech na Franciszek Wojciech.
40. Pruszyński h. Rawicz, Antoni, ur. Lublin 18.06.1819, chrzest Lublin - Kolegiata.
41. Pruszyńska h. Rawicz, Melania, ur. 1820, zm. 09.12.1906, mąż Fabian Zawisza zwany Dowgiałło h. Zadora, inspektor więzienia lubelskiego, ur. 1791, zm. 14.04.1846.
42. Pruszyński h. Rawicz, Jan Augustyn, ur. Lublin 29.11.1831, chrzestni: Jacenty Cieciszewski i Tekla Wiercieńska.
43. Pruszyńska h. Rawicz, Bronisława.
Synowie osoby nr. 19, Wojciecha Juliana 'Alberta' Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Anieli Dziedzickiej.
44. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Władysław Edward, ur. Warszawa, ul. Leszno nr. domu 670 31.03.1834, chrzestni: Marcin Kułakowski, mecenas z Teklą Wiercieńską, zm. Stara Wieś, par. Bychawa, woj. lub. 27.02.1840.
45. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Gustaw Józef, dziedzic Radostowa, gm. Mircze, pow. Hrubieszów, działacz społeczny, ur. Warszawa, Nowe Miasto, ul. Świętojerska nr. domu 1782 08.06.1835, chrzest Warszawa par. Panny Marii 04.11.1835, chrzestni: Józef Fleming i Apolonia Fleming, zm. Radostów, par. Nabróż 18.10.1912, [akt zgonu] został pochowany w Nabrożu przy kaplicy rodowej Rulikowskich, nast. ciało zostało przeniesione do Lublina. W Lublinie mszę żałobną odprawił ks. Jan Właziński, ślub Kryłów, ks. Garbaczewski 18.03.1858 Teresa Helena Ludwika Rulikowska h. Korab, ur. Szychowice, par. Kryłów, ob. gm. Mircze, pow Hrubieszów 16.08.1834, c. Gabriela, dziedzica Szychowic i Ludwiki Szlubowskiej, [akt ślubu].
1847-49 - uczeń na pensji Karola Vatkego.
1849 - został przyjęty do Instytutu Szlacheckiego w Warszawie.
1849-1852 - nauka w Instytucie Szlacheckim.
1858 - małżeństwo między Gustawem Józefem Wiercińskim s. Wojciecha i Anieli Dziedzickiej, dzierżawcą Piotrowic w par. Bychawka w Warszawie urodzonym a Teresą Heleną Ludwiką Rulikowską, dziedziczką Dóbr Szychowice, świadkowie: Julian Jerzewski, dziedzic Hałubic i Romuald Świeżawski, dziedzic Kadłubisk.
Gustaw Wiercieński, ziemianin, uczestnik powstania styczniowego, działacz społeczny, iniciator wielu przedsięwzięć, fundator wielu książek dla publicznej biblioteki miasta Lublina, dziś im. Łopacińskiego. Urodził się w Starej Wsi k. Bychawy w 1835 r. z małżonków Alberta Wiercieńskiego, uczestnika powstania listopadowego i Anieli Dziedzickiej.(...) W 1858 roku ożenił się z Teresą Rulikowską i w nabytym majątku od teścia, w powiecie hrubieszowskim w Radostowie, rozpoczął nowy etap życia.
1860 - odkupił od Rulikowskich wieś Radostów.
1878 -1880 - radca Dyrekcji Szczegółowej Lubelskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
Podpis Gustawa pod metryką urodzenia córki.
źródła:
Gazeta Warszawska, 12.08.1849, nr. 211.
Waldemar Malinowski, Biografia, Gustaw Wiercieński, Biuletyn THR nr. 1-2 z 2002.
Gustaw Wiercieński, Kilka myśli o przedmiocie statystyki rolniczej, Gazeta Lubelska 1874, nr. 27.23.10.
1912 - Ziemia Lubelska, nr. 292, kazanie ks. Jana Włazińskiego.
Córka osoby nr. 19, Wojciecha Juliana 'Alberta' Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Agaty Głogowskiej h. Grzymała.
46. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Julia, ur. Stara Wieś, par. Bychawa,woj. lub. 29.04.1843, mąż Gustaw Kaczkowski.
Dzieci osoby nr. 20, Stanisława Wojciecha Józefa Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Julii Strus v. Struss h. Korczak.
47. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Henryk Wojciech Jakub, statystyk, publicysta, sędzia pokoju, powstaniec z 1863 r., ur. Kłodnica, powiat Janów Lubelski, gmina Drzewce 15.07.1843, zm. Lublin 18.10.1923, pochowany Lublin, ul. Lipowa, ks. Jankowski, ślub 22.08.1872 Feliksa Marianna Zofia Braun, ur. 19.05.1846, zm. 22.04.1872, [akt ślubu], [akt zgonu]
Henryk Wiercieński, podpis i zdjęcie z Pamiętników.
Łubki należały do państwa Witkowskich. Pani Witkowska, Wybranowska z domu, była stryjeczną siostrą pierwszej żony ojca mego(...) z matką [Julia ze Strussów Czernicka c. Ignacego i Reginy, wdowa po Janie Czernickim] byłem na wizycie u pani pułkownikowej Czernickiej, świekry mojej matki z pierwszego męża, z którym żyła zaledwie kilka miesięcy. Staruszka - ''trzecia babcia''' bo tak ją nazywałem - wypieściła, wycałowała i poczęstowała ciasteczkami. Tak Henryk wspominał swoje dzieciństwo.
1860 - ukończył gimnazjum w Lublinie i wyjechał na studia prawnicze na Uniwersytecie Kijowskim.
1862 - rozpoczął studia w warszawskiej Szkole Głównej, na Wydziale Prawa i Administracji.
1863 - walczył w oddziale gen. Langiewicza i płk. Dionizego Czachowskiego, biorąc udział w bitwach pod Wąchockiem, na Świętym Krzyżu i w Staszowie.
1863.02.1863 - dostał się pod Małogoszczem do niewoli rosyjskiej.
1863 - 1864 - pobyt w więzieniach w Kielcach i Radomiu.
1864 - za udział w powstaniu został skazany na śmierć, zamienioną następnie na ''osiedlenie'' w jednej z guberni syberyjskich. Później tak opisywał te wydarzenia Ojciec mój, zawiadomiony przez życzliwych o zapadłym wyroku, pospieszył do Radomia- zbolały nieszczęściem. W ciągu kilku ostatnich miesięcy pobielał zupełnie, chociaż szósty krzyżyk niezbyt dawno dawno rozpoczął i dalej Wyruszyłem transportem wojskowym ku Warszawie 30 stycznia 1864 roku, wraz z paroma dziesiątkami podobnych mnie skazańców. Eskortowała nas siła zbrojna złożona z paru rot piechoty i kozaków. Po siedmiu miesiącach podróży, znalazł się w Birussie nad Jenisiejem. Tam spędził pierwsze lata pobytu na Syberii. Następnie pracował w kopalni złota Grigorowa koło Jenisiejska. W 1868 roku objęty został amnestią dla małoletnich uczestników powstania. Po powrocie do kraju zastał schorowanego ojca i majątek na skraju bankructwa. Jak wspominał Po dworach wiejskich częstszym gościem był sekwestrator i komornik niż pobliski sąsiad. Jeszcze przez trzy lata podlegał nadzorowi policyjnemu. Otrzymał czerwony poszport, wydawany złodziejom oraz innym przestępcom kryminalnym jak również byłym zesłańcom politycznym.
1873 -1880 - wykupił wystawiony na licytację majątek Niezabitów i prowadził gospodarstwo.
1876 - ławnik sądu gminnego w Polanówce.
1880 - sprzedał Niezabitów, wybudował dom i zamieszkał w Nałęczowie.
1881-1909 - sędzia sądu gminnego w Rogowie z siedzibą w Polanówce [ob.gm. Wilków].
1921.08.05 - został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
1922.08.19 - zdjęcie zbiorowe pod Trybunałem Koronnym, Lublin.
1923 - zgon zgłosił Henryk Krystyn Wiercieński, artysta malarz, syn i Wojciech Wiercieński, dyrektor banku w Poznaniu, brat. Twórczość: Ziemia Chełmska i Podlasie, Patriotyzm stosowany w życiu, Pożary w Gubernii Lubelskiej, Głos Ziemi Chełmskiej i Podlasia, Litwa a Polska, Pamiętniki oraz setki art. w prasie warszawskiej i lub. [Kurier Lubelski, Gazeta Polska, Niwa, Gazeta Rolnicza, Gazeta Warszawska]. W Lublinie jedna z ulic [boczna ul. Głębokiej, biegnąca wzdłuż cmentarza] nosi jego imię.
źródła:
Henryk Wojciech Jakub Wiercieński, (1843-1923), Zajączkowski, Andrzej (1922-1994) [oprac.], Pamiętniki, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1973.
Kazimierz Sochaniewicz, Trybun Ziemi Chełmskiej - Henryk Wiercieński, Biblioteczka ''Kroniki Powiatu Zamojskiego'' wyd. Zygmunt Pomarański i ska., Zamość 1918.
Włodzimierz Mich, Działalność społeczno-polityczna Henryka Wiercieńskiego, Uniwersytet Marii Curie - Skłodowskiej, Lublin, 1980/81.
Andrzej Kaproń, Henryk Wiercieński [1843-1923], publicysta, badacz dziejów regionalnych, Lublin 1995, pr. doktorska UMCS.
Andrzej Kaproń, O Henryku Wiercieńskim, Szczecin 2009. ISBN 978-83-7564-196-7 ISBN 978-83-7564-200-1
Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 21.
Projekt willi Henryka Wiercińskiego w Nałęczowie, NAC.
Henryk Wiercieński, Chełmski słownik biograficzny [211], Nowy Tydzień 2016.
Stefan Górski, Niemcy w Polsce, Tygodnik Ilustrowany nr. 25, Warszawa, 22.06.1907.
Karta wizytowa Bolesława Prusa z wiadomością dla Henryka Wiercieńskiego, 1879.
List od Aleksandra Jaworowskiego w sprawie metryki urodzenia Bolesława Prusa [Aleksandra Głowackiego]1879.
Aleksander Głowacki do Henryka Wiercieńskiego, 1899.
Oktawia z Trembińskich Głowacka do Henryka Wiercieńskiego [list], 1912.
48. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Anna Natalia Tekla, ur. 25.07.1844, ślub Wąwolnica 28.11.1871, [akt zgonu] Maksymilian 'Max' Sławęcki h. Jastrzębiec, [akt ślubu], przemysłowiec lub., ur. Wąchock, ob. pow. Starachowice 1844, zm. Lublin 21.07.1909, s. Mateusza i Ludwiki Sochaczewskiej, [akt zgonu].
Mieli syna Stefana [akt zgonu] i cztery córki.
49. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Justyna Klotylda, siostra miłosierdzia w Warszawie, ur. 01.06.1846, zm. ok.1900.
1900 - trzecia z rzędu [siostra Henryka], wstąpiwszy do zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, zmarła przed 3 laty na stanowisku mistrzyni (przełożonej) Sali Sierot (dziewcząt) w Mokotowie.
50. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Edward Wojciech, ur. 13.10.1847.
1863 - Edward, 14- letni uczeń IV klasy, który w marcu 1863 roku po przejściu wpław Bystrzycy, ażeby się dostać za miasto i zdążyć do oddziału powstańczego, odpokutował tę wyprawę tyfusem. Całą chorobę odbył w domu krewnych naszych Pomianowskich pod Szczebrzeszynem.
51. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Kazimiera Regina Stanisława, ur. Niezabitów, pow. Puławy 04.03.1850, zm. Bielany par. Błędów, pow. Grójec, d. ziemia czerska 09.12.1890, ślub 04.09.1879 Ignacy Adam Skrzyński h. Zaremba, ur. Tomczyce par. Płocka Dąbrowa, pow. Kutno 30.07.1836, zm. Bielany, par. Błędów k. Grójca 15.04.1883, s. Cypriana i Antoniny Ponikijewskiej.
52. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Aleksander Ludwik, ur. 19.08.1852, zm. 20.03.1856.
53. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Mikołaj Walerian, ur. 10.09.1854, zm. 20.04.1874.
54. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Agnieszka Julia, ur. 20.01.1857, zm. 02.1880, ojciec Stanisław, Radca Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Guberni Lubelskiej.
55. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wacław Michał, podpułkownik wojsk ros., ur. Niezabitów, gm. Karczmiska 28.09.1858, zm. Lublin 13.01.1920, pochowany Lublin, zgon zgłosili Henryk Wierciński, literat i Franciszek Stawski, urzędnik, żona Bronisława Stawska h. Leszczyc [Belina?]
56. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wincenty Stanisław, ur. 19.07.1861, zm 04.03.1886.
Dzieci osoby nr. 23, Piotra Lachowskiego h. Ślepowron i Franciszki Borzym h. Paprzyca.
57. Lachowska h. Ślepowron, Marianna, ur. Wiercień Wielki 09.10.1811, świadkami ślubu byli: Grzegorz Borzym, Józef Wierciński, Kazimierz Wierciński, ślub Dziadkowice, ks. Maciej Kamieński 24.11.1831 Ignacy Kłopotowski h. Pomian, ur. Kłopoty Stanisławy, parafia Siemiatycze 1810.
58. Lachowski h. Ślepowron, Jakub, ur. Wiercień Mały 17.06.1816, chrzestni: Franciszek Wierciński z Anną, żoną Mikołaja Wiercińskiego, zm. Wiercień Mały 29.11.1830, pochowany Dziadkowice, ks. Maciej Kamieński.
59. Lachowska h. Ślepowron, Magdalena, ur. Wiercień Mały 29.05.1818, chrzest Dziadkowice, ks. Józef Krzyżanowski, chrzestni: Andrzej Kłopotowski z Magdaleną Malinowską, mężatką, zm. przed 1840.
60. Lachowski h. Ślepowron, Antoni, ur. Wiercień Mały 01.06.1824, chrzest Dziadkowice, ks. Józef Wąsowicz, chrzestni: Mikołaj Wierciński z Joanną Niewiarowską, zm. Wiercień Mały 24.06.1824.
61. Lachowski h. Ślepowron, Jan Krzysztof, ur. Wiercień Wielki 20.07.1825, zm. przed. 1840.
62. Lachowski h. Ślepowron, Antoni, ur. 13.06.1828, chrzest Żurobice, ks. Sylwester Żebrowski, chrzestni: Stanisław Piotrowski z Anną Wiercińską. W roku 1828, ze względu na zły stan zdrowia, dziecko ochrzczono z wody w cerkwi w Żurobicach, w akcie błędnie wpisano nazwisko Lubowicki zamiast Lachowski, 21. 08.1849 odbył się chrzest z olejów, chrzestnymi byli Urodzeni Stanisław Piotrowski z Anną Wiercińską, asystowali: W. Felix Lachowski, dziekan z W. Karoliną Borzymówną oraz W. Grzegorz Borzym z W. Julią Wiercińską, panną.
63. Lachowska h. Ślepowron, Aleksandra, ur. Wiercień Mały 14.01.1831, chrzest Dziadkowice, ks. Maciej Kamieński, chrzestni: Mikołaj Wierciński z Franciszką Wygonowską, zm. przed 1840, w akcie błędnie wpisano imię dziadka, Mateusz zamiast Tomasz.
64. Lachowski h. Ślepowron, Feliks.
65. Lachowski h. Ślepowron, Tomasz.
Syn osoby nr. 24, Marianny Woelke h. Heleniec i Mikołaja Ignacego Antoniego Reklewskiego h. Gozdawa.
66. Reklewski h. Gozdawa, Antoni Wiktor, ur. Warszawa 17.10.1858, chrzest Warszawa, par. św. Krzyż 08.12.1858, chrzestni: Antoni Woelke z Ludwiką Świętochowską w obecności Ignacego Reklewskiego, dymisjonowanego wojskowego.
Dzieci osoby nr. 34, Seweryna Teofila Gwidona Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Clemence Albertine Jousse.
67. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Julia Klementyna Róża, ur. Paryż 1872, ślub Paryż 11ME 1894.03.16 Louis Marie Peysson.
68. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Lucjan Henryk, ur. Paryż 2 EME 1875.12.16, zm. Paryż 19 EME 1878.06.01.
69. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Robert Aleksander, ur. Vesinet, Yvelines 1877.12.12, zm. Paryż 19 EME 1879.03.01.
70. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Berta Klementyna, ur. Paryż 2 EME 1879.12.23, zm. Paryż 2 EME 1886.06.10.
71. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wojciech Teofil Justyn, ur. Paryż, 2 EME 1871.07.08.
Córki osoby nr. 41, Melanii Pruszyńskiej h. Rawicz i Fabiana Zawiszy zwanego Dowgiałło h. Zadora.
72. Zawisza zwana Dowgiałło h. Zadora, Amelia Fabianna Stanisława, ur. 25.08.1839, chrzest katedra, Lublin, ks. Studziński, chrzestni: Stanisław Wierciński z Olimpią Cieszkowską, zm. 06.01.1933, ślub 28.11.1872 Stanisław Zygmunt Przewuski h. wł., notariusz lubelski, ur. Tarkówek, par. Przesmyki, powiat Siedlce 1839, zm. Lublin 15.03.1924, s. Wawrzyńca i Joanny Tarkowskiej.
73. Zawisza zwana Dowgiałło h. Zadora, Kazimiera Stanisława Emilia, sopranistka, ur. Lublin 04.03.1842, chrzest katedra, Lublin, ks. Ignacy Jankowski 19.08.1842, chrzestni: Antoni Radziszewski z Emilią Zimięcką, asysta 1, Wilchelm Zimięcki z Klarą Radziszewską, asysta 2, Zenon Biernacki z Feliksą Radziszewską, ślub Lublin, par. św. Jana 28.10.1869 Jan Kleczyński h. Strzemię, muzykolog, krytyk muzycz., kompozytor, pianista, ur. Janiewicze, woj. wołyńskie 08.06.1837, zm. 15.09.1895, s. Karola i Marii z Majewskich, przyjaciel Jana Krzeptowskiego Sabały i Tytusa Chałubińskiego.
Jan Kleczyński, źródło Wikipedia.
1859–66 studiował w konserw. w Paryżu u F. Bazina i W.E. Carafy (teorię i komp.) oraz u A.F. Marmontela (fort.). 1860-70 - należał do warszawskiej czołówki szachistów. 1862 i 1864 - występował w Paryżu z koncertami fortepianowymi.1882 - red. Dzieł Chopina. 1879-93 - redaktor Echa Muzycznego. [nast. Echo Muzyczne i Teatralne]. 1887-89 - prof. Konserwatorium Warszawskiego. 1887–89 prowadził klasę fort. w Instytucie Muz. w Warszawie.
1869 - świadkowie ślubu, Gustaw Wiercieński i Adam Węgliński.
Dzieci osoby nr. 45, Gustawa Józefa Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Teresy Heleny Ludwiki Rulikowskiej h. Korab.
74. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Maria Aniela Feliksa, ur. Szychowice, par. Kryłów, ob. gm. Mircze, pow Hrubieszów 14.01.1859, chrzest Kryłów, ks. Garbaczewski, chrzestni: Wojciech Julian 'Albert' Wierciński i Emma Rulikowska, zm. Lublin 22.03.1953, zgon zgłosiła Jadwiga Piechowska.
75. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Ludwika Gabriela Genowefa, ur. Szychowice, par. Kryłów, ob. gm. Mircze, pow Hrubieszów 02.01.1860, chrzest Kryłów, ks. Garbaczewski 22.01.1860, chrzestni: Gabriel Rulikowski z Józefą Kiełczewską, asysta Kajetan Kraszewski[pisarz] i Gabriela Rulikowska, ślub Nabróż 1882 Franciszek Innocenty Marian Piechowski h. Leliwa odm.
76. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Stanisław Franciszek, ur. Radostów, par. Nabróż 04.10.1861, chrzest Nabróż, ks. Adam Głowacki, proboszcz 20.10.1861, chrzestni: Szymon Pniak i Anastazja Pawlukowa, asysta Paweł Wieczorek i Marianna Pniakowa, włościanie z Radostowa.
77. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Tadeusz Bronisław, ur. Radostów, par. Nabróż 28.10.1864, chrzest Nabróż, ks. Adam Głowacki, proboszcz 13.11.1864, chrzestni: Eustachy Świeżawski, dziedzic Łykoszyna z Zofią Rulikowską, dziedziczką Dóbr Olszowa, asysta, Adolf Ruliowski z Ludwiką Rulikowską, dziedziczką Szychowic.
78. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Konstancja Regina, ur. Radostów, par. Nabróż 05.09.1867, chrzest Nabróż, ks. Adam Głowacki, proboszcz 22.10.1897, chrzestni: Władysław Kiełczewski, dziedzic Wiśniowa z Ludwiką Rulikowską, dziedziczką Szychowic, asysta, Tadeusz Kiełczewski z Cecylią Wejchert , zm. 30.11.1933, bezpotomna, ślub Nabróż 30.06.1892 Stefan Anzelm Józef Dobiecki h. Ossoria, ur. ok.1870, syn Kazimierza i Natalii Ruliowskiej, świadkowie ślubu, Tadeusz Kiełczewski i Wincenty Rulikowski.
źródła:
Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. [Cz. 2, Ziemie ruskie Korony]. T. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska, województwa ruskie, s. 191, Wrocław, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1995.
Dzieci osoby nr. 47, Henryka Wojciecha Jakuba Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Feliksy Marianny Zofii Braun.
79. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Piotr Wojciech Kazimierz, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 31.05.1873, zm. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 15.07.1874,
80. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Maria Julia Antonina, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 12.05.1874, zm. 16.07.1905, ślub ok. 1895 Zygmunt Józef Łabęcki, ur. Grodysławice, powiat Tomaszów 1864, zm. 1936, s. Władysława i Antoniny Świderskiej, zamieszkały w Piotrówku, par. Krzczonów.
81. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Jan Prosper, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 25.06.1875.
82. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Krystyn Henryk, ur. Niezabitów, par.Wąwolnica, gm. Karczmiska 24.07.1876, zm. Wąwozy k. Nałęczowa 18.01.1964, ślub 25.10.1905 Wanda Maria Henneberg [Hannenberg], ur. Warszawa 02.02.1882, zm. Nałęczów 27.07.1939, c. Wilchelma i Walerii Rutkowskiej.
Henryk Krystian Wierciński [Wiercieński] uczył się w gimnazjum w Lublinie. Po problemach z władzami rosyjskimi, przeniósł się do Warszawy. Po ukończeniu gimnazjum i kursu w pracownie Wojciecha Gersona rozpoczął studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie (do 1902). Studiował także w Monachium. 1905 - osiadł w Lublinie. Po ślubie z Wandą z Hennebergów zamieszkał na ulicy Klonowej w Wąwozach koło Nałęczowa. Miał troje dzieci: Krystynę, Andrzeja (również malarza) i Elżbietę.
źródła:
Liceum Plastyczne, Lublin, Galeria Nauczycieli Lubelskiej Szkoły Plastycznej. w: Wierciński Henryk Krystyn.
Krystyn Henryk Wierciński - artysta malarz. Fotografia portretowa. NAC.
Rysunek artysty malarza Krystyna Henryka Wiercińskiego "Portret żony" [Wanda Hannenberg] wykonany w 1930 roku.
Numarte.com, Henryk Krystian (Krystyn) Wiercieński.
83. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Marian Jan, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 06.12.1877, zm. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 16.04.1788.
84. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wojciech Anzelm 'Auzeliusz', dyrektor banku w Poznaniu, nast. dyrektor fabryki, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 1880, zm. Lublin 03.04.1940, pochowany Lublin, ks. Waczyński, zgon zgłosili Henryk Wiercieński, emeryt i Kazimierz Berg, handlowiec, [akt zgonu], żona Jadwiga Paulina Konopnicka h. Jastrzębiec, ur. 1887, c. Mariana i Marii von Fritsch.
85. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Aleksander, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 22.09.1880, zm. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 13.03.1881.
86. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Helena Feliksa Teodozja, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 29.05.1882, zm. 1957, ślub Wąwolnica 28.04.1906 Zygmunt Józef Łabęcki, ur. Grodysławice, powiat Tomaszów 1864, zm. 1936, s. Władysława i Antoniny Świderskiej, zamieszkały w Piotrówku, par. Krzczonów. Helena poślubiła szwagra, wdowca po siostrze Marii Julii Antoninie, świadkowie ślubu: Henryk Krystyn oraz Wojciech Wiercieńscy.
87. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Łucja Karolina, ur. Niezabitów, par.Wąwolnica, gm. Karczmiska 13.12.1883, zm. 07.1974, ślub Lwów, par. Marii Magdaleny, ks. Wojciech Kułakowski 23.01.1904 Wacław Ludwik Nakee - Nakęski 'Obuszek, Piastun' , pisarz, dziennikarz, ur. Warszawa 27.05.1864, zm. Ługowo k. Nałęczowa 14.05.1945, s. Adolfa i Bronisławy Piotrowskiej, świadkowie ślubu: Ignacy Domagalski i Bronisław Koskowski, dyrektor fabryki ''Tlen''.
źródła:
Polski Słownik Biograficzny t. 22 s. 417 Naake-Nakęski Wacław (1864-1945), t. 22 str. 417.
Akt ślubu, Lwów.
88. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Janina Maria Felicja, ur. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 19.12.1887, chrzest Wąwolnica 1888, zm. 01.09.1971.
1887 - nota w metryce urodzenia: zmiana w zapisie wg. wyroku z dnia 9.05.1903 nr 4894: zamiast stawił się osobiście Henryk Wiercińskich powinno być stawił się osobiście Henryk Wojciech Jakub trzech imion Wierciński.
Dzieci osoby nr. 48, Anny Natalii Tekli Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Maksymiliana 'Maxa' Sławęckiego h. Jastrzębiec.
89. Sławęcka h. Jastrzębiec, Jadwiga Maria, ur. Kowala, par. Wąwolnica, pow. kazimierski 1872, zm. 22.05.1930, ślub Wacław Salkowski, ur. 1870, zm. 22.05.1930, adwokat, [akt ślubu].
90. Sławęcka h. Jastrzębiec, Stefania Justyna Maria, ur. Kowala, par. Wąwolnica, pow. kazimierski 16.06.1876, zm. Niezabitów, par. Wąwolnica, gm. Karczmiska 04.03.1877.
91. Sławęcka h. Jastrzębiec, Celina
92. Sławęcka h. Jastrzębiec, Zofia, ślub Lublin, par. św. Jana 1908 Mieczysław Zieliński, [akt ślubu].
Dzieci osoby nr. 51, Kazimiery Reginy Stanisławy Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Ignacego Adama Skrzyńskiego h. Zaremba.
93. Skrzyńska h. Zaremba, Jadwiga Antonina Maria, ur. Bielany par. Błędów k. Grójca 15.03.1880, chrzest Błędów, chrzestni: Henryk Wiercieński i Antonina Skrzyńska.
94. Skrzyńska h. Zaremba, Maria Krystyna, ur. Bielany par. Błędów k. Grójca 12.06.1882, chrzest Błędów, chrzestni: Teofil Skrzyński, brat Ignacego i Helena Arciszewska.
95. Skrzyńska h. Zaremba, Helena, ur. Bielany par. Błędów k. Grójca.
Synowie osoby nr. 55, Wacława Michała Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Bronisławy Stawskiej h. Leszczyc [Belina?]
96. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Wacław Józef, literat, ur. 13.12.1897, zm. 20.02.1934, żona Helena Perkowska, ur. 1899, zm. 1986 r.
1919 - został publicystą i kierownikiem odpowiedzialnym ''Akademika'', wydawanego przez Akademicką Sekcję Literacki-Wydawniczą Uniwersytetu Lubelskiego. Pełnił też obowiązki redaktora ''Ziemi Wołyńskiej'', wydawanej przez Straż Kresową we Włodzimierzu.
źródła:
Andrzej Kaproń, Wacław Wiercieński Wspomnienie.
97. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Michał Konstanty, ur. 11.09.1899, zm. 16.11.1984, ślub 03.07.1823 Helena Mandryk.
Michał Konstanty Buzak Wierciński s. Wacława Michała wymieniał się listami o tematyce genealogicznej z Julianem Snopkiem Wiercińskim s. Kazimierza z Łańcuta jednak, bez znajomości drzew genealogicznych Wojciecha Wielądki i dostępu do setek dokumentów drogą elektroniczną, ich usiłowania nie mogły zakończyć się sukcesem.
Syn osoby nr. 72, Amelii Fabianny Stanisławy Zawiszy zwanej Dowgiałło h. Zadora i Stanisława Zygmunta Przewuskiego h. wł.
98. Przewuski h. wł., Paweł Piotr, ur. Lublin 1878, chrzest Lublin, par. św. Jana.
Dzieci osoby nr. 73, Kazimiery Stanisławy Emilii Zawiszy zwanej Dowgiałło h. Zadora i Jana Kleczyńskiego h. Strzemię
99. Kleczyńska h. Strzemię, Maria Amalia 'Maria Zadora', śpiewaczka, ur. ok.1870, ślub Warszawa, par. św. Aleksandra 1899 Tadeusz Kruszewski zwany Skarbek h. Abdank, ur. ok.1870.
100. Kleczyński h. Strzemię, Jan 'Zadora', pisarz, krytyk sztuki, ur. Warszawa 24.06.1875, chrzest Warszawa, par. Wszystkich Świętych 12.02.1875, zm. Warszawa 09.1939, przyjaźnił się m.in. z pisarzem Stefanem Żeromskim i kompozytorem Janem Maklakiewiczem ze Mszczonowa, ślub Aniela Zawadzka h. Rogala, aktorka dramatyczna, ur. Siedlce 09.09.1877. Jej siostra Anna Maria była żoną Stefana Żeromskiego.
źródła:
Polski Słownik Biograficzny t. 12 s. 567 Kleczyński Jan (1875-1939) pisarz, krytyk sztuki.
101. Kleczyński h. Strzemię, Kazimierz, muzykolog, skrzypek, profesor Konserwatorium Warszawskiego, ur. 1880, poległ w 1920, między 13 -25 sierpnia w Bitwie Warszawskiej.
Dzieci osoby nr. 75, Ludwiki Gabrieli Genowefy Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Franciszka Innocentego Mariana Piechowskiego h. Leliwa odm.
102. Piechowska h. Leliwa odm., Anna Józefa, ur. Łasków, gm. Mircze, par. Kryłów, pow. Hrubieszów 1893, chrzest Kryłów.
103. Piechowska h. Leliwa odm., Maria, ur. Łasków, gm. Mircze, par. Kryłów, pow. Hrubieszów 1896.
Dzieci osoby nr. 80, Marii Julii Antoniny Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Zygmunta Józefa Łabęckiego.
104. Łabęcki, Zygmunt, ur. ok. 1900.
105. Łabęcka, Maria, ur. ok. 1900.
Dzieci osoby nr. 82, Krystyna Henryka Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Wandy Marii Henneberg [Hannenberg]
106. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Andrzej, malarz, grafik, ilustrator., ur. Lublin 22.08,1912, zm. Warszawa 31.12.1988, żona Olga N.
1931-1934, studiował w prywatnej Szkole Artystycznej K. H. Wiercieńskiego [Wiercińskiego] w Lublinie oraz w Szkole im. K. Krzyżanowskiego i w MSSZiM w Warszawie.
1943 -43, rysował dla prasy podziemnej karykatury Hitlera wykonane temperą.
1950 - 60. zilustrował ilustrował utwory Marii Konopnickiej, Jana Brzechwy, Juliana Tuwima i wielu innych.
źródła:
Janina Jaworska, Polska sztuka walcząca: 1939-1945, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1976 - Art, Polish s. 64.
desa.pl, Andrzej Wiercieński.
sztuka.agraart.pl, Andrzej Wiercieński.
107. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Elżbieta, ur. 07.04.1922, zm. 10.1996, mąż Mirosław Żurakowski h. Sas.
108. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Krystyna, mąż Andrzej Zajączkowski, socjolog, antropolog kulturowy, afrykanista, ur. Lublin 27.05.1922, zm. Warszawa 16.12.1994.
1978 - profesor Polskiej Akademii Nauk i Uniwersytetu Warszawskiego.1981 - kierowal Zakładem Krajów Pozaeur. PAN.
Twórczość: Główne elementy kultury szlacheckiej w Polsce. Ideologia a struktury społeczne (1961), Niepodległość Konga a kolonizacja belgijska(1968), Muntu dzisiaj. Studium afrykanistyczne (1970), Szlachta polska.Kultura i struktura (1993). 1983 - wydał szkic lit. Elity urodzenia.
Okolice Nałęczowa olejami i akwarelą malowała Krystyna Zajączkowska, z domu Wiercieńska, córka Henryka Krystyna Wiercieńskiego.
źródła:
Stefan Butryn, Rodzina Wiercieńskich z Wąwozów w Nałęczowie, Gazeta Nałęczowska, maj 2002 [uwaga art. zawiera istotne błędy genealog.]
Dzieci osoby nr. 84, Wojciecha Anzelma 'Auzeliusza' Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Jadwigi Pauliny Konopnickiej h. Jastrzębiec.
109. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Anna Jadwiga, ur. Warszawa 01.12.1911, chrzest Warszawa, par. św. Krzyża, chrzestni: Władysław Kazimierz Cybulski i Maria Wakr.
110. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Paweł, ur. ok. 1912.
Dzieci osoby nr. 86, Heleny Feliksy Teodozji Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Zygmunta Józefa Łabęckiego.
111. Łabęcki, Stanisław, ur. 1907, zm. 1944.
112. Łabęcka, Halina, ur.ok. 1909.
Dzieci osoby nr. 87, Łucji Karoliny Wiercińskiej zwanej Buzak h. Ślepowron i Wacława Ludwika Nakee - Nakęskiego.
113. Nakee - Nakęski, Zbigniew, ur. 1903, zm. 1921.
114. Nakee - Nakęska, Halina.
115. Nakee - Nakęska, Bronisława.
Córka osoby nr. 89, Jadwigi Marii Sławęckiej h. Jastrzębiec i Wacława Salkowskiego.
116. Salkowska, Jadwiga, pisarka, dziennikarka, ur. Lublin 10.1896, zm. Londyn, Anglia 01.1974, ślub 1, Stanisław Seweryn Burhardt-Bukacki, legionista, generał dywizji WP, ur. Cannes, Normandia, Francja 08.01.1890, zm. Edynburg, Szkocja 06.06.1942.
W 1926 podczas przewrotu majowego opowiedział się za marszałkiem Piłsudskim. Małżenstwo z Burhardt-Bukackim zakończone rozwodem. Z tego związku córka Joanna ur. w 1920 r.
Stanisław Burhardt - Bukacki, źródło Wikipedia, dost.01.11.2019.
Ślub 2, Józef Beck, legionista, polityk, dyplomata, pułkownik dyplomowany, ur. Warszawa 04.10.1894, zm. Stănești, Rumunia 05.06.1944, od 02.11.1932 - minister spraw zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej.
Józef Beck, źródło Wikipedia, dost.01.11.2019.
W prawie II Rzeczypospolitej nie istniała instytucja rozwodu i zawarcie ponownego małżeństwa nie było możliwe w ramach kościoła katolickiego. Józef i Jadwiga dokonali konwersji z katolicyzmu na protestantyzm, by móc się pobrać.
Córka osoby nr. 96, Wacława Józefa Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Heleny Perkowskiej.
117. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Anna Zofia, ur. Lublin 08.01.1932, zm. Białystok 18.08.2008, mąż Zbigniew Marek.
Anna Wiercieńska - Markowa ukończyła filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jest autorką wielu słuchowisk, reportaży i felietonów radiowych. Wydawała powieści, tomy opowiadań, zbiory felietonów i tomiki poetyckie. Ukazały się opowiadania: Akwarium (debiut, Wydawnictwo Lubelskie), Urlop, Piętnaście kartek; powieści: Wieczory, Wczorajsze, Bilet w jedna stronę, Obiekt strzeżony, Rozwałka (drugi obieg – Oficyna Śląska), Długożywie; tomiki poetyckie: Czas bez tytułu, Matka wiosenna, Coraz mniej, Moja piękna ciemnowłosa, Bracia Najmniejsi. Wydała też tomy felietonów radiowych; Dojrzałość jutra i Dobre towarzystwo. Jest też autorką wielu tekstów piosenek. Śpiewały je między innymi Irena Santor, Sława Przybylska, Joanna Rawik i Maria Koterbska. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim, Krzyżem Oficerskim za działalność w dziedzinie upowszechniania kultury.
1956 - rozpoczęła pracę w miesięczniku "Kamena", następnie w lubelskiej rozgłośni Polskiego Radia.
1959 - mieszkała w Opolu, pracując jako redaktor w radiowej redakcji literackiej.
1976 - zamieszkała Białymstoku.
2014 - w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu w Białymstoku organizowany jest Konkurs Literacki im. Anny Markowej.
źródła:
Alicja Szałagan, Współcześni polscy pisarze i badacze literatury: słownik biobibliograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1997.
Wrota Podlasia, Radio Białystok, z cyklu Ludzie Podlasia. Nagroda Literacka Prezydenta Miasta Białegostoku im. Wiesława Kazaneckiego.
Dzieci osoby nr. 97, Michała Konstantego Wiercińskiego zwanego Buzak h. Ślepowron i Heleny Mandryk.
118. Wiercińska zwana Buzak h. Ślepowron, Danuta Maria, mikrobiolog, ur. Lublin 06.02.1927, zm. Lublin 20.08.2017, pochowana Lublin, al. Lipowa 25.08.2017 mąż Wincenty Jan Drożański.
źródła:
Gazeta Wyborcza.pl. 23.08.2017 w: nekrolog, Danuta Maria Drożańska.
Marek Minakowski, http://www.sejm-wielki.pl/b/sw.196190
119. Wierciński zwany Buzak h. Ślepowron, Jerzy Michał, ur Lublin 11.02.1931, zm. 14.07.2007.
1991- po wygraniu konkursu dyrektorem sanatorium został ordynator dr. Jerzy Wiercieński, który całe swoje życie zawodowe związał z Adampolem. Jerzy Wiercieński całym sercem oddany chorym i Adampolowi w 1998 r. przeszedł na emeryturę.
źródła:
Jerzy Jakubowicz, Medicus, Miesięcznik Lubelskiej Izby Lekarskiej maj 2006.